ظاهراً میدان "بی حرمتی" ، فقط مختص فوتبالیست ها تیست؛

نامه تند حامد بهداد به عرب نیا: متوهم، عقده ای، بی سواد، کمتر از آن هستی که ..../ اساساً مشکل مختارنامه تویی!

در حالی که جامعه ی رسانه ای کشور، همواره از "بی ادبی" و "بی حرمتی" در فضای ورزش و فوتبال کشور می نالید، با ظهور برنامه "هفت" مشخص شد اساساً این میدان "ادب" و "حرمت"، مختص ورزشکاران نیست، بلکه سینماگران نیز از این قاعده مستثنی نیستند، البته با این تفاوت که ورزشکاران، عمدتاً ادعای "خرد"،"ادب" و "سواد" ندارند، اما هنرمند و سینماگران، خود را انتهای سواد و ادب" دانسته و به واسطه ی مطالعه ی فلان کتاب فلسفی و اندیشگی و فلان رمان، خود را علامه دهر می دانند.

کد خبر: ۲۷۱۱۳

تاریخ: ۰۹ خرداد ۱۳۹۰ - ۱۶:۲۸

در حالی که مردم و جامعه ی رسانه ای کشور، همواره از "بی ادبی" و "بی حرمتی" در فضای ورزش و فوتبال کشور می نالیدند، با ظهور برنامه سینمایی "هفت" مشخص شد اساساً این میدان "ادب" و "حرمت"، مختص ورزشکاران نیست، بلکه سینماگران نیز از این قاعده مستثنی نیستند، البته با این تفاوت که ورزشکاران، عمدتاً ادعای  "خرد"،"ادب" و "سواد" ندارند، اما هنرمند و سینماگران، خود را انتهای "سواد و ادب" دانسته و به واسطه ی مطالعه ی فلان کتاب فلسفی و اندیشگی و فلان رمان، خود را علامه دهر می دانند.

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر پایگاه خبری تحلیلی "انتخاب"، پس از اظهارات صریح فریبرز عرب نیا در تلویزیون و بازتاب آن در میان برخی سینماگران، این بار حامد بهداد برخی انتقادات عرب نیا را به خود گرفت و با انتشار جوابیه ای عجیب و خاص (که بیشتر به نوع صحبت کردن وی نیز می ماند)  ، به شدت به فریبرز عرب نیا حمله ور شد.

متاسفانه بهداد در این جوابیه، عبارات زشتی به عرب نیا نسبت داده و ضمن آنکه نقل قول هایی "شنیده" در مورد وی را منتشر کرده، به عبارتی اشاره کرده که مصداق بارز سرکشی در مسائل شخصی مردم است. بهداد نوشته است: بروید نگران سرنوشت خودتان و فرزندتان باشید!

"انتخاب" البته تمام سخنان آقای عرب نیا را بی اشکال و تهی از ایراد نمی داند، اما برخورد اهالی "مدعی فرهنگ و هنر" با سخنان صریح و در عین حال مهم و قابل تامل وی را اقدامی خارج از عرف و اولیات اخلاق می داند.

متن جوابیه ی آقای بهداد به نقل از "کافه سینما" در پی می آید:

شنیده ام در برنامه ی هفت در جهت تغییر مسیر فرهنگی سینمای جهان، یك مشت افاضات ایراد كرده اید و پای از گلیم ادب فراتر نهاده، به قصد اهانت، تلویحا مرا بازیگری مجنون و بدور از اصول اخلاق حرفه ای كه به فكر سرنوشت مردم نیست، خوانده اید. گویا نامی هم از مارلون براندو برده بودید. از صنعت ایهام استفاده كردید یا دغدغه ی ادب داشتید؛ نمی دانم.اما شما كه با بدعنقی و تفرعن پوك، فضای كاری را عصبی و زشت می كنید، دم از اخلاق حرفه ای نزنید! فضای فرهنگی به شدت با سانسور مواجه است.

متولی رسانه نمی داند به جای فرصت دادن به لودگی فكری ، باید فضایی برای تنفس فكری تدارك ببیند وگرنه تلویزیون جای عقده گشایی شخصی نیست كه اجازه ی اهانت به دیگران را به امثال شما بدهد. اینها، همه از عدم تمرین صحیح آزادی بیان است.اما شما هم گویا گرفتار توهم سختی شده اید. اینكه مردم به تماشای سریال مختار می نشینند ،ربطی به توانایی محدود شما در بازیگری و ایفای نقش مختار ندارد. كرور كرور پول نفت از بیت المال هزینه ی ساخت سریال های تلوزیونی می شود تا مردم با تماشای اعتقاداتشان به وجد بیایند. شاید هر بازیگر دیگری هم جای شما بود از اینهمه مواجهه با لبخند عمومی دچار توهم می شد. والا شما قبل از مختار كجا بودید و بعد از آن كجا هستید؟ شكلات داغ؟!

