محسن رهامی در گفت و گو با «انتخاب» بررسی کرد؛

مخاطب سخنان حدادعادل که بود؟/ مبهم صحبت کردن «هنرِ حداد» است/ «هنرِ لاریجانی» است که توانست در لیست ائتلاف حضور یابد

نمی شود گفت عیبی در آقای لاریجانی است، بلکه نقصی است برای کسان دیگریست که مدعی هستند و نتوانستند کاری کنند.

کد خبر: ۲۶۹۴۳۳

تاریخ: ۲۸ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۱۴:۱۶

حجت‌السلام محسن رهامی رییس كمیته ائتلاف و رایزنی اصلاح طلبان، در گفت‌و‌گو با «انتخاب» به صحبت‌های حدادعادل واکنش نشان داد.

حدادعادل در آخرین جلسه فراکسیون اصولگرایان در مجلس گفته بود: ما مثل بعضی‌ها حاضر نشدیم به خاطر رای هر کاری کنیم ، همچنین فراکسیون اصولگرایان مثل برخی‌ها نان را به نرخ روز نخورد"

رهامی در این مورد می گوید: معلوم نیست صحبت آقای حداد عادل مخاطبشان آقای لاریجانی و آقای جلالی باشد، باید ببینیم منظور از بعضی ها چه کسانی هستند. به نظر من،  یک سیاستمدار نباید انقدر در فضای ابهام و مه آلود صحبت کند یا اگر نسبت به جریان خاصی نظری دارد باید خیلی سریع بگوید. اینطور با ابهام صحبت کردن فقط هنر آقای حدادعادل است و از دست او برمیآید.

وی با اشاره به این سخن حداد که گفت «ما مثل بعضی‌ها حاضر نشدیم به خاطر رای هر کاری کنیم»، افزود:باید ببینیم منظور از هر کار چیست؟ اگر این است که اینها حاضر شده اند در لیست اصلاح طلبان و یا اعتدالگرایان قرار بگیرند، این کار، کار سیاسی بسیار مثبتی است و اتفاقاً هنری است که هر کسی نمی تواند آن را انجام بدهد، یعنی طوری رفتار کند که میزان مقبولیت خودش را در جامعه بالا ببرد، این یک هنر و یک تخصص و توانمندی است و این هنر را هر کسی ندارد.

وی در ادامه افزود: آقای لاریجانی و بعضی از دوستان در مجلس مواضع مثبتی داشتند که این مواضع مثبت به جریان اعتدال و اکثریت جامعه نزدیکتر بود و به همین دلیل هم مورد اعتماد و حمایت اکثریت قرار گرفت و این به نظرم نکته مثبتی است و در عالم سیاست مهمترین حرکت این است که محبوبیت بیشتری در بین جامعه دریافت کنیم.

حجت‌الاسلام رهامی افزود: آقای لاریجانی در حمایتش از دولت منتخب مردم در مواضع اصولی خصوصاً مساله برجام که مساله ملی بود و فراتر از مساله «دولت» بود، حمایت کرد مثل خیلی از افراد از جمله شخص مقام رهبری و سران قوا، رئیس مجمع تشخیص مصلحت و بسیاری از  مسئولین کشور، نیروهای نظامی و سپاهی، روحانیون و مراجع از موضع دولت در قضیه برجام حمایت می کردند، حتی بعضی از نمایندگان محترم مانند آقای جلالی از این قضیه نیز حمایت کردند و این امر بسیار مثبتی به شمار می‌آید. طبیعی است هر کسی، این میزان تدبیر و توانایی تشخیص منافع ملی و منافع کلان کشور را در بعضی مواقع ندارند و این، در واقع یک نقص است و نمی شود گفت عیبی در آقای لاریجانی است، بلکه نقصی است برای کسانی که در این موارد از این موضع حمایت نکردند.

وی ادامه داد: اگر منظور آقای حدادعادل این دوستان بودند؛ ‌به نظر من، این افراد مواضع خوبی داشتند و همین مواضع هم علیرغم اینکه در باقی مسائل ممکن است اختلافاتی با دوستان داشتیم ولی در انتخابات تهران بنده بعنوان رئیس کمیته ائتلاف و رایزنی و و دیگر عزیزان، از پیشنهاد قرار دادن نام حامیان دولت و آقای لاریجانی در لیست ائتلاف، حمایت کردیم . در تهران هم جناب آقای جلالی و بهروز نعمتی را قرار دادیم که دیدید با اقبال عمومی هم مواجه شد.

خبرنگار «انتخاب» پرسید: با توجه به اینکه به اتمام مجلس نهم نزدیک می‌شویم شاهد فشارهای بیشتری از سوی برخی از نمایندگانی هستیم که به مجلس دهم راه پیدا نکردند، ایا با این اقدام میخواهند انتقام‌گیری از دولت کنند؟

رهامی پاسخ داد: انتقام نیست، من از کلمه انتقام خوشم نمی آید و نمی خواهم این کلمه را به کار ببرم، رقابت سیاسی در انتخاباتی مانند انتخابات مجلس یا انتخابات ریاست جمهوری هر کسی خودش را عرضه می کند و توانایی ها و دیدگاه هایش را ارائه می کند و در معرض انتخاب مردم قرار می دهد و همه دنیا همینطور است. به هر حال نسبت به یک موضع و جریان مردم اقبال نشان می دهند و نسبت به یک موضع اقبال نشان نمی دهند و جریانی که نسبت به آن اقبال نشان میدهند، حکایت از آن دارد که مواضع آنها را پذیرفته اند و باقی هم باید کمک کنند و از این اقبال و رای مردم حمایت کنند .

