پشت پرده دستگيري و آزادي رييس سابق صندوق بين المللي پول

جنگ كثيف سياستمداران

ساعت ۱۶ و 40 دقيقه بعدازظهر شنبه ۱۴ مي سال ۲۰۱۱ به وقت نيويورك، دو مامور پليس فرودگاه جان اف كندي وارد هواپيماي آماده پرواز «اير فرانس» شدند و از قسمت درجه يك هواپيما دومينيك استراوس كان را با خود بردند.

کد خبر: ۳۰۳۶۳

تاریخ: ۱۲ تير ۱۳۹۰ - ۱۱:۵۶

به گزارش انتخاب به نقل از شرق، او به اتهام سوءاستفاده جنسي و تلاش براي تجاوز جنسي بازداشت شد. اين اتهام بر اساس ادعاي زني وارد شد كه در هتل سوفيتل نيويورك، محل اقامت رييس صندوق بين المللي پول، به عنوان خدمتكار مشغول به كار بوده است. استراوس كان از مصونيت ديپلماتيك برخوردار نبود و به همين دليل بازداشت شد.

خدمتكار مي گويد، كان در راهروي هتل او را دنبال كرده و به زور به او تجاوز كرده است. سياستمدار كهنه كار با توديع وثيقه يك ميليون دلاري آزاد شد اما در حبس خانگي به سر مي برد.«اين يك دسيسه است»؛ جمله اي تكراري بود كه كان، همسر و موكلش از همان زمان شروع اين دردسر سياسي مدام تكرار مي كردند.

دادگاه روز جمعه رسيدگي به پرونده كان، همه چيز را تغيير داده است. رييس سابق صندوق بين المللي پول كه به آزار جنسي متهم شده بود با ضمانت شخصي خود او مبني بر حضور در دادگاه، بدون سپردن وثيقه از حبس خانگي آزاد شده و اين معنايي جز شك كامل به تمامي اتفاقات و روايت گذشته عليه او ندارد. كان كه از او به عنوان يكي از نامزدهاي احتمالي براي انتخابات رياست جمهوري سال آينده فرانسه ياد مي شد، روز جمعه پس از جلسه دادگاه حال بهتري داشت و اين بار دستان همسر خود را مفتخرانه مي فشرد.

دادستان هاي پرونده گفته اند: خدمتكار هتلي كه استراوس كان را به تجاوز متهم كرده بود، پذيرفته كه در مورد حوادث پس از آزار جنسي ادعايي خود دروغ گفته است. آنها مي گويند شاكي اكنون تاييد كرده است كه پيش از آنكه به مديرانش گزارش دهد كه به او تجاوز شده، اتاق ديگري در هتل را تميز مي كرده است. اما شك قاضي پرونده تنها به خاطر اعترافات خدمتكار 32 ساله نيست.

دو بازرس دادستاني نيويورك به روزنامه نيويورك تايمز گفته اند: ارتباط اين خدمتكار با يك فروشنده مواد مخدر، صحت تمامي حرف هايش را زير سوال برده است. همچنين مقامات قضايي معتقدند، اظهارات اين زن درباره آنچه كه در مورد پرونده تقاضاي مهاجرت خود گفته است با هم همخواني ندارد.

مخصوصا آن بخش از پرونده اش كه در آن ادعا شده، به او در گينه تجاوز شده است. اكنون ورق برگشته و با وجود اينكه در نتايج آزمايش هاي پزشكي قانوني محرز شده كه كان با يك زن رابطه جنسي داشته است، دادستان ها اكنون بخش زيادي از گفته هاي شاكي درباره آنچه رخ داده و چيزهايي كه درباره خودش گفته را باور نمي كنند.

استراوس كان علاوه بر رياست صندوق بين المللي پول از رقباي جدي ساركوزي براي انتخابات رياست جمهوري فرانسه از حزب سوسياليست محسوب مي شد كه با اين اتفاق حضور او در انتخابات فرانسه نيز در هاله اي از ابهام قرار گرفت.

