جواد نکونام از دنیای فوتبال خداحافظی کرد

کد خبر: ۲۸۱۰۸۶

تاریخ: ۲۵ تير ۱۳۹۵ - ۱۶:۰۹

جواد نکونام رسما از فوتبال خداحافظی کرد.

جواد نکونام با صدور بیانیه‌ای به طور رسمی از فوتبال خداحافظی کرد.

در بیانیه کاپیتان سابق تیم ملی آمده است:

به نام خداوند بخشاینده مهربان

بله...جمعه دلگیر است و مخصوصاً عصر جمعه و برای من از این به بعد جمعهها دلگیرتر خواهد بود.

بچه که بودم وقتی میگفتند کفشهایش را آویخت فکر میکردم باید کفشهایم را از جایی آویزان کنم ولی بعدها فهمیدم که با آویزان کردن کفش خیلی از آرزوهایت هم آویخته خواهد شد.

ساعت از حول و حوش ۲ بامداد گذر کرده.... به دور از هیاهوی شهر و تمام سالهای حضور روی زمین چمن؛  به این فکر میکنم که قصه فوتبالم قرار است، امروز، ۲۵ تیرماه سال ۹۵ به پایان برسد.

این یک پایان همیشگی نیست. من خیلی زود  باید به دنیای جدیدی در کار حرفهای پا بگذارم و بازهم به فوتبال بازمیگردم اما خداحافظیهایی هستند که بدون بازگشت هستند و مثل یک درد برای همیشه روی قلب ما باقی میمانند. به گمانم شما هم امروز مثل من، هنوز خداحافظی هادی نوروزی و مهرداد اولادی را باور نکردهاید. شاید شما هم فکر میکنید هنوز خداحافظی ناصرحجازی، احدی، همایون بهزادی، مجید سبزی، غلامحسین مظلومی و همه آن چهرههای به یاد ماندنی، یک دروغ است. دروغی که نمیتوانیم آنها را باور کنیم.

اگر بخواهم قصه فوتبالم را بازگو کنم، باید ماه‌ها بنویسم. از نخستین روزی که در لیگ برتر با پاس شروع کردم، هزار و یک قصه و حرف دارم. اگر بخواهم بگویم چه شد و چه گذشت و از چه جاده‌هایی عبور کردم، حوصله تان سر می رود به همین دلیل ترجیح میدهم از آخر فوتبالم شروع کنم. برای هیچ فوتبالیستی شیرین تر از این نیست که با پیراهن تیم محبوبش خداحافظی کند، ولی افسوس که نگذاشتند...

با تمام احترامی که برای باشگاه سایپا قائلم، دوست نداشتم فوتبالم را در ایران با پیراهنی جز استقلال تمام کنم و سرانجام چیزی که همیشه حدسش را میزدم، رخ داد؛ خداحافظی نکردن با پیراهن آبی. امروز اما از این بابت به هیچ وجه ناراحت و دلخور نیستم چراکه شانس آن را داشتم با بدرقه کودکانی برای همیشه از دنیای بازیگری خداحافظی کنم که پاکترین دلهای دنیا را دارند. همانها که با دعاهای شان نقشی پررنگ در صعود تیم ملی به جام جهانی برزیل داشتند. این بچهها حالا عضوی از خانواده من هستند و برای همیشه عضو خانواده ام باقی می مانند.

حالا فیلم دوران فوتبالم با تمام سختی‌ها و خوشی‌هایش از مقابل چشمانم می‌گذرد. دو دوره بازی در جام جهانی و افتخار پوشیدن ۱۵۱ بار پیراهن ملی طی هفده سال، عنوان پرسابقه‌ترین بازیکن تاریخ آسیا در لالیگا، گل صعود اوساسونا در جام یوفا، گل به آ.اس رم، لاتزیو، تیم ملی شیلی، تیم ملی سوئد، باز کردن دروازه رئال مادرید در سانتیاگو برنابئو، بستن بازوبند کاپیتانی در لالیگا مقابل بزرگان دنیا و... پروردگار را شکر می‌گویم از اینکه  مستطیل سبز، همواره در برابر من و رویاهایم سخاوتمند بوده. باید از تمام هوادارانی که در این سالها از من حمایت کردند و همیشه یاورم بودند، تشکر ویژهای کنم چون جواد نکونام بدون آنها، هیچ بود؛ به ویژه استقلالیهای عزیز که خود من در کودکی و نوجوانی عضوی از آنها بودم و روی همان سکوها، تیم محبوبم را تشویق میکردم.

باید از پرسپولیسیها هم تشکر کنم که در تیم ملی سالها در کنار دیگر هواداران از من حمایت کردند. از تک تک هواداران فوتبال ایران تشکر می کنم. هیچ هواداری در طول فوتبالم به من بی احترامی نکرد و این برایم یک دنیا ارزش دارد. ممنون تبریزیها، اصفهانیها، مشهدیها، شیرازیها، تهرانیها و ممنون تمام مردم خوب ایران هستم. اگر چیزی گفتم که ذهن هر یک از آنها را آزرد، ببخشند و حلالم کنند.

در این سالها با جمعی از بهترین مربیان کار کار کرده‌ام و از هر کدام، درس‌های بزرگی فرا گرفته‌ام. از پرویز ابوطالب عزیز نخستین مربیام گرفته تا دکتر ذوالفقار نسب، محمود خان یاوری، فرهاد کاظمی، همایون شاهرخی، ابراهیم قاسمپور، منصور خان پورحیدری، مصطفی دنیزلی، برانکو، کارلوس کی‌روش، علی دایی و ... همینطور مربیانی که در خارج از ایران به من چیزهای زیادی آموختند. دست تک تک آنها را میبوسم و امیدوارم شاگرد خوبی برایشان بوده باشم و باعث سربلندی شما عزیزان بوده باشم.

دست یکایک اعضای خانواده‌ام را هم می‌بوسم برای سال ها صبر و حمایت و خون دل، تا جواد نکونام به سلامت از ابتدای مسیر فوتبال به پایان راه برسد.

پدر عزیزم که فوتبالیست شدنم را مدیونش هستم، مادر مهربانم که قبل هر بازی با دعای او وارد زمین می شدم، برادرانم که مثل کوه پشتم بودند و هستند و همسرم که در همه حال همیشه کنارم بود.

سپاسگزارم از گزارشگران و روزنامه‌نگاران ورزشی که فوتبال بدون انتقادها و تمجیدهای آنها قابل تصور نیست. کسانی که در سرما و گرما همیشه کنار فوتبال بوده اند، بدون آنکه چشمداشتی داشته باشند.

برای من هیچ چیز در دنیا قابل قیاس با نشاندن لبخند شادی روی چهره مردم کشورم نیست. به عنوان کسی که با فوتبال، دور جهان چرخیده و فرهنگ‌های مختلف را دیده، حالا که لحظه خداحافظی‌ام فرا رسیده است، بار دیگر صادقانه و صمیمانه می‌گویم: ملتی که من کوچکترین عضو آن هستم، شایسته بهترین‌هاست.

برادر کوچک شما- جواد نکونام