روایتی از تلاش منافقین برای ایجاد اختلاف بین شهید بهشتی و آیت‌الله طالقانی در زمان تدوین قانون اساسی

کد خبر: ۳۰۸۴۴۹

تاریخ: ۱۳ آذر ۱۳۹۵ - ۱۱:۰۷

عضو مجلس خبرگان قانون اساسی گفت: من هیچ‌گاه احساس اختلافی میان آیت‌الله بهشتی و آیت‌الله طالقانی نکردم. هر دو بزرگوار در حدی از علم و دانش بودند که منافقین نتوانستند نفوذ یا تاثیری بر روی آن‌ها داشته باشند.

به گزارش انتخاب؛ کاظم اکرمی در بخشی از گفت و گوی خود در سالروز همه پرسی قانون اساسی در 12 آذرماه سال 58، در مورد نگاه آیت الله طالقانی به قانون اساسی گفت: آیت الله طالقانی نگران بودند که مبادا آزادی های مردم محدود شود و مردم سالاری آنچنان که باید و شاید مورد توجه قرار نگیرد. او معتقد بود آن قانون اساسی که شورای انقلاب نوشته بود به تایید حضرت امام در پاریس رسیده بود و ذیگر لزومی ندارد که ما دوباره قانون اساسی جدید بنویسیم اما نظر او به هر روی اتفاق نیفتاد و قانون اساسی جدید تدوین شد.

وی درباره آزاد اندیشی و آزادی خواهی از نگاه آیت الله طالقانی و شهید بهشتی تصریح کرد: با توجه به شناختی که من از آیت الله طالقانی داشتم می دانم که به آزادی اندیشه، آزادی نقد و آزادای های مدنی و اجتماعی مردم اعتقاد داشت و رشد و پیشرفت اجتماع را در گروه آزادی اندیشه می دانست به همین جهت اگر زنده می ماند در این زمینه تلاش بیشتری می کرد. آیت الله بهشتی هم در این زمینه چنین نگاه هایی داشتند. اگر آثاری که از شهید بهشتی باقی مانده ببینید متوجه خواهید شد که ایشان نیز به آزادی اندیشه توجه جدی داشتند.

نماینده مردم همدان در خبرگان قانون اساسی با بیان اینکه منافقین تلاش زیادی برای ایجاد اختلاف میان آیت الله طالقانی و آیت الله بهشتی انجام دادند افزود: اوایل انقلاب تمام نگاه های انقلابی تا شکل گیری مجلس اول وارد سیاست شده بودند. در مجلس اول اختلافاتی که با گروه های مختلف و گروه هایی که طرفدار ترقی و آزادی بودند به جامعه سرایت کرد و تا امروز هم ادامه یافت. به اعتقاد من گروه های ضد انقلاب به این اختلافات دامن زدند.

وی ادامه داد: در جریان تدوین قانون اساسی بنده تا به آنجایی که به یاد دارم تلاش منافقین برای ایجاد اختلاف میان آیت الله طالقانی و شهید بهشتی هيچ تاثيري نداشت. چرا که افرادی که در مجلس خبرگان بودند این دو بزرگوار را می شناختند البته همیشه باید میان دار و دسته مسعود رجوی و انقلابیون تفاوت قائل شویم. آقایان محمد حنیف نژاد و سعید محسن حقیقتا با مسعود رجوی و پیروانش تفاوت داشتند. رجوی به دنبال قدرت بود و انقدر دیکتاتور بود که حتی نحوه کتاب خواندن افراد را هم تعیین می کردند این افراد و حزب توده برای ایجاد اختلاف میان این دو بزرگوار تلاش هایی کردند اما موفق نشدند و بنده هیچگاه احساس اختلاف نظر میان این دو نکردم. هر دو بزرگوار در حدی از علم و دانش بودند که منافقین نتوانستند نفوذ یا تاثیری داشته باشند.