نیویورک تایمز:

چطور مقابل ترامپ بایستیم؟ / رئیس جمهور جدید آمریکا چه شباهتی با برلوسکونی دارد؟

پنج سال پیش نسبت به احتمال ریاست جمهوری دونالد ترامپ هشدار دادیم. بیشتر مردم آن روز خندیدند. آنها گمان میکردند این غیر ممکن است.

کد خبر: ۳۰۶۳۱۸

تاریخ: ۰۳ آذر ۱۳۹۵ - ۰۶:۰۳

سرویس بین الملل «انتخاب»؛ لوسی زنگیلز استاد دانشگاه شیکاگو در نیویورک تایمز نوشت: پنج سال پیش نسبت به احتمال ریاست جمهوری دونالد ترامپ هشدار دادیم. بیشتر مردم آن روز خندیدند. آنها گمان میکردند این غیر ممکن است.

به گزارش «انتخاب»؛ آن زمان من از ایتالیا برگشته بودم و فیلمی درباره دوران 9 ساله نخست وزیری سیلویو برلوسکونی دیده بودم.

اکنون ترامپ رییس جمهور آمریکا شده و برلوسکونی میتواند درس مهمی به ما بدهد که چطور از تکرار این پیروزی که یک شمشیر دو لبه است برای یک دهه جلوگیری کنیم. اگر فکر می کنید دوران ریاست جمهوری محدود است و سن و سال ترامپ امری است که آینده و تقدیر این کشور را نجات خواهد داد باید تجدید نظر کنید. این امر میتواند در سلسله ترامپ ادامه پیدا کند.

برلوسکونی میتوانست به لطف بی کفایتی مخالفانش تا هر زمانی که میخواست به حکومتش بر ایتالیا ادامه دهد. او دائما به واسطه مشکلات شخصیتی اش مورد حمله قرار میگرفت و هر گونه بحث سیاسی به دلیل مسائل شخصیتی او به حاشیه رفته بود همین امر بر محبوبیت او هر روز می افزود. راز او توانایی اش برای ایجاد واکنش های پاولوفی (شرطی‌شدن کلاسیک یک نوعیادگیریهمخوان یا تداعیاست. در شرطی‌شدن کلاسیک جانور یاد می‌گیرد که بین یک محرک بی‌اثر، با یک پاداش یا تنبیه کردن ارتباط برقرار کند) در میان مخالفانش بود با این کار او رای بسیاری از مردم طبقه متوسط را به خود جلب می کرد. ترامپ هم هیچ تفاوتی با او ندارد.

ما این روش را در خلال رقابت های انتخاباتی دیدیم. جایی که هیلاری کلینتون بر توضیح دلایل بد بودن ترامپ تمرکز کرده بود و گاهی در همین اثنا از توضیح دلایل خوب بودن خودش غافل می شد. رسانه ها به شدت بر مسخره کردن رفتارهای ترامپ وقت صرف کردند که این خود به نوعی تبلیغات رایگان برای او به شمار میرفت.

این روش متاسفانه بعد از انتخابات نیز تمام نشد. کمی بعد از سخنرانی ترامپ اعتراضات در سراسر أمریکا آغاز شد. این مردم برای چه تظاهرات می کنند؟ چه بخواهیم چه نخواهیم ترامپ رییس جمهور مشروع این کشور است. انکار او در واقع مشروعیت یا عدم مشروعیت کاندیداها را زیر سوال می برد و اینکه تنها جامعه کوچکی از نخبگان آمریکا این مشروعیت را تشخیص می دهند.

این تظاهرات ها به شدت بی مورد است. دلایل زیادی برای اعتراض در خلال ریاست جمهوری ترامپ وجود خواهد داشت زمانی که واقعا او دست به تصمیمات احمقانه بزند. چرا باید الان اعتراض کنیم زمانی که هنوز هیچ تصمیمی گرفته نشده است؟ این هرگونه اعتراض در آینده به تضمیمات غلط رییس جمهور را بی اعتبار میکند و آن را به تعصب مخالفان تبدیل میکند.

