واردات چيني، از برنج پلاستيکي تا تخم مرغ مصنوعي!

ظاهرا ماجراي واردات بي رويه از کشور چين و ماچين پايان ندارد، ماجرايي که اين بار از فاز محصولات بي کيفيت غيرخوراکي عبور کرده و از بازار محصولات تقلبي خوراکي سر در آورده است.

کد خبر: ۲۹۸۰۵

تاریخ: ۰۶ تير ۱۳۹۰ - ۱۱:۴۱

به گزارش انتخاب به نقل از دنیای اقتصاد، چندي پيش بود که خبر توزيع تخم مرغ هاي تقلبي چيني در استان هاي جنوبي کشور پخش شد و امروز هم مي شنويم که چيني ها، برنج را از پلاستيک فشرده ساخته اند و روانه بازار کرده اند

اخيرا گزارش هايي مبني بر توزيع برنج هاي پلاستيکي در بازار به گوش مي رسد. برنج هايي که ماده اوليه آنها را سيب زميني معمولي، سيب زميني شيرين، پلاستيک و صمغ هاي صنعتي تشکيل مي دهد.

البته اين ماجرا مختص به ايران با بازار گسترده و مرزهاي وسيعي که گاه از کنترل باز مي مانند، نمي شود. اولين خبر در مورد ورود برنج پلاستيکي توليد چين را يک نشريه کره اي با نام «هنگ کنگ هفتگي» منتشر کرد. خبري که حاکي از توزيع برنج هاي پلاستيکي توليد چين در محله چيني هاي هنگ کنگ با نام «تايووآن» بود.

اين در حالي است که به گفته کارشناسان وزارت سلامت کره جنوبي، خوردن سه کاسه از اين برنج هاي چيني، معادل خوردن يک کيف پلاستيکي کوچک است.

با توجه به اهميتي که اين موضوع براي کشور کره جنوبي داشت، دولت اين کشور به بازرسي گسترده کارخانجاتي که احتمال داده مي شد توليد کننده اين گونه محصولات باشند، دست زد و به مردم کشورش نيز اطمينان داد که مقابله با اين پديده را به برخورد با توزيع کنندگان خرد اين محصولات محدود نخواهد کرد؛ اگرچه قيمت پايين برنج هاي پلاستيکي در مقايسه با برنج هاي طبيعي، سود هنگفتي را روانه جيب فروشندگان و توزيع کنندگان کلان اين نوع برنج کرده بود.

اهميت ماجراي توزيع برنج هاي تقلبي چيني در بازار کشورهاي مختلف زماني بيشتر شد که دولت سنگاپور نيز پس از کره جنوبي خبر از توزيع برنج هاي پلاستيکي در بازار کشورش داد.

برنج هايي که پس از پخته شدن، به دليل صمغ هاي صنعتي که به مواد اوليه آنها يعني سيب زميني و پلاستيک اضافه شده است، خوش رنگ و بو مي مانند و کاملاطبيعي به نظر مي رسند.

حال پس از گذشت اندک زماني از توزيع برنج هاي پلاستيکي چيني در بازار برخي کشورها به ويژه کشورهاي آسيايي که بيش از ساير مناطق جهان، ذائقه خوردن برنج دارند، در برخي نقاط ايران به ويژه نواحي مرزي جنوبي کشور نيز خبر توزيع اين نوع برنج ها به گوش مي رسد.

خبري که مسوولان وزارت بازرگاني و سازمان حمايت از مصرف کنندگان و توليد کنندگان آن را به شدت تکذيب کرده و در عين حال اعلام مي کنند که در صورت مشاهده چنين محصولاتي در بازار، آنها را جمع آوري کرده و با توزيع کنندگان متخلف به شدت برخورد خواهد شد.

از سوي ديگر اواخر سال گذشته مديركل دامپزشكي استان لرستان از توزيع تخم مرغ هاي چيني در بازار اين استان و البته جمع آوري سريع آنها خبر داد.

خبرگزاري «ايسنا» که اين خبر را منتشر کرده بود، به نقل از گودرزي در اين باره نوشته بود: ۲۸۸ هزار و ۵۴۴ عدد تخم مرغ چيني در استان لرستان جمع آوري شده كه از اين تعداد ۳ هزار و۶۰۰ عدد تخم مرغ مصنوعي معدوم شده است.

بنا به گفته وي ۲۲ هزار و۵۰۰ عدد از تخم مرغ هاي مصنوعي چيني در شهر بروجرد جمع آوري شده است و در عين حال تاکيد کرده بود که تخم مرغ هايي که کشور چين آنها را با شکل تخم مرغ روانه بازار ايران کرده، به لحاظ ظاهري هيچ تفاوتي با تخم مرغ هاي طبيعي ندارند و تشخيص شان مشکل است.

اين خبر در حالي اواخر سال گذشته در کشورمان منتشر شد و موجبات نگراني مصرف کنندگان را فراهم کرد که دولت چين، اواخر سال 2009 ميلادي در مورد توزيع اين تخم مرغ هاي تقلبي در بازارهاي اين کشور هشدار داده بود.

تخم مرغ هايي که به طرز عجيبي به تخم مرغ هاي طبيعي شبيه هستند و پوسته آنها با استفاده از کربنات کلسيم تهيه مي شود.

زرده و سفيده اين تخم مرغ هاي تقلبي را نيز نمک اسيدي سديم دار، زاج سفيد، ژلاتين، کلرايد کلسيم خوراکي و آب و رنگ مصنوعي تشکيل مي دهد؛ موادي که با مخلوط شدن و قرار گرفتن در قالب هاي تخم مرغ شکل، در پوسته اي تهيه شده از پارافين، پودر سنگ گچ، کربنات کلسيم و برخي مواد ديگر قرار مي گيرند و به دست مشتري هاي از همه جا بي خبر مي رسند.

اما بايد پرسيد ريشه اين تجارت پرسود از کجا آب مي خورد؟

چيني ها مي گويند: خريدن هر يک کيلوگرم تخم مرغ طبيعي، 5/6 يوآن برايشان هزينه در بردارد؛ اين در حالي است که آنها مي توانند با پرداختن 42 يوآن، يک کيلوگرم نمک اسيدي سديم دار تهيه کنند که براي توليد 150 کيلوگرم تخم مرغ مصنوعي کفايت مي کند!

اين روزها که قيمت تخم مرغ رو به صعود دارد اين پرسش مطرح مي شود که با توجه به وضعيت خاص بازار آيا واردات تخم مرغ مصنوعي و توزيع آن در بازار محتمل نيست؟ و آيا راهي براي اعمال بازرسي هاي دقيق تر آن هم در مورد کشورهايي که محصولات غيرخوراکي شان تا حدي امتحان پس داده اند، چه رسد به محصولات خوراکي آنها، وجود ندارد؟!