حلقه مفقوده توسعه اقتصادي روستا

کد خبر: ۲۸۸۹۸

تاریخ: ۲۹ خرداد ۱۳۹۰ - ۰۱:۳۸

* محمود طلوع؛ کارشناس کشاورزي
يکي از مهمترين علل موفقيت و پيشرفت کشورهاي توسعه يافته اي همچون ژاپن در ارائه پروژه هاي مختلف، توجه به ديدگاه ها و نظرات کل مجموعه و بخصوص انجام برنامه ريزي از پايين به بالاست.
البته به جهت مسائل خاص اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي سياسي در هر کشور و جامعه اين نسخه براي تمام جوامع قابل تجويز نيست، بلکه مستلزم ايجاد بسترهاي بسياري است. ولي آنچه که بيشتر مورد نظر نگارنده است، موضوع مشارکت و دخيل دانستن همه افکار و نيروي انساني مربوطه در اجراي موفقيت آميز پروژه هاي مورد نظرمي باشد؛ يعني اينکه براي انجام پروژه هاي عمراني و زيربنايي نه تنها بايد نيروهاي اداري و کارشناسي سازمان ذي ربط کار کنند، بلکه ازجامعه مخاطب که پروژه ها در مکان آنان و براي آنان قرار است اجرا شود، هم لاجرم بايد استفاده و به کار گرفته شود.
در اين ميان بعضي از مسؤولان بر رشد و توسعه مناطق روستايي تأکيد کرده اند تا دوباره محور توليد زيربنايي که همانا بخش کشاورزي است و پايه و اساس آن نيز در مناطق روستايي مي باشد، اجرايي شود، اما در اين ميان آيا از خود روستاييان و ديدگاه هاي آنان بهره گرفتيم؟ اگر پاسخ منفي باشد، بدون شک هزينه هاي صرف شده نيز کارساز نخواهد بود و يا به صورت مقطعي و زودگذر خواهد بود.در اين مورد پيشنهاد مي شود حتماً از مخاطبان روستايي هر سازمان و يا به عبارتي ارباب رجوع آنان، در نظام پيشنهادها يا اتاق فکر، استفاده و به کارگيري شود.همچنين ايجاد دبيرخانه اي مختص اين موضوع در استانداريها مي تواند کارساز باشد که پس از اطلاع رساني گسترده در مناطق روستايي، اقدام به دريافت نظرات پيشنهادي آن عزيزان از طريق اين دبيرخانه نموده که با جمع بندي و تحليل آن از تجربيات گرانبهاي آنان استفاده صحيح و بهينه به عمل آيد؛ زيرا تاکنون پروژه هاي متعددي با هزينه هاي بسيار سنگين در مناطق روستايي توسط بسياري از ادارات و سازمانها انجام شده که به علت عدم مطالعه و نيازسنجي واقعي روستاييان، پس از مدتي از مدار خارج شده و موجب از بين رفتن هزينه بيت المال و هدر رفتن نيروي انساني شده است.