حتی طومار امضا شده خطاب به اعضای کالج انتخاباتی برای نقض ماموریتشان و عدم رای به ریاست جمهوری ترامپ نیز به نوعی میتواند به ابزاری در دست ترامپ تبدیل شود. این ایده گمراه کننده است. اگر او هم در آینده از این فریب برای به تصویب رساندن خواسته هایش استفاده کند چه؟

چه تغییری با انتخاب ترامپ در زندگی ما رخ داده است؟ به عنوان مثال آیا سعی کردید نقطه نظر مخالفان را بشنوید یا با یکی از اعضای کنگره تماس بگیرید؟

تجربه ایتالیایی ها نشان میدهد که چظور میتوان ترامپ را شکست داد. تنها دو نفر در ایتالیا تا به امروز رقایت انتخاباتی را در مقابل برلوسکونی پیروز شده اند: رومانو پرودی که در حال حاضر نخست وزیر این کشور است و متیو رنزی . هر دو با برلوسکونی به عنوان یک حریف عادی برخورد کردند. آنها بر معضلات متمرکز شدند و هر دو خارج از آنچه ایتالیا به عنوان طبقه سیاسی میشناسد بودند.

حزب دموکرات باید درس بگیرد. مخالفان نتیجه انتخابات بر رفتارهای ضد تشکیلاتی دامن میزنند. بسیاری از ایده های ترامپ میتواند مورد قبول دموکرات ها باشد نظیر سرمایه گذاری های آنها در بخش های زیرساختی. بیشتر دموکردات ها شامل هیلاری کلینتون و برنی سندرز و اقتصاد دان هایی نظیر لارنس سامر و پول کروگمن بر ایده های زیرساختی نظیر افزایش تقاضا و توسعه اشتغال در میان کارگران تحصیل کرده تاکید داشتند.

ممکن است در برخی جزییات با ایده های ترامپ موافق نباشند اما همین امر میتواند بر اعتبار اپوزیسیون دموکرات در صورتی که تلاش کنند بر موارد مشترک به جای نقاط اختلاف تاکید کنند می افزاید.

مخالفان اگر بر مسائل شخصیتی ترامپ تاکید کنند تاج را بر سر ترامپ به عنوان رهبر قصر واشنگتن خواهند گذاشت. این میتواند اپوزیسیون را تضعیف کند.

دموکرات ها میتوانند به ترامپ پیشنهاد کمک بدهند تا از این طریق تشکیلات جمهوری خواهان را تضعیف کنند. این کار آشکار خواهد ساخت که پوپولیسم یک طبل توخالی است یا یک وضعیت واقعی. برای مثال با تشویق ترامپ جمهوری خواهان مجبور به احیای ماده بانکداری خواهند شد که از این طریق سرمایه گذاری و بانکداری تجاری از هم جدا میشوند. دموکرات ها باید حمایتشان را از جدایی این دو حوزه اعلام کنند . سیاستی که بسیاری از جمهور یخواهان با آن مخالفند.

آخرین چیزی که جمهوری خواهان میخواهند این است که ترامپ از تشکیلات آنها به عنوان برگ انجیر شکست های خود استفاده کند(برای پوشاندن شکست های خود). او احتمالا هرگز موفق به تحقق شعارهای انتخاباتی اش نمی شود. او در طول دوران انتخابات خودش را به عنوان قهرمان مردمی ای که توسط نخبگان به زنجیر کشیده شده نشان داده بود.

در نهایت اینکه دموکرات ها باید در میان رهبران جوانشان به دنبال کاندیدای معتبری بگردند. این خبر که چلسی کلینتون در حال آماده سازی خودش برای انتخابات بعدی است بدترین خبر ممکن است. اگر دموکرات ها به دنبال ایجاد سلطنت موروثی اند چطور میشود با تمایلات مستبدانه ترامپ مبارزه کرد؟