جنان در زير گام مادران است

دکتر مهديه الهي قمشه اي : از نخستين روز خلقت بشر، تاکنون در هر کجاي دنيا و در ميان هر قوم و نژاد و ملتي، با هر آداب و آييني، وقتي نام مادر برده مي شود، کوچک و بزرگ، همه و همه، سرشار از شور و حرارت و مهر و الفت مي شوند و قلب شان پر تپش تر مي زند.

کد خبر: ۲۶۵۹۶

تاریخ: ۰۳ خرداد ۱۳۹۰ - ۱۷:۳۹

از نخستين روز خلقت بشر، تاکنون در هر کجاي دنيا و در ميان هر قوم و نژاد و ملتي، با هر آداب و آييني، وقتي نام مادر برده مي شود، کوچک و بزرگ، همه و همه، سرشار از شور و حرارت و مهر و الفت مي شوند و قلب شان پر تپش تر مي زند. اسلام نيز براي مادر، مقام و ارزش فوق العاده اي قائل شده است تا آنجا که رسيدن به بهشت را با رضاي مادر ميسر مي داند. پيامبر اکرم(ص) فرمودند: بهشت زير پاي مادران است.

جنان در زير گام مادران است بکش بر ديده، خاک زير گامش مکن بر روي او تندي که بر تو خدا فرموده واجب احترامش

در بيان توصيه به احترام و تکريم مادر، باز پيامبر اکرم(ص) فرمودند: هر که پيشاني مادر خويش را ببوسد، از آتش مصون شود. و نيز توصيه فرمودند: هر گاه پدر و مادر هر دو توأماً تو را صدا کردند، ابتدا اجابت مادر نما. و در مورد احسان و نيکويي در حق مادر، توصيه و تأکيد بسياري فرمودند، چنان که فرمودند: مادر خود، مادر خود، مادر خود را رعايت کن، سپس پدر خود را و سپس کساني را که به تو نزديکترند. همچنين بنا به فرمايش ايشان خشنودي و خشم خدا در گرو خشنودي و خشم پدر و مادر است.

نقل شده که موسي بن عمران(ع) روزي هنگام مناجات با خداوند، از پروردگار درخواست مي کند که هم مقام و رفيق او را در بهشت به وي معرفي فرمايد. خطاب آمد جواني است در فلان ناحيه که همنشين و هم مقام تو در بهشت برين است. حضرت موسي(ع) به سراغ او آمد. ديد جواني است قصاب، از دور مراقبت کرد تا ببيند چه عمل فوق العاده و کار پر ارزشي از وي صادر مي گردد که لياقت چنين مقامي را پيدا کرده است تا در مقام يک پيغمبر قرار گيرد. ولي هرچه بيشتر مراقبت کرد، کمتر موفق شد. تا شب هنگام که جوان، محل کار خود را ترک کرده و رهسپار خانه شد.

حضرت موسي(ع) بدون آن که خود را معرفي کند، نزد وي آمد و از او خواست تا آن شب را ميهمان جوان باشد و در خانه وي بسر برد تا شايد از اين راه به ارتباط خاصش با خداوند پي برده و رمز علو مقام او را در بهشت دريابد. جوان درخواست حضرت را پذيرفت و او را با خود به خانه برد.

وي ديد هنگامي که جوان وارد خانه شد، قبل از هر چيز غذايي آماده ساخت. آن گاه به سراغ پيرزني که دست و پايش فلج شده و از کار افتاده بود، رفت و با صبر و حوصله خاصي، لقمه لقمه از آن غذا در دهان آن زن گذاشت تا سيرش کرد.

سپس لباس او را عوض نمود و او را در انجام قضا حوائجش با مهرباني کمک کرد. آن گاه زن را در جاي مخصوص وي قرار داد.حضرت موسي که مراقب آن جوان بود، ديد در آن شب جز وظايف مذهبي خود، عمل ديگري انجام نداده، نه دعاي نيمه شبي دارد نه ناله و آه و مناجاتي و نه هيچ عمل فوق العاده اي ديگر. فرداي آن شب، پيش از آن که از خانه خارج گردند، حضرت موسي ديد.

جوان به آن غذا داد و صميمانه در انجام کارهايش به او کمک کرد. هنگام خداحافظي حضرت موسي از جوان پرسيد: اين زن که بود و پس از آن که به او غذا مي دادي چشمي به سوي آسمان مي دوخت و کلماتي بر زبان مي راند، آن کلمات چه بوده است؟جوان گفت: اين زن، مادر من است و هر بار که من به او غذا مي دهم و او را سير مي کنم درباره من دعا مي کند و مي گويد خدايا به پاداش اين خدماتي که فرزندم نسبت به من انجام مي دهد، او را همنشين موسي بن عمران در بهشت برين گردان. هنگامي که حضرت موسي اين جريان را شنيد، به جوان مژده داد که دعاي مادر درباره تو مستجاب گرديده است.

* دکتر مهديه الهي قمشه اي