بیوتروریسم؛ گمانه یا واقعیت/ چه کسانی مدعی بیوتروریسم شدند؟

کد خبر: ۲۷۸۳۰۸

تاریخ: ۱۰ تير ۱۳۹۵ - ۱۰:۳۰

فوت علی دادمان، فرزند شهید رحمان دادمان؛ خبری بود که دوباره گمانه‌هایی را در مورد حملات بیوتروریستی، بر سر زبان‌ها انداخت.

با درگذشت وی در مدتی کوتاه شنیده‌هایی مبنی بر معرفی حمله بیوتروریسم به عنوان دلیل مرگ دادمان در گوشه و کنار شبکه‌های اجتماعی مخابره شد.

به گزارش انتخاب، شناسایی «حمله بیوتروریسم» به عنوان دلیل بروز سرطان فرزند شهید دادمان، سخنی بود که در شبکه‌های اجتماعی شنیده و در میان کاربران دست به دست شد. روایتی که در فضای مه‌آلود شبکه‌های اجتماعی، یارای رد یا تأیید آن وجود ندارد.

مجتبی عرب مازار یزدی از جمله افرادی بود که با انتشار متنی در تلگرام مدعی ربودن و اجرای عملیات بیوتروریسم بر «دادمان» شد. او در متنی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، نوشت: «ایشون از بچه های سپاه قدس بود. جاهای زیادی هم ماموریت انجام داده بود. توی یک سفر کاری ظاهرا به مالزی اونجا دستگیرش میکنند و تحویلش میدن به آمریکایی ها... آمریکایی ها یک ماه نگهش میدارن و بازجویی و ... ظاهرا اونجا خودش گفته بود که آمریکایی ها یه چیزی تو بدنش تزریق کردن. بعدا که رهاش میکنن میاد و چندماه توی بزرگترین مرکز بیوتروریزم دنیا تو روسیه تحت درمان قرار میگیره و بهش میگن تو کامل بهبود پیدا کردی و دیگه اثری از اون ماده تو بدنت نیست. اما حدود یک سال بعد شروع میشه هی از جاهای مختلف بدن میزنه بیرون، چندماه قبل یک تومور خوش خیم بزرگ که باعث شد کلیه اش رو در بیارن و بعد هم سرطان»

این نوشته تلگرامی تا کنون از سوی دوستان و خانواده «علی دادمان» تأیید نشده است و حتی مدیر بیمارستان خاتم الانبیاء نیز در واکنش این خبر، آن را نیازمند بررسی از سوی مراجع تخصصی دانست و در تأیید یا رد این ادعاها سخنی نگفت.

اما علی دادمان، اولین فردی نیست که در سال‌های اخیر پس از فوتش شاهد طرح حرف و حدیث‌هایی در رابطه با «بیوتروریسم» هستیم. «بیوتروریسیم» کلمه کلیدی رمزآلودی است که در سال‌های اخیر به منظور روایت بخش پنهان زندگی چهره‌های سیاسی و حتی سینمایی در داخل کشور تکرار می‌شود.

بیژن نوباوه، پیش قراول اعتراض به بیوتروریسم

نوباوه، خبرنگاری است که پس از سیر کردن در فضای خبرنگاری، راهی میدان سیاست شد و در مجلس هشتم و نهم به صندلی خانه ملت تکیه زد. او چند سالی است به دلیل بیماریش، ظاهری همچون جانبازان شیمیایی را پیدا کرده است. اتفاقی که با وجود سابقه حضورش در جبهه به عنوان خبرنگار، او دلیل این اتفاق را نه عامل شیمیایی زمان جنگ، بلکه حمله «بیوتروریسم» معرفی می‌کند.

این روایت بیژن نوباوه مربوط به همان زمانی است که در راهروهای مجلس، به خبرنگاران گوشزد می‌کرد که دلیل بیماریش جنگ نبوده و حضور چند ساله‌اش در نیویورک به عنوان مدیر دفتر نمایندگی صدا و سیما، چنین اتفاقی را برایش رقم زده است.

