كشف جزئياتي بي‌سابقه در مشاهده بلندترين رعد و برق زمين

جريانات عظيم و اسرارآميز صاعقه كه تا نزديكي لبه فضا مي‌رسند اخيرا توسط ستاره‌شناسان با جزئيات دقيق مورد مشاهده قرار گرفت كه اين مهم، به آشكارسازي مطالبي در مورد شكل‌گيري و ميزان بارالكتريكي درون آنها منجر شد.

کد خبر: ۳۳۴۱۹

تاریخ: ۱۰ مرداد ۱۳۹۰ - ۱۱:۱۱

به گزارش ايسنا، بيش از 80 كيلومتر بالاتر از سطح زمين، تابش شديد ماوراي بنفش خورشيد به مولكولهاي هوا واكنش نشان داده و ذرات بسيار باردار توليد مي‌كند كه منطقه پرانرژي يونوسفر را مي‌سازد.

در سال 2001 دانشمندان دريافتند كه جريانات عظيم رعدوبرق از ابرهاي در بخش پايين‌تر جو يعني تروپوسفر به سمت يونوسفر مي‌گردند.

اين مجموعه‌هاي ناياب ظاهرا با تفاوت عميقي در بار الكتريكي بين يونوسفر و ساير بخشهاي جو ايجاد شده، اما اطلاعات بيشتر در مورد آنها هنوز روشن نيست.

دانشمندان براي يادگيري بيشتر در مورد اين اسرار به تحليل دو مورد جرياناتي كه در نزديكي سيستم‌هاي شناسايي رعدوبرق رخ داده بودند، پرداختند. اين سيستمها قادر به نظارت بر پرتوهاي راديويي يا فركانس بسيار بالا هستند.

اين سيستم شناسايي به دانشمندان اجازه داده تا چگونگي ساخت اين رعدوبرق را بصورت سه‌بعدي دنبال كنند. آنها همچنين بصورت از راه دور با تحليل ميدانهاي مغناطيسي اين جريانات به اندازه‌گيري ميزان بارالكتريكي موجود در آنها پرداختند.

اولين جريان كه در سواحل فلوريدا اتفاق افتاده بود تا 80 كيلومتري آسمان ادامه داشت، در حاليكه جريان دوم در اوكلاهاما تا 90 كيلومتر ارتفاع داشت. به ادعاي اين محققان، اين دو جريان از بلندترين رعد و برقهاي زمين محسوب مي‌شوند.

هردو جريان از رعد و برقهاي عادي بين ابرها كه رايجترين شكل رعدوبرق هستند، نشات گرفته بودند. با از هم پاشيدن لايه‌هاي بالايي بار مثبت اين ابرها، كانال رعدوبرق بار منفي به داخل آن نفوذ كرده و از بالاي ابر تا يونوسفر را مانند زيب به هم متصل مي‌كند.

به گفته محققان، اين چرخه قوي در منطقه مركزي يك توفان ممكن است از ايجاد مداوم لايه‌هاي بالايي مثبت ابرها جلوگيري كرده و به ايجاد اين جريانات عظيم منجر شود.

رعد و برقهاي درون ابري پيش از اين جريانات احتمالا در تجزيه اين لايه‌هاي بالايي تاثير دارند.

به گفته دانشمندان، تحقيقات بيشتر به بررسي اندازه‌گيري‌هاي زميني ميدان مغناطيسي مرتبط با جريانات عظيم خواهد پرداخت.

توضيحات بيشتر در مورد اين پژوهش در مجله مقالات پژوهشي ژئوفيزيك منتشر شده است.