بالاخره تکذیب یا تایید؟

فرزاد جمشیدی: استاد شجریان، سروش مردم ایران است

کد خبر: ۳۱۱۶۱

تاریخ: ۱۹ تير ۱۳۹۰ - ۲۲:۱۲

در حالیكه یامین پور به نقل از فرزاد جمشیدی حمایت از بازگشت شجریان را تكذیب كرده بود وی از بازگشت شجریان به صداوسیما و فیلمسازی جعفرپناهی حمایت كرد.

هفته گذشته "فرزاد جمشیدی" در برنامه بزرگداشت محمد نوری در تالار وحدت، اجرای مراسم را بر عهده داشت و نسبت به سخنانش، حرف و حدیث‌هایی پیش آمد. در ادامه گفت‌وگویی از او را می‌خوانید كه در این باره توضیح می‌دهد.

فرزاد جمشیدی كه در حال تنظیم جوابیه‌ای برای سخنان پیش‌آمده درباره صحبت‌هایش است كه به گفته او، قرار است آن را برای رسانه‌ها ارسال كند، در گفت‌وگو با خبرنگار برنا درباره مسایل و حرف و حدیث‌های پیش آمده، می‌گوید: در زمانی زندگی می‌كنیم كه دوربین و بقیه تكنولوژی‌های موجود برای ضبط رویدادها موجود هستند كه برای اثبات صحت مطالب، می‌توان به راحتی به آن‌ها رجوع كرد. اصطلاحاتی مثل این‌كه بنده گفته باشم فلانی را از ما نگیرید و رمضان بدون شهد شیرین ربنای استاد لطفی ندارد، جزو قلمرو واژگانی من نیست. مگر كسی شجریان را از مردم گرفته بود، مگر ماه خدا مقید به من و ماست.

من این جملات را گفتم: "همان طور كه برای از دنیا رفته‌ها، مراسم یادبود برگزار می‌كنیم، بهتر است كه از یاد نبریم كه استاد شجریان، سروش مردم ایران، اهل خطه خراسان و بچه محل قرآن است و امیدوارم با همت آقای شاه‌آبادی و مسوولان امر، امسال طعم رطب ربنای استاد را بچشیم." این سخنان را از روی فیلمی كه از من وجود دارد برایتان می‌خوانم.

بخش دیگری از سخنانی كه به فرزاد جمشیدی خرده وارد شده، مربوط به صدا كردن جعفر پناهی و تشویق مردم برای او است. او در این باره هم توضیح می‌دهد: فیلم‌سازی در مراسم شركت كرده بود كه یكی از خبرگزاری‌ها این طور نقل كرده كه "جمشیدی نمی‌خواست نام او را به زبان بیاورد، اما در بخشی از صحبت‌هایش از او خواست كه بلند شود و مردم هم با شنیدن نام او برای او كف زدند."

مگر می‌شود كه من مجری كه ابزار كارم، واژه است و می‌دانم كه كلام اول را خدا آفریده، نسبت به حرفی كه می‌زنم و واژه‌ای كه به كار می‌برم، اشراف نداشته باشم.

به نظر من مملكت ما از حیث خبر رسانی بیمار است، به جای این‌كه به اصل مطلب بپردازیم، به حاشیه رفته‌ایم. هنوز معتقدم كه باید برای هنرمندان آغوش باز كنیم كه از پیش ما و ایران نروند. هنوز هم فكر می‌كنم كه در حركتی كه بیشتر بوی جوگرفتگی می‌داد، مردم كاری كردند كه از این فیلم‌ساز، مخالف ساختیم. در حقیقت منظور من این بود كه باید كاری كنیم كه امثال این هنرمندان جایی برای بروز هنرشان در وطن خودشان داشته باشند.