حالا این روزها نوباوه به مرور خاطرات حضورش در نیویورک و منبع بیماریش پرداخته است. او در گفتگویی خود را از قربانیان بیوتروریسم معرفی کرد و گفت که «با توجه به اینکه بنده دو عمل جراحی مهم را درآمریکا انجام دادم احتمال می دهم به دلیل سه ساعت بیهوشی سم را دراین مقطع وارد بدن بنده کرده اند. دو نوع سم آمریکایی در بدن من شناسایی شد که یکی از آنها سم باغبانی بود که توسط آمریکایی ها در جنگ جهانی دوم استفاده می شد.»

هرچند او به پیگیری این موضوع بوسیله آیت الله هاشمی شاهرودی رئیس وقت قوه قضائیه اشاره‌ کرده، اما نگفته است که سرانجام پیگیری‌ها به چه نقطه‌ای ختم شد.

کارگردان یوسف پیامبر و گمانه زنی مسمومیت از جانب صهیونیست‌ها

فرج الله سلحشور، بازیگر، نویسنده و کارگردانی است که پس از ساخت سریال‌های مذهبی همچون مردان آنجلس و یوسف پیامبر توانست جای پای خود را در میان برنامه‌های تلویزیون ایران و کشورهای عربی باز کند. او پس از تحمل سرطان ریه از دنیا رفت. در چهلمین روز فوت سلحشور بود که سردار جباری با طرح احتمالی مبنی بر مسمومیت سلحشور به وسیله صهیونیست، خبر فوت این کارگردان را به رنگ و بویی سیاسی آغشته کرد.

ترور سلحشور خبری بود که با تعجب بسیاری از رسانه‌ها همراه شد تا جایی که فرزند سلحشور در واکنش به صحبت‌های سردار جباری، گفت که «به هیچ عنوان کسی ترور بیولوژیک پدرم را به صورت قطعی تأیید نمی کند ولی این احتمال وجود دارد.»

در لفافه سخن گفتن، نکته ای بود که موجب شد تا سرانجام داستان ترور بیولوژیکی سلحشور مشخص نشده و در حد یک احتمال آن هم از سوی نزدیکان «سلحشور» باقی بماند.

چمدان‌های آلوده نادر طالب زاده

طالب زاده، چهره‌ای که بیشتر به دلیل انتقاداتش از سیاست‌های رسانه‌ای آمریکا شناخته شده است، یکی دیگر از زنجیره‌های طرح شده در رابطه با قربانیان حمله بیولوژیک در ایران را تشکیل می‌دهد. طالب زاده که چند سالی است به بیماری نارسایی قلبی مبتلا شده است، ربوده و آلوده شدن چمدانش در سفر اربعین را دلیل بیماریش می‌داند.

او در توضیح این اتفاق می‌گوید:« یک سال و نیم پیش با گروهی از لبنان برای راه پیمایی اربعین به عراق رفتم. که چمدان من را از هتلی که در نجف بودم از میان صد‌ها چمدان برداشتند و 5 الی 6 روز بعد در کربلا نصفه شب تحویلم دادند. لب تاپ من را خالی و بررسی های‌کامل را انجام داده بودند. از همان روز که چمدان‌ را تحویل گرفتم حالم بد شد اما متوجه این ماجرا نبودم.»

این مستند ساز با پیگیری‌هایی که انجام داد، توانست، خبر تأیید ترورش را از علی کرمی متخصص بیو تروریست بگیرد و از این طریق مهر تأییدی بر روایت ترورش بزند.

بیوتروریسم چیست؟

بر اساس تعریف پلیس بین الملل درسال 2007 بیوتروریسم عبارت است از منتشر کردن عوامل بیولوژیکی یا سمی با هدف کشتن یا آسیب رساندن به انسان‏‌ها، حیوانات و گیاهان با قصد و نیت قبلی و به منظور وحشت‌آفرینی، تهدید و وادار ساختن یک دولت یا گروهی از مردم به انجام عملی یا برآورده کردن خواسته‏ای سیاسی یا اجتماعی.

بیوتروریسم در آن سوی مرزها

در آن سوی مرزها نیز داستان مبهم بیوتروریسم ادامه دارد. روزی از زبان رئیس جمهوری یک کشور و روزی هم در میان شایعات پس از مرگ یک رهبر سیاسی ردی از حمله «بیوتروریسم» دیده می‌شود.

