کهن‌ترین هتل جهان کجاست و چگونه اداره می شود؟

کد خبر: ۳۴۸۴۳

تاریخ: ۲۲ مرداد ۱۳۹۰ - ۱۸:۴۵

میراث فرهنگی نوشت:

هتل هوشی به عنوان کهن ترین هتل جهان از سال 1994 در کتاب رکوردهای جهانی گینس ثبت شده است که امروز ه به دلیل قدمت تاریخی آن نه تنها به عنوان یک هتل که هنوز به کار خود ادامه می دهد، بلکه به عنوان یک میراث مستمر تاریخی و فرهنگی که با هنر و میراث معنوی منطقه و کشور ژاپن پیوندی تنگاتنگ دارد.

هتل هوشی به عنوان کهن ترین هتل جهان از سال 1994 در کتاب رکوردهای جهانی گینس ثبت شده است که امروزه به دلیل قدمت تاریخی آن نه تنها به عنوان یک هتل بلکه به عنوان یک میراث مستمر تاریخی و فرهنگی که با هنر و میراث معنوی منطقه و کشور ژاپن پیوندی تنگاتنگ دارد.هنوز به کار خود ادامه می دهد،

هتل هوشی با1300 سال قدمت، به دلیل اداره مستمر آن طی 46 نسل پیاپی که از پدر به پسر به میراث رسیده امروزه با عنوان گاریوایسم یا زنگرو هوشی ، مفهومی در زبان ژاپنی خلق کرده است که به معنای روح گاریو است که مفهوم غیر لفظی آن تداوم اداره یک میراث تاریخی و حفظ و ادامه بقای آن طی نسل های متمادی است.

این هتل از نظر قدمت تاریخی 1300 ساله و 46 نسل پیاپی از یک خاندان را در پشت سر دارد اما اما اعتبار خود را صرفا نه از قدمت که از استمرار تاریخی و نیز کارکرد فراگیر کنونی آن می گیرد. 46 نسل از مدیران این هتل امروز زنجیره ای را شکل داده اند که سرحلقه این نسل شخصی به نام تاایچو دایشی بود .

در سال 717 میلادی و درزمانی که تاایچو به عنوان یک شاگرد تمرین ها و مراقبه های دشوارش را آغاز کرده بود، استاد بزرگش را بخواب دید که در قله کوهستانی هاکوسان که منطقه ای مقدس و کاملا دور افتاده برای نیایش و مراقبه راهبان بود اشاره کرده و می گوید:«نزدیک آن کوهستان در 20 -24 کیلومتری آن روستایی است به نام آوازو که در اعماق زمین هایش چشمه های آب گرم با قدرت شفابخش شگفت آوری جاری است . این چشمه ها هدیه ای است از« یاکوشی نیورایی »آن درمانگر روح به مردم این روستا اما مردم هنوز از ارزش این چشمه ها آگاه نیستند. تو به آن کوه و روستا برو و با کمک مردم چشمه های آب گرم را از اعماق خاک بیرون بیاور تا برای ابد نعمتی برای ساکنان این روستا باشد. »

تاایچو طبق فرمان استاد راه روستا را درپیش گرفت و به ازمردم درخواست کمک کرد تا گنجی را که زیرزمین قرار داشت کشف کنند . سپس بلافاصله به کمک شاگرش گاریو هوشی محل کوچکی برای اقامت و درمان اهالی احداث کرد و کار درمان مردم وبیماران منطقه را در پیش گرفت.

دایچو پس از این که دستورات استاد خود را به جای آورد به کار خود بازگشت و به تمرینات معنوی خود ادامه داد تا سرانجام به ساتوری و روشنایی رسید . اما آوازه او همراه با شایعاتی از قدرت نهانی او در درمان بیماران به دربار نارا شهر تاریخی ژاپن رسید. نارا همامن شهری که اکنون