نحسی برای خالقان شب رویایی ۲۰۱۲

کد خبر: ۲۸۶۸۳۱

تاریخ: ۲۷ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۳:۲۸

روزی که قرار بود برای ایران طلایی شود به یکی از غم انگیزترین روزهای المپیکی ایران تبدیل شد.

روز یازدهم المپیک برای ایران با اشک های محمد بنا شروع شد و با گریه بهداد سلیمی به پایان رسید. این در حالی است که همه ایرانی ها منتظر یک بامداد طلایی بودند با سه طلا از قاسم رضایی، امید نوروزی و بهداد سلیمی.

سه طلایی ۲۰۱۲ اما تنها با یک برنز به کار خود پایان دادند. نتیجه ای که باورش سخت بود. از همه تلخ تر مدال نگرفتن سلیمی بود که حداقل مدال نقره در چنگش بود.

مسابقه دادن این سه طلایی در روز همه را یاد ۱۷ مرداد ۹۱ انداخت روزی که با طلای قاسم رضایی و بهداد سلیمی و نقره های احسان حدادی و سجاد انوشیروانی رویارویی‌ترین روز ایران در تاریخ المپیک را رقم زدند. با توجه به اینکه از نقش آفرینان آن روز خیلی ها در مسابقات سه شنبه شب حاضر بودند انتظار می رفت که دوباره آن حماسه تکرار شود اما هیچ یک از خالقان روز رویایی لندن در ریو عاقبت به خیر نشدند؛

محمد بنا: سرمربی پرافتخار لندن که در ۱۷ مرداد ۹۱ سومین طلا را برای ایران به ارمغان آورد، اما در ۲۶ مرداد ۹۵ با گریه سالن کشتی المپیک را ترک کرد.

کوروش باقری: سرمربی موفق المپیک لندن که در ۱۷ مرداد ۹۱ یک طلا و یک نقره به کارنامه اش اضافه کرد مدت هاست که خانه نشین است.

بهداد سلیمی: ابرقهرمان ۱۷ مرداد ۹۱، قویترین مرد المپیک ۲۰۱۲ به راحتی می توانست دومین مدال المپیکش را هم بگیرد اما اتفاقاتی برایش افتاد که باورش سخت است. شب طلایی لندن به شب سیاه ریو تبدیل شد. دستاورد بهداد از المپیک دومش فقط اشک بود و حسرت.

سجاد انوشیروانی: مرد نقره ای ۱۷ مرداد ۹۱، سرمربی وزنه برداران در ریو بود. او که به دلیل انتخاب وزنه هایش برای محمدرضا براری مورد انتقاد قرار گرفته بود بامداد امروز هم ناکام شد. درست است اگر تصمیم بحث برانگیز هیات داوران نبود هم اکنون بهداد و سجاد یک قهرمان بودند اما حالا بیشتر انتخاب وزنه های غلط از سوی انوشیروانی مورد توجه قرار گرفته است. او هم با اشک و اندوه به کار خود در المپیک ۲۰۱۶ پایان داد.

قاسم رضایی: وضعیت رضایی حداقل بهتر از بقیه حماسه سازان ۱۷ مرداد ۹۱ است او درست است که طلایش را تکرار نکرد اما به برنز رسید و لقب پرافتخارترین فرنگی کار را از آن خود کرد.

احسان حدادی: احسان هم یکی از ناکامان بزرگ کاروان ایران در المپیک ریو بود که حتی نتوانست به مسابقات فینال پرتاب دیسک برسد.

*نود