سرطان «هوگو چاوز»،‌ رئیس جمهور ونزوئلا و چندتن دیگر از روسای جمهور آمریکای لاتین و همچنین مرگ مرموز مامور سابق ک.گ.ب. در لندن، یاسر عرفات و فیدل کاسترو از جمله مواردی هستند که بسیاری از اتفاقات رخ داده در خاورمیانهء مخالف اسرائیل و آمریکای لاتین مخالف سیاست‌های آمریکا را با حدس و گمان رمز آلود، «مرگ به دلیل حمله بیوتروریسم» پیوند می‌زند.

وزارت اطلاعات کشورمان نیز در سال 92 در گزارشی، پرونده‌هایی همچون مرگ الکساندر لیتویننکو جاسوس سابق اداره امنیت فدرال روسیه در انگلیس در سال 2007، ترورهای پی در پی کاسترو و مرگ یاسر عرفات را در لیست پرونده‌های «ترور بیولوژیکی» جای داده است.

وزارت اطلاعات در بخشی از گزارش خود در رابطه با علت مرگ جاسوس سابق اداره امنیت روسیه در انگلیس با استناد به گزارش آسوشیتدپرس نوشته است که «تیم پزشکی الکساندر در توجیه علت وخامت اوضاع جسمانی وی اعلام کردند که لیتویننکوی 43 ساله با حمله قلبی روبرو شد و پلیس لندن نیز اعلام کرد علت مرگو لیتویننکو نامعلوم است. بر اساس این گزارش این جاسوس سابق شوروی اعلام کرده بود که در تاریخ اول نوامبر حین انجام تحقیقات در خصوص مرگ 'آنا پولیتکوفسکایا' روزنامه‌نگار فقید روس و از دیگر منتقدان کرملین مسموم شده بود. به گفته وی پس از این اتفاق، موهای سر و بدنش به تدریج شروع به ریختن کرد، گلویش متورم و سیستم اعصاب و روانش به شدت آسیب دید. وی هم چنین در گفت‏‌وگو با مجله تایمز گفت که کرملین مستقیما در مسمومیتش دست داشته است. پس از این حادثه سرویس اطلاعات خارجی روسیه (SVR) طی بیانیه‏‌ای هرگونه دست داشتن در مرگ مخالفانش را رد کرد.»

مرگ‏‌های آرام رهبران فلسطینی نکته دیگری بود که در گزارش وزارت اطلاعات بر آن تأکید شده است و از مرگ مشکوک «ودیع حداد» بنیان‏گذار جنبش ملی‌گرایان عرب، «محمود المبحوح» از رهبران حماس و حتی مرگ یاسر عرفات، به عنوان مرگ‌هایی با نقطه مشترک ترور بیولوژیکی نام برده است.

تردید و اثبات بیوتروریسم

تا کنون در میان تمام روایت‌های مختلف بیوتروریسم در ایران، کشورهای عربی و آمریکای لاتین؛ سرنخ تمام این داستان‌ها از حدس و گمان افراد فراتر نرفته و با وجود گزارش‌های جسته و گریخته، هیچ سندی مبنی بر تأیید رسمی این قبیل اتفاقات مخابره نشده است. چه زمانی که بحث ترور بیولوژیک رهبران سیاسی خارج از ایران مطرح بوده و چه زمانی که این احتمال درباره چند چهره فرهنگی در ایران عنوان شده است.

این مهم از آن روست که چنین ادعاهایی به همان اندازه که قابل اثباتند قابل تردید نیز هستند. بی تردید دشمن از هر روشی برای ضربه زدن به نظام جمهوری اسلامی استفاده می کند؛ از جنگ نرم گرفته تا جنگ سرد؛ از بیوتروریسم گرفته تا نفوذ. اما تنها کارشناسان خبره اطلاعاتی و امنیتی که مدافعان کیان امنیت کشور هستند، صلاحیت پرده برداری از این ماجرای مخوف را دارند. ماجرایی که ساده نیست و نباید با شایعه سازی در فضای مجازی آن را دست کم گرفت و یا فضای شبهه ناکی را حول آن ایجاد نمود.