حجت‌الاسلام رهامی ادامه داد: در اصل رقابت، کنار گذاشتن یک جریان یک امر طبیعی است و انتقاد دوستان هم تا جایی که با موازین اخلاقی قواعد سیاسی سازگاری دارد به نظر من امر طبیعی است. اما دوستان بعضاً این مسائل طبیعی و کاملاً پذیرفته شده در چارچوب حرکت های سیاسی را با بعضی کنایه ها و کنایه زنی ها همراه می کنند که این به نظر من خیلی شایسته سیاستمدارن نیست.

او افزود: سیاستمدارن باید بروند بیشتر تجزیه و تحلیل کنند و بگویند که مردم چرا اقبال کردند، حتی می توانند اقبال مردم را نقد کنند، اشکالی ندارد نقد کنند، تحلیل و تجزیه کنند به نحوی که به دانش سیاسی جامعه اضافه شود. این نوع انتقادها و کنایه زنیها و بعضاً زیر سوال بردن خدمات دولت، تلاش های واقعاً شایسته جناب آقای روحانی و هیات دولت ایشان، واقعاً زیبنده نیست.

وی در پاسخ به این سوال که مهمترین ضعف اصولگرایان را در چه می بینید؟ گفت: اصولگرایان یک جریان ریشه دار ملی هستند و آنها را به چشم آدم های باتجربه سیاسی نگاه می کنم. به هر حال یک بخشی از حامیان مملکت هستند و همیشه یک عقبه قوی مردمی دارند اما در عین حال با تحولات سیاسی جامعه همگام نیستند ، یعنی ضرورت های تغییر و تحول کمتر در آنها دیده می شود که مطالعه کنند و خودشان را با تغییرات جامعه هماهنگ کنند.

رهامی تصریح کرد: طبیعی است جامعه مسائل و دیدگاه های سیاسی اش به یک شکل باقی نمی ماند، هم در داخل کشور و هم در خارج از کشور و باید گره های سیاسی خودشان را با این مسائل تطبیق بدهند و تحولات را ببینند و در این تحولات موضع صحیح بگیرند. بعضا دوستان اصولگرایان بیش از حد محافظه کاری به خرج می دهند البته طبع محافظه کاری این است که معمولا با تحولات کنار نمی آیند و با تحولات تأخر زمانی دارند و این تأخر زمانی گاهی خیلی بیش از حد معمول و حد انتظار است، زیرا امروز دنیای ما با مسائل بسیار کلان سیاسی جدید مواجه است و منافع کشور ایجاب می کند ما تمام مسائل و تحولات سیاسی داخلی را رفع کنیم و براساس مسائل کلان جهانی و منافع ملی موضع مناسب بگیریم.

وی ادامه داد: دوستان اصولگرایان نسبت به زمان شان با طیف سیاسی، گاهی با تاخیر فاز مواجه هستند و این تاخیر فاز باعث می شود از جامعه عقب بمانند، شبیه جریان قبل که گاهی با فاصله زیادی وارد جامعه می شوند و زمانی که وارد جامعه می شوند زبان محاوره جامعه ، زبان آنها نیست، یعنی گفتمان شان گفتمان آن جامعه نیست مانند اصحاب کهف که وقتی صحبت می کنند مردم زبان آنها را متوجه نمی شوند و سکه ای هم که برای خرید کالا به جامعه ارائه می کنند بیشتر به زیرخاکی و گنج شبیه است.

رییس كمیته ائتلاف و رایزنی اصلاح طلبان،‌ درباره عاقبت طیف سیاسی اصولگرایان تصریح کرد: یک تعدادی از آنها متوجه عدم اقبال از سوی جامعه شده اند و ریشه های آن را به صورت منطقی بررسی می کنند و سعی می کنند در انتخابات بعدی این مسائل را اصلاح کنند و موضع مناسبت تری نسبت به جامعه بگیرند و طبیعی است این جریان به تدریج از گردونه حرکتهای سیاسی، بعضی از اشخاص و جریانات حذف می شوند و این طبع تحول جناحی است که آن سری جریان ها که نمی توانند خیلی خودشان را با منافع کلان جامعه تطبیق بدهند حذف می شوند و یکسری از آنها در یک شرایط دیگری قرار می گیرند و شروع میکنند به مطالعه و بررسی نقطه ضعف ها و نقطه قوت ها و سازماندهی مجدد و در دوره بعد با سازماندهی جدید، با آرایش جدید و شعارهای جدید وارد اجتماع می شوند. به هر حال جریان اصولگرایی از نظر من همانند جریان اصلاح طلبی قابل حذف نیستند، جریان های ریش ¬دار ملی هستند که عقبه آنها در بطن جامعه ایرانی ریشه دوانده است.