استاد طب سنتی چین: تمام دنیا «ایران را پیشگام طب سنتی» می‌دانند/ اساس طب، طب اسلامی است

گفت: در حال حاضر طب سنتی در ایران تنزل کرده و طب سنتی در ایران چندان فعال نیست؛ در بیمارستانهای چین در ایالتهای مختلف، حداقل یک طبقه برای طب سنتی تعبیه شده است.

کد خبر: ۳۰۱۹۸۱

تاریخ: ۱۲ آبان ۱۳۹۵ - ۱۳:۱۴

شاید این بیت حضرت حافظ که «سالها دل طلب جام‌جم از ما می‌کرد/ و آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد» بهترین تعبیر برای بیان حکایت امروز «طب سنتی ایرانی ـ اسلامی» در کشورمان باشد چرا که ذخائر و داشته‌های  طب سنتی ما آنچنان غنی و گسترده است که برای قرنها نه تنها توانسته مردمان ایران اسلامی را از این سرچشمه جوشان سیراب کند و درهایشان را التیام بخشد بلکه اقوام و ملل مختلف نیز بهره‌ها از این گنجینه طبی ایران برده‌اند و بر غنای داشته‌های خود افزوده‌اند اما امروز طب ایرانی ـ اسلامی ما در سرزمین مادری خود مهجور مانده و در کشورمان بسیار بسیار کم‌تر از ظرفیت و توانایی واقعی آن از آن بهره می‌بریم.

به گزارش انتخاب؛ به طور نمونه امروزه کشور چین به عنوان یکی از مطرح‌ترین کشورها در حوزه طب سنتی توانسته با ترویج و احیای طب چینی، نه تنها جمعیت میلیاردی خود را با استفاده از ذخایر طب سنتی کشور خود بهره‌مند کند بلکه در حال حاضر چندصد هزار نفر از  اطبای طب سنتی این کشور نیز در گوشه و کنار دنیا مشغول طبابت و آموزش طب سنتی چین هستند.

اما نکته اینجاست که بر اساس بسیاری از اسناد و اقوال تاریخی، بخش قابل توجهی از گنجینه امروز طب سنتی چینی نیز برگرفته از طب سنتی کشورمان ایران است کما اینکه امروز بسیاری از بزرگان طب سنتی این کشور به این حقایق، اذعان و اعتراف دارند.

برای بررسی گوشه‌هایی از قدرت و غنای طب سنتی کشورمان و مقایسه وضعیت حال حاضر طب سنتی در ایران و چین، میزبان یکی از اساتید مبرز طب سنتی کشور چین به نام «عبدالصمد ابن داوود» بودیم؛ وی در حال حاضر صاحب موسسه‌ پژوهشی بزرگی در ایالت «سین کیانگ» چین است و صاحب کتابخانه‌ای شخصی با 340 هزار جلد کتاب و در حال حاضر علاوه بر تدریس طب سنتی در دانشگاه‌های معتبر و مطرح کشور چین به تالیف، پژوهش و البته درمان بیماران با روشهای خاص درمانی خود به وسیله طب سنتی چین و طب سنتی ایرانی ـ اسلامی است.

جالب اینکه این استاد طب سنتی چین که از مسلمانان ایغور این کشور نیز هست، سالها به مطالعه، تحقیق و پژوهش در طب سنتی ایرانی ـ اسلامی پرداخته و تسلط بسیار زیادی در طب سنتی کشورمان به دست آورده به گونه‌ای که در حال حاضر علاوه بر بهره‌مندی از داشته‌های طب چینی به صورت ویژه‌ای از روشهای درمانی و دارویی طب سنتی ایرانی ـ اسلامی در درمان بیماران خود در چین بهره‌ می‌برد.