مدهوش آن یال و كوپال و اسب و درشكه ی آراسته به صنعت گریم و طراحی نشوید. غره به دوبله ی سریال در چند كشور عربی نیز نباشید و وهم جهانی ورتان ندارد. شما خیلی كمتر از آن هستید كه بخواهید از موضع یك مدعی العموم درباره سرنوشت مردم اظهار نگرانی كنید. مگر شما متولی امور فرهنگی هستید؟ مگر نماینده اخلاق جامعه اید؟ مگر سینمای ایران به شما نمایندگی داده است؟چه كرده اید؟ چه كسی به شما این اجازه را داده كه در قالب اظهار نظر به تخریب دیگران بپردازید ؟ مگر شما یك هنرپیشه بیشتر هستید؟ آنهم با مدركی دون و سوادی نازل در حوزه ی بازیگری و مطالعاتی مقدماتی و عمومی در حد كارلوس كاستاندا و دون خوان. نكند توهم فرهنگی بودن و روشن بینی دارید؟!

پس تكلیف فلاسفه و جامعه شناسان و انسان شناسان و زبان شناسان و محققان چه می شود؟ كسانی كه سینمای ایران و جهان را به صورتی جدی دنبال می كنند ،هیچ جایگاهی برای امثال من و شما قائل نیستند و اگر من درباره ی براندو زیاد می گویم ، به دلیل آنست كه الگوی صحیح بازیگری را معرفی كرده باشم تا دانشجویان و علاقمندان بازیگری به واسطه هنرپیشه ای چون شما در جزیره ای كوچك محدود و گرفتار نشوند.

اتفاقا بر این عقیده ام كه نقطه ضعف سریال مختار شیوه ی بازی شخص خود شماست. از این رو دستمزدی كه به شما پرداخت شده از سرتان هم زیاد است و به گمانم آن مبلغ، حق بازیگرانی مثل فرهاد اصلانی و اكبر زنجانپور بوده است.

از طرفی آن چنان دم از اخلاق حرفه ای می زنید كه انگار همین دیروز از هالیوود به تهران آمده اید. یادم نمی رود روزی را كه سر صحنه ی "پرتقال خونی" به خاطر اینكه سیروس الوند پیشنهاد متفاوتی داشت و به مذاقتان خوش نمی آمد، بر سرش نعره می كشیدید و بی ادبانه در حضور مردم وعوامل او را "تو" تو" می خواندید و احترام عدد سنش را نگاه نمی داشتید و با عربده كشی "منم" "منم" می زدید كه " هرچه من می گویم."

از عوامل پروژه ی مختار شنیدم به خاطر اخلاق خوشتان، سه روز به جایتان "بدل" گذاشته و شما را سر صحنه نخواسته و بی شما به فیلمبرداری ادامه داده بودند.

در منزل خانم علیزاده، سام درخشانی به شما اظهار لطف كرد و گفت كه از بچگی شما را دوست داشته ،اما شما با نهایت بی رحمی وقساوت در جواب گفتید: "شما هنوز هم بچه اید!"

درجمع دیگری از دوستان به رامبد جوان اهانت كردید و او با فروتنی شما را پیشكسوت خود خواند.

سر صحنه ی فیلم جرم احترام آقای كیمیایی را نگاه نداشتید و در حضور جمع به من كه بازیگر آن فیلم و آماده ی برداشت پلان بودم، متلك گفتید،طوری كه تمركزم بهم ریخت و دیالوگهایم را فراموش كردم. شما اخلاق حرفه ای دارید؟ حیف آنهمه زحمت كه اقای كیمیایی برای شما كشید. وگرنه شما قبل از ایشان هنرور فیلم مسافران بودید.

شما یك روز كاری پروژه ی سینمایی "جرم" را از فرط تنگ نظری به گند كشیدید ،چرا كه از توفیق دیگران رنج می برید. سرصحنه ی "مختار" كسوت آقای زنجانپور را ندید گرفته و ایشان را كه آنطرفتر ایستاده بوده، صدا زده و گفته اید " آقای زنجانپور یك دقیقه بیایید كارتان دارم" ...خاطر ایشان كه صدها شاگرد تحویل جامعه ی هنری این مملكت داده، به شدت از شما مكدر است.

حرمت رسانه را نگه دارید ، سینما یا تلویزیون مقدس است شما نباید از آن به عنوان وسیله ای در جهت خودكامگی و جاه طلبی خودتان استفاده كنید. سیروس الوند بر این عقیده است كه عاطفه در فریبرز عرب نیا تعطیل است.

گفته اید كه فلانی مجنون است، من افتخار می كنم كه بازیگری مجنون هستم ،چون اصل جنون است و عشق است، نه آن مشخصات من درآوردی كه برای بازیگر كامل شدن در برنامه ی هفت بر شمردید؛ از جمله "قدرت و اراده "، "پایمردی و شجاعت" و "آنكه در فضای تنگ نگنجد "وغیره .اینها كه مشخصات "خلیل عقاب" است! اتفاقا بدانید كه بازیگری اگر به هنر می رسد،محصول پردازش درونی ضعف ها و ترس ها و اضطراب هاست.

جناب آقای متوسط! نزاكت داشته باشید و عقیده ی خود را در قالب ادب بیان كنید و دیگر به خاطر یك حرف پیش پا افتاده از مارلون براندو درباره ی انعكاس نور مهتاب روی بركه ی منزلش، از خود بی خود نشوید. اگر دمل پشت گردن ندارید، سر بالا آورید و به خود ماه بنگرید یا اگر شوق عارفانه دارید كمی تذكره الاولیاء بخوانید.گرچه از آنجا كه شما را خوب میشناسم بر این نظرم كه درون و بیرونتان یكی نیست. شما بهتر است نگران سرنوشت خودتان و فرزندتان باشید.