اندر حکایت این روزهای پرتکرار ایران؛

مملکت، تعطیل!

از وقتی یادمان می آید و شاید از وقتی پدران ما در خاطر دارند، نوروز تنها یک تعطیلی دو هفته ای نبوده است. از اوایل اسفند است که بسیاری از مراکز دولتی، به صورت رسمی کارهای خود را معلق کرده و می بندند! مردم نیز، عمدتا نام «اسفند» را که می شنوند، سال را تمام شده تلقی کرده و کاری را پیش نمی برند!

کد خبر: ۳۳۵۴۰۳

تاریخ: ۱۵ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۶:۳۷

مسعود سعیدی کیا، سرویس اجتماعی انتخاب: از وقتی یادمان می آید و شاید از وقتی پدران ما در خاطر دارند، نوروز تنها یک تعطیلی دو هفته ای نبوده است. از اوایل اسفند است که بسیاری از مراکز دولتی، به صورت رسمی کارهای خود را معلق کرده و می بندند! مردم نیز، عمدتا نام «اسفند» را که می شنوند، سال را تمام شده تلقی کرده و کاری را پیش نمی برند!

پس از سال، اما روزگار، حیرت انگیزتر است! بعد از تعطیلی «سیزده به در»، بالاخص اگر این تعطیلی در ابتدای هفته باشد، هیچ کس حاضر نیست برای این روزهای غیرتعطیل رسمی، تره هم خرد کند! مهم نیست که در تقویم تعطیلی وجود ندارد، مهم این است که تازه «سیزده به در» گذشته و تازه «تعطیلات عید» گذشته است! تازه آغاز تق و لق مدارس و اداره جات و ... است؟ فروردین، اساساً ماهیست که تعطیل است! برای همین است که این روزها تهران، خلوتِ خلوت است. هیچ کس نیست! هیچ اداره ای کار نمی کند! و هیچ سازمان دولتی و غیردولتی مشغول کارهایش نشده است!

سوگمندانه دیرزمانیست که فرهنگ ایرانی، به خصلت زشت تن پروری و تنبلی مبتلا شده است. به دنبال فرصتی برای فرار از کار خود هستیم تا به تفریح تکراری ای برسیم! مهران مدیری بود که به شوخی و کنایه بارها تکرار کرد که «... وسط هفته می زنیم جاده شمال، جوجه کباب، نوشابه و زیر شلواری...» ؛ این شده مهمترین دغدغه ی بسیاری از ایرانیان و عادت بی برو برگرد هر آنکس که در اطرافمان می بینیم!

شوخی مستمر و جوک همیشگی شبکه های اجتماعی که مورد استقبال همه گروههای مردمی نیز قرار می گیرد، وحشت از فردای روزتعطیل یا شنبه هاست! کاش کاری کنیم که لااقل نسل های آینده و فرزندانمان چنین فرهنگ شومی را به ارث نبرند و یا لاقل، تاریخ را مستنداً برای خنده خودمان مهیا نکنیم!... کاش می شد، فهمید این همه علاقه برای تعطیلات از کجا می آید و از چه ناشی می شود؟

حقیقتا کدام کشور را می توان یافت که 15 روز قبل از تعطیلات سال جدیدش، تعطیل باشد؟ کدام کشور را می شناسیم که یک ماه پس از تعطیلات سال جدیدش، شهر مطلقا در خلوتی باشد؟ کجا را می شناسیم که ادارات دولتی اش سردمدار چنین عادتی باشند؟! و بیچاره ارباب رجوعی که پس از دو هفته انتظار برای بازگشت کارمندان یک اداره، این جمله مشهور را می شوند که «...تازه عید تمام شده، باید منتظر ماند...»

حالا که تعطیلات رسمی و غیررسمی همه بگذشته، می توان براساس همان فرهنگ و عادت زشت همه گیرمان، تقویم روی میزان را باز کرد، خدا را شکر، هستند روزهای تعطیلی که در همین نزدیکی، در وسط هفته هستند و می توان به بهانه بین التعطیلین، یک هفته ی دیگر را در مات تعطیلی فرو برد! کشوری که روزهای حساسش، کسی کار جدی نمی کند، وای به حال ایام تعطیلش، و بین التعطیلش!