امان از کج سليقگي - احمد توکلي

کد خبر: ۳۴۳۰۸

تاریخ: ۱۸ مرداد ۱۳۹۰ - ۰۳:۱۰

حذف يک باره رشته روزنامه نگاري از تنها دانشکده علوم اجتماعي کشور و دانشگاهي که براي اولين بار در تاريخ کشور مؤسس اين رشته بوده است، مصداق داستاني است که به کسي گفتند «کلاه» بيار رفت و «سر» آورد. مي ماند انسان که چه بگويد.

اين را از اين بابت نمي گويم که با اين اقدام آقايان، دنياي روزنامه نگاران روي سرشان خراب شده است؛ خير.

نحوه برداشت شان و مدل اجرايشان حال انسان را خراب مي کند.حالا هم يکي مي گويد اطلاع ندارم؛

ديگري مي گويد، احتمالاً اشتباه شده است؛

آن يکي مي گويد براي بازنگري فعلاً متوقف شده است؛

يکي مي گويد بازار کار نبوده است.

و... بعد هم نتيجه معلوم است نهايتاً اين اقدام نسنجيده قرار است به حساب رهبري گذاشته شود که ايشان درباره علوم انساني فرموده اند، چنين و چنان. هميشه هم کارها از تفسير و تحليل اشتباه شروع مي شود و خشتي کج تا ِثريا همه را انگشت به دهان مي گذارد.

دو روزي است که هر چه فکر مي کنم، براساس چه منطقي آقايان رشته روزنامه نگاري را حذف کرده اند نمي توانم به يک برداشت منطقي هدايت شوم. به ويژه اينکه در مقطع کارشناسي اين رشته يک سري تکنيکهاي روزنامه نگاري آموزش داده مي شود، به دانشجو مي گويند اگر مي خواهي خبر تهيه کني، گزارش بنويسي، مصاحبه کني، بايد به اين اصول دقت کني، بله درست است يک چاقو به خبرنگار داده مي شود که با آن قرار است زخم چرکيني را از جامعه جراحي کند، نه کار ديگر.

دانشگاه محلي نيست که به دانشجو ياد بدهد با اين چاقو مي شود قتل هم انجام داد.باور کنيد اگر از فرآيند آموزش روزنامه نگاري بابت چاقويي که در دست خبرنگار قرار مي گيرد، قتلي هم پديدار شود، حاصل و برآيند بيروني دارد. حتي اگر بپذيريم که رشته روزنامه نگاري نيازمند بازنگري است، که هست، راهش اين نيست که به يکباره رشته را حذف کنيم.

اگر مي گوييد بازار کار ندارد، سؤال اين است که با اين بازار کار کدام رشته است که فارغ التحصيل بيکار ندارد. تازه در اين صورت باز هم مي شد، ظرفيت پذيرش را کاهش داد، نه اينکه به يکباره صورت مسأله را پاک کرد. امان از کج سليقگي.