هشدار به والدین ناسازگار؛ نوزادان در خواب هم مي شنوند!

کد خبر: ۳۰۳۴۵

تاریخ: ۱۲ تير ۱۳۹۰ - ۰۱:۰۵

حسين هاوشکي: نوزادان را حتي در خواب دست کم نگيريد.

دانشمندان به پدر و مادرهايي که صبر مي کنند فرزندانشان بخوابند و سپس مشاجره را آغاز کنند، هشدار مي دهند زيرا نوزادان هنگام خواب نيز مي توانند حرفهاي شما را بشنوند.

پژوهشگران «کينگز کالج» لندن با استفاده از دستگاه MRI ، واکنشهاي مغزي 21 نوزاد 3 تا 7 ماهه را هنگام خواب زير نظر گرفتند تا دريابند مغز آنها در خواب چگونه به صداها پاسخ مي دهد.

اين گروه تحقيقاتي ابتدا پاسخ مغز نوزادان را به صداهاي غيرزباني مانند سرفه و عطسه و ديگر صداهايي که کودک با آنها آشنايي دارد(همانند صداي اسباب بازي هاي موزيکال) مقايسه کردند. اين بررسي نشان داد در هر يک از اين موارد، بخشهايي از مغز کودک همانند مغز يک انسان بالغ و بيدار پاسخ قوي تري به محرک مي دهد.

در ادامه براي اين کودکان، صداهاي غمگين، خنثي و شاد پخش شد که مواردي مانند گريه و خنده را در بر مي گرفت. درحالي که مغز نوزادان پاسخهاي مشابهي به صداهاي شاد و خنثي مي داد اما صداهاي غمگين، فعاليت قابل توجهي در بخش هايي از مغز آنها بر مي انگيخت.

اين دستاورد ممکن است موجب هراس والديني شود که در هنگام خواب فرزندان خود نجواکنان به مشاجره مي پردازند اما بايد توجه داشت صداهاي منفي لزوماً براي نوزاد مضر نيستند و حتي مي توانند آثار مثبتي نيز داشته باشند زيرا شايد مغز در اين حال بياموزد که چگونه بايد در برابر اين صداها واکنش نشان دهد.

دليل اين فرايند همچنان به صورت يک معما باقي مي ماند. با اين وجود دانشمندان چنين فرض مي کنند که مغز نوزادان به گونه اي شکل گرفته و در هم تنيده شده که همواره هشيار باشد. بخشهايي از مغز که در فرايند بقا و زنده ماندن نقش دارند زودتر کامل شده اند و کمتر به تجربه هاي محيطي پس از تولد وابستگي دارند. حتي ممکن است نوزادان «استراق سمع» را از دوره جنيني و زندگي در رحم مادر ياد گرفته باشند.

پژوهشگران اميدوارند که مطالعات آنها در آينده به درک دروني تر از فرايند ارتباطات اجتماعي بيانجامد و به روشن شدن ماهيت مشکلات بيماران مبتلا به خودگرايي(اوتيسم) در بيان احساسات کمک کند.

اين تيم پژوهشي، کار بررسي مغز نوزاداني را آغاز کرده که خواهر يا برادر بزرگ تر آنها گرفتار بيماري خودگرايي(اوتيسم) است زيرا احتمال ابتلاي آنها به اوتيسم، 20 درصد بيشتر از ديگران است. براي يافتن عوامل محرک بروز اين اختلال بايد تمام اتفاقات پيش از آن زير نظر گرفته شود.