در خلال این مصاحبه، وی بارها و بارها از حکمای بزرگ طب سنتی کشورمان مانند ابوعلی‌سینا، رازی، جرجانی یاد می‌کرد و خود را مدیون حکیمی بزرگی به نام ابوعلی سینا و کتاب بزرگ و ارزشمند او یعنی «قانون» می‌دانست اما افسوس ما در این گپ‌و‌گفت زمانی بیشتر شد که وی به نحوه‌ بهره‌برداری بزرگان طب سنتی چین از ذخایر و منابع طب سنتی ایران اشاره داشت و با صراحت هرچه تمام‌تر بزرگان طب سنتی گذشته کشورمان در دنیا را بی‌همتا یاد می‌کرد و برایش عدم توجه ما ایرانها به حکما و بزرگان طب سنتی کشورمان مانند بوعلی و کتاب قانون، عجیب بود.

اما نکته دیگری که در خلال این گفت وگو جالب بود تاکید "ابن داوود" به همراهی کامل حاکمیت و دولت چین با طب سنتی کشورشان بود و اینکه در حال حاضر تمام بیمارستانها در کشور چین، طبقاتی را به بخش طب سنتی چینی اختصاص داده‌اند و دولت چین نهایت همراهی و مساعدت برای ترویج و توسعه طب چینی در آن کشور و جهان را دارد.

در ادامه مشروح این گفت‌وگو تقدیم مخاطبان شده است:

شما بر اساس چه منابعی قائل به «طب اسلامی» هستید؟

در میان منابع اسلامی منابعی مانند صحیح بخاری و صحیح مسلم داریم که تمام روایات از رسول اکرم(ص) تا امام صادق(ع) در مورد طب در این منابع آمده و این طب، طب اسلامی است.

عمده تفاوت طب سنتی با طب اسلامی در چیست؟

در طب اسلامی همه چیز بر اساس حلال و حرام بودن است اما در طب سنتی، حلال و حرام مطرح نیست مانند خشخاش که در طب اسلامی ممنوع اما در طب سنتی جایز است.

پس می‌توانیم بگوییم درون‌مایه‌ اصلی طب اسلامی، آیات، روایات و احادیث ائمه است؟

بله، همینطور است برای مثال در قرآن از انجیر، انار، خرما و زیتون نام برده شده همچنین خاصیت درمانی این میوه‌ها، تمام این طب اسلامی از این منابع است و چیز دیگر جز این نیست.

آیا بر اساس منابع اسلامی که در حوزه طب داریم، می‌توانیم قائل به این مسئله باشیم که طب اسلامی دارای یک «منظومه کامل درمانی» است؟

بله؛ البته در کنار طب اسلامی لازم هست از طب‌های دیگر هم استفاده کنیم؛ به عبارت بهتر در حدود 340 دارو از پیامبر اسلام و حدود 600 دارو از امامان در روایات اسلامی آمده است اما در طب سنتی ایرانی که جامع این‌ دستورات است، 15 هزار داروس سنتی و گیاهی وجود دارد؛ در واقع اساس طب، طب اسلامی است اما افرادی مانند ابن‌سینا و فخررازی این طب را گسترش و بسط داده‌اند.

آیا شما برای درمان بیماران خود، طب اسلامی و منابع اسلامی که در زمینه طب وجود دارد را مبنای درمان و تجویز قرار می‌دهید؟

در اخلاق طب اسلامی، نجات جان انسان اولویت دارد؛ ما برای درمان بیمار، ابتدا به ساکن، طب اسلامی را اصل و مبنا قرار می‌دهیم و بعد به سراغ سایر طب‌ها برای درمان می‌رویم برای مثال ابن سینا برای درمان بیماری صرع گفته است که جمجمه مردار انسان را باید کوبید و آن را به بیمار داد اما از نظر طب اسلامی، این روش درمانی حرام است و تجویز نمی‌شود.

آیا شما در درمان بیماری‌های لاعلاج با استفاده از طب اسلامی موفق بوده‌اید؟

بله! بیماران زیادی با بیماریهای صعب‌العلاج به من مراجعه داشته و دارند مانند بیماران مبتلا به تومور مغزی، سکته مغزی، جنون، دیابت یا سرطان که در طب جدید درمانی برای این بیماری‌ها وجود ندارد اما در طب اسلامی و طب سنتی دارای درمان است برای مثال شخصی مبتلا به نوعی سرطان را با روشهای طب سنتی و اسلامی درمان کردم.

آیا شما تجربیات خود در درمان بیماران بر اساس طب اسلامی را مدون کرده‌اید؟

بله! بنده هفت جلد کتاب درباره گیاهان و خواص دارویی نوشته‌ام و سه جلد کتاب دیگر در مورد میوه‌ها و خواص دارویی نوشته‌ام.

در کشور چین، نحوه تعامل و ارتباط طب جدید و طب سنتی چگونه است؟

در بیمارستانهای چین در ایالتهای مختلف، حداقل یک طبقه برای طب سنتی تعبیه شده است و با توجه به درخواست مردم شاید برخی از بیمارستانها به‌صورت کامل تبدیل به بیمارستان طب سنتی شوند.

نگاه حاکمیت و دولت چین نسبت به طب سنتی در این کشور ترویجی است یا سلبی؟

در حال حاضر رئیس‌جمهور چین به ترویج و توسعه طب سنتی خیلی کمک می‌کند و برای ترویج طب سنتی هیچ مانعی ایجاد نمی‌شود.

آیا جریانی در بدنه دولت در چین وجود دارد که با حمایت مسئولان حامی طب نوین قصد ایجاد مانع در مسیر طب سنتی داشته باشند یا از جانب طب سنتی احساس خطر کنند؟

خیر! چنین جریانی در چین وجود ندارد.

آیا در کشور چین نیز مانند ایران برخی از متخصاص طب نوین برای تخطئه و لطمه زدن به طب سنتی و باور مردم به این طب، اینگونه تبلیغ می‌کنند که طب سنتی مبنای علمی ندارد و بسیاری از آموزه‌ها و روشهای درمانی آن خرافه است؟

برخی از پزشکان در چین با دیدن این واقعیت که با گسترش هرچه بیشتر طب سنتی، درآمد آنها کاهش می‌یابد و ترویج طب سنتی باعث تقلیل تعداد بیماران مراجعه‌کننده به آنها می‌شود، با شانتاژ اعلام می‌کنند که طب سنتی، خرافات است البته بیشتر این پزشکان از پزشکان فارغ‌التحصیل کشورهای اروپایی و امریکایی هستند.

در کشور چین، پزشکان طب نوین موفق‌تر هستند و با اقبال بیشتر مردم این کشور مواجه می‌شوند یا طبیبان طب سنتی؟

بیشتر مردم چین از طب سنتی استقبال می‌کنند‌.

آیا در چین برخی از طبیبان طب سنتی از موقعیت خود برای کسب درآمدهای گزاف، سوء‌استفاده می‌کنند و به سمت منفعت‌طلبی رفته‌اند؟

در کشور ما (چین) طبیبانی که به سمت منفعت‌طلبی رفته‌اند، تعدادشان خیلی کم است و بیشتر به خاطر تامین سلامتی مردم، طبابات می‌کنند.

در کشور شما، فرهنگ زشت نگاه منفعت‌طلبانه به بیمار بیشتر بین پزشکان طب نوین دیده می‌شود یا طب سنتی؟

در هر دو طیف طب نوین و سنتی، افرادی هستند که درگیر این معضل و فرهنگ زشت شده‌اند که بستگی به وجدان و انسانیت آن پزشک دارد.

به نظر شما اگر در بدنه وزارت بهداشت ایران نگاهی در لایه‌های پنهان حاکمیت داشته باشد که فراگیر شدن طب سنتی در میان توده مردم را برنتابد، این امر چه تاثیرات و مخاطراتی را بر سلامت مردم خواهد داشت؟

در صورت حاکمیت چنین نگاهی، این امر لطمات زیادی را بر سلامت مردم خواهد داشت؛ در تمام دنیا، ایران را پیشگام طب سنتی می‌دانند اما در حال حاضر طب سنتی در ایران تنزل کرده و طب سنتی در ایران چندان فعال نیست و این وضع موجود شما درخور منابع عظیم و ظرفیتهای گسترده اساتید حاضر در ایران نیست.