همين موضوع باعث شد تا برخي از فرانسوي ها بلافاصله سناريو فريبكاري و دسيسه را عنوان كنند و برخي ديگر، اين سوال را مطرح كردند كه اين ماجرا به نفع چه كسي تمام مي شود؟ رييس سابق صندوق بين المللي پول بلافاصله بعد از اين اتهام، ولاديمير پوتين، نخست وزير روسيه را متهم كرد كه عليه اش توطئه اي چيده تا او از سمتش كنار گذاشته شود.

كان به «كلود بارتولون»، سياستمداري كه از نزديكان او محسوب مي شود، گفت: اطمينان دارد، ولاديمير پوتين در پشت تمامي قضاياي جاري عليه اوست و او با فرانسوي ها براي ناكام گذاشتنش در انتخابات پيش روي فرانسه همكاري دارد. بارتولون مي گويد؛ رييس صندوق بين المللي پول يك ماه قبل از اين اتفاق به او گفته بود كه روس ها با همراهي برخي فرانسوي ها درصدد اجراي توطئه اي عليه او هستند.

او افزود: روس ها به ويژه شخص ولاديمير پوتين، با فرانسوي ها هم پيمان شده تا كان را از رياست صندوق بين المللي پول بركنار كنند تا او نتواند براي انتخابات رياست جمهوري فرانسه نامزد شود.

روس ها به او هشدار داده بودند، اگر به شكل «پاك» و بي حاشيه از رياست صندوق بين المللي پول كنار نرود، نمي تواند فكر نامزدشدن براي انتخابات رياست جمهوري را فرانسه كند.

تيري ميسان، روزنامه نگار فرانسوي و مدير مسوول پايگاه اينترنتي تحليلي ولترنت مي گويد، اتهام رسوايي اخلاقي كه به استراوس كان وارد شده، دسيسه اي است كه آمريكا و نيكلاساركوزي، رييس جمهوري فرانسه تنها از آن سود مي برند.

برخي سياست مداران مي گويند، بركناري استراوس كان بدون قرار دادن آن در فضاي طرحي كه او در نظر داشت اجرا كند (ايجاد يك ارز بين المللي خارج از دلار آمريكا)، قابل درك نيست. استراوس كان برنامه ريزي كرده بود تا بيست و ششم ماه مي سال 2011، ارز بين المللي را راه اندازي كند كه كشورهاي نوظهور جهان نيز همه بي صبرانه منتظر آن بودند و از آن حمايت مي كردند.

ميسان مي گويد مردم فرانسه بعد از پنج سال رياست جمهوري فاجعه آميز ساركوزي، اميدوار شده بودند استراوس كان رييس جمهور كشورشان شود و با توجه به صلاحيت هايي كه وي دارد زمينه را براي بهبود اوضاع اقتصادي كشورشان فراهم كند.

شايد بتوان گفت، با توجه به چنين طرز فكري، بركناري استراوس كان پايان روياهاي مردم فرانسه نيز بود. او مي افزايد: چگونه مي توان ساركوزي را نخستين ذي نفع در اين ماجرا ندانست در حالي كه در انتخابات رياست جمهوري پيشين فرانسه نيز او با دسيسه و شكايت عليه دومينيك دو ويلپن، رقيب اصلي اش توانست به سمت رياست جمهوري فرانسه برسد.

در انتخابات پيشين نيز ساركوزي با اتهام زني به دو ويلپن مبني بر اينكه وي در نشر اسناد جعلي نقش داشته است مانع از دستيابي وي به سمت رياست جمهوري فرانسه شد. اما اينكه ماجراي پيش آمده براي كان تاثيري در تغيير وجهه او داشته يا نه را آمار و ارقام نظرسنجي هاي اخير در فرانسه به وضوح نشان مي دهند.

براساس نظرسنجي ها بيشتر فرانسويان با توجه به سوابق وقايع و رسوايي هاي سياسي در كشورشان، اتهام جنسي وارده به دومينيك استراوس كان را واقعي نمي دانند و آن را يك توطئه تلقي مي كنند.