چرا ترامپ کلینتون را پشت سر گذاشت؟

کد خبر: ۲۹۰۰۰۷

تاریخ: ۱۴ شهريور ۱۳۹۵ - ۰۹:۲۰

هیلاری کلینتون و دونالد ترامپ دو رقیب انتخاباتی ریاست جمهوری آمریکا در ماه های اخیر بسیاری از موانع درون حزبی و ملی را پشت سرنهاده اند تا امروز برای ورود به کاخ سفید رودرروی یکدیگر بایستند.

به گزارش انتخاب،  تا به امروز هیلاری کلینتون نامزد حزب دموکرات آمریکا فاصله معناداری نسبت به رقیب جمهوری خواه خود داشت اما در هفته اخیر نظر سنجی ها نشان از افزایش اقبال افکار عمومی نسبت به دونالد ترامپ دارد. سوال مهم این است که عملکرد دو رقیب انتخاباتی در هفته گذشته چگونه بوده است که نتیجه آن در نظرسنجی ها به این صورت مشاهده شده است.

سفر دونالد ترامپ به مکزیک و سخنرانی اش پس از بازگشت از این کشور مهمترین حادثه در اخبار انتخاباتی بوده است. این سفر در نگاه نخست برای دونالد ترامپ از منظر فردی که قرار است سکان ریاست جمهوری یک ابرقدرت را بر عهده بگیرد یک شکست فاحش بود. بسیاری از جمله هیلاری کلینتون او را به عدم آشنایی با اصول و آداب رفتار دیپلماتیک متهم کردند. اما در عین این اعتراضات او در هفته اخیر توانست اختلاف خود با رقیب دموکرات خویش را کمتر کند. این اتفاق خود علامت بسیار معناداری برای آمریکا و از آن مهمتر اردوگاه دموکرات ها خواهد بود.

بسیاری بر این باورند نگاه هیلاری کلینتون و دموکرات ها به دونالد ترامپ به عنوان بازیگری که اصول اولیه بازی را نمی داند سبب شده است آنها بازی را جدی نگرفته و رقیب را با ضعف هایش تنها بگذارند. عملکرد ضعیف کلینتون در هفته های اخیر یا به عبارت بهتر تلاش کمتر او برای جلب توجه و اعتماد مردم می رود که او را با خطر پیروزی یا شکست در دقیقه نهایی مواجه سازد.

امروز بسیاری در آمریکا سوال می کنند دموکرات ها به جز تمسخر عملکرد اشتباه ترامپ چه چیز دیگری برای ارائه در کارزار انتخاباتی دارند. برنامه انتخاباتی کلینتون در بسیاری از مواقع واکنش نسبت به ترامپ بوده و انتقاد از او بخش مهمی از سخنرانی های او را به خود اختصاص داده است. اگر چه نقد از رقیب بخش مهمی از سخنرانی رقبای انتخاباتی است اما وجه دیگر ارائه برنامه و ترسیم دورنمایی از آینده کشور است.بسیاری از تحلیل گران این سناریوی بدبینانه را مطرح می کنند که جمعیت معترض در آمریکا که همانا جمعیت مهاجر، سیاه پوستان و طبقه متوسط تحت فشار اقتصادی آمریکا را تشکیل می دهند دست به قمار سیاسی بزنند و اعتراض خود را در برگه های انتخاباتی به نمایش بگذارند.در ماه گذشته کلینتون و رقیب انتخاباتی اش به طور میانگین بیش از 5.6 درصد تفاوت آرا داشتند که این عدد در هفته اخیر به 2.9 رسید . ترامپ در هفته اخیر توانست نظرسنجی هایی که توسط رویترز، فاکس نیوز، IBD ، TIPP و موسسه راسموسن انجام شد را به سود خود به اتمام برساند. این نظر سنجی ها نشان می دهند کلینتون در مجموع با کسب 43.23 درصد آرا همچنان با بیش از 2.93 درصد آرا از ترامپ (با حدود 40.30 درصد) پیش است، در حالی که در هفته پیش از آن اختلاف این دو کمی بیشتر از 5.4 درصد بود. با این حال کلینتون همچنان در ایالت هایی (نظیر نوادا، نیوهمپشایر، کارولینای شمالی، اوهایو و ...) که سرنوشت ساز خوانده می شوند دست بالا را دارد.آنچه مسلم است، گذار انتخاباتی از اسلوب کاملا مشخصی پیروی نمی کند، حوادث، سخنرانی ها و ... می توانند در دقایق آخر نتیجه را دستخوش تغییر کنند. نکته حائز اهمیت دیگر جمعیت خاموش در هر انتخاباتی است که در واپسین دقایق تصمیم نهایی خود را اتخاذ و خود را درگیر بازی های انتخاباتی احزاب نمی کنند، با توجه به نزدیکی آرای دو رقیب اهمیت آرای این جمعیت بسیار احساس می شود و ستادهای انتخاباتی دو حزب می بایست برای درگیر کردن آنها برنامه منسجمی داشته باشند.