گفتگو با مريم سعادت به بهانه بازي در «آقايوسف»؛

گاهي وقتها به خاطر گذران زندگي در فيلمها بازي مي کنم!

کد خبر: ۳۴۰۶۴

تاریخ: ۱۶ مرداد ۱۳۹۰ - ۰۲:۵۲

حامد مظفري: مريم سعادت اگرچه نزد مخاطبان عام بيشتر به واسطه حضورش در سريال هايي تلويزيوني نظير «زي زي گولو»، «رستوران خانوادگي» و «بدون شرح» شناخته مي شود اما او، جدا از اينکه فارغ التحصيل تئاتر عروسکي از دانشکده هنرهاي دراماتيک است، يکي از قديمي ترين بازيگران تئاتر ايران است که حداقل سي سالي مي شود که فعاليت تئاتري دارد يعني دقيقا از اوايل دهه شصت که به عنوان بازيگر در تئاترهاي کانون پرورش فکري کودک و نوجوان بازي مي کرد تا همين حالا که نمايش «مادام پي پي» با بازي او در خانه هنرمندان در حال اجرا است. سعادت که در کنار فعاليت هاي تئاتري اش هر از گاه در بعضي از فيلم هاي سينمايي هم بازي مي کند بعد از همکاري با علي رفيعي در فيلم«ماهي ها عاشق مي شوند»، در تازه ترين ساخته سينمايي اين کارگردان يعني «آقايوسف» هم ايفاي نقش کرده است.

***

*حضورتان در «آقايوسف» تا چه حد نتيجه بازي در فيلم«ماهي ها عاشق مي شوند» بود؟

**آن فيلم مي تواند يکي از دلايل حضورم در «آقايوسف» باشد، اما دليل اصلي تر آن است که من سالهاست در گروه تئاتر دکتر رفيعي فعاليت دارم و به هر حال طي اين مدت زمان طولاني، ايشان با توانايي هاي من آشنا شده اند. دقيقا به همين دليل بود که در هر دو کار سينمايي شان از من براي بازي دعوت کردند.

*يعني به هنگام نوشته شدن سناريوي «آقايوسف»، نقش خدمتکار خانه اعياني براي شما نوشته شده بود؟

** بله، اين عادت دکتر رفيعي است که سعي مي کند تا حد ممکن بازيگرانش را در حين نگارش فيلمنامه مشخص کند يعني براساس توانايي هاي بازيگران نقش ها را بنويسد. نقش خدمتکار خانه اعياني هم از همان ابتدا براي من نوشته شده بود.

* شخصيت تان در فيلم يک شخصيت مکمل است اما همين شخصيت مکمل هم به اندازه کافي مخاطب را درباره خودش کنجکاو مي کند...

**دکتر رفيعي خيلي خوب مرا مي شناخت و اينکه بازيگر و کارگردان يکديگر را خيلي خوب بشناسند، نکته مهمي است براي باورپذيرتر شدن نقش. در اين صورت است که بازيگر مي تواند خودش را به دست کارگردان بسپارد تا کارگردان با کنترل بازي وي بتواند، کاراکتر مدنظرش را ايجاد کند. اينکه مي گوييد شخصيتم در فيلم به اندازه کافي به چشم آمده مرهون زحمات دکتر رفيعي است که خيلي خوب توانسته جايگاه اين کاراکتر در فيلم را براي من تشريح و به من کمک کند تا به درستي اين نقش را ايفا کنم.

معمولا روش کار من اين است که به کارگردان گوش مي سپارم تا ببينم او از من چه مي خواهد تا همان را اجرا کنم.

* شخصيت تان در «آقايوسف» اندکي هم به کاراکتري که در «يک بوس کوچولو» ايفا کرده بوديد شباهت دارد...

**راستش را بخواهيد خودم هنوز فيلم را در اکران سراسري نديده ام که بتوانم راحتتر درباره بازي ام اظهارنظر کنم ولي تا جايي که از فيلمنامه و بازي ام دريافتم فکر نمي کنم ميان اين دو شخصيت ارتباط چنداني وجود داشته باشد. به نظر من نقطه تشابه اين دو شخصيت، راحتي و رها بودن آنها است. يعني بيشتر از آن که درباره اتفاقات پيراموني حساسيت به خرج بدهند، مي کوشند که از زندگي لذت ببرند، اما حتي اگر به لحاظ طبقاتي هم بخواهيم اين دو شخصيت را مرور کنيم هيچ شباهتي ميان آنها وجود ندارد.

* يکي از جلوه هاي مهم «آقايوسف» رنگ آميزي درست و اصولي فضاهاي آن است.به نظر شما چقدر از کيفيت اثرگذاري فيلم مرهون اين رنگ آميزي درست است؟

** اين چيزي است که براي مخاطبان تازگي دارد اما براي من که 15 سال است با رفيعي همکاري مي کنم چنين دقتي در رنگ آميزي صحنه ها، نه تنها عجيب نيست، که اتفاقا کاملا طبيعي است. دقت وي در طراحي صحنه و رنگ آميزي قابها در تمام کارهاي تئاتري دکتر رفيعي هم وجود دارد و اين مساله براي رفيعي عين انتخاب بازيگر است، يعني همان قدر که در انتخاب بازيگران و تطابق آنها با نقشها وسواس دارد در طراحي صحنه، لباس و انتخاب رنگ نماهاي مختلف فيلمش هم دقت دارد.

* بخش اعظم داستان «آقايوسف» در لوکيشن هاي داخلي مي گذرد اما فضاي فيلم چندان خسته کننده نيست. فکر مي کنيد دليل اصلي اين مساله رگه هاي اجتماعي داستان باشد يا شخصيت پردازي درست فيلم؟

** فکر مي کنم هر دوي اينها در کنار هم نقش داشته اند يعني هم داستان درست روايت مي شود و هم شخصيت پردازي درست است ضمن اينکه شخصيت ها مابه ازاي بيروني هم دارند. اين را هم در نظر بگيريد که بسياري از آدمهاي دور و بر ما، بخش عمده زندگي خود را در فضاي بسته مي گذرانند. البته دکتر رفيعي «ماهيها عاشق مي شوند» را هم ساخته که پر از نماهاي خارجي است.

* همکاري با بازيگر مقابل تان يعني مهدي هاشمي چطور بود؟

** درباره مهدي هاشمي هيچ حرفي براي گفتن وجود ندارد. ايشان استاد بازيگري در سينما و تئاتر و تلويزيون است و کار کردن با او براي بسياري از همتايانش يک افتخار به شمار مي آيد.

* به نظر مي رسد در انتخاب فيلمنامه براي يک کار سينمايي دچار وسواس زيادي هستيد...

** شک نکنيد که اگر نقش خوبي به من پيشنهاد شود حتما قبول مي کنم و طبيعي است که با بالا رفتن سن، حساسيت هاي آدم بيشتر و سخت گيرتر مي شود. البته گاهي پيش آمده يک نقش متوسط را به يک نقش بد ترجيح داده و آن را بازي کنم که اين اتفاق هم، بيشتر به خاطر گذران زندگي است و بس! راستش، گاهي وقتها فقط به خاطر گذران زندگي در فيلمها بازي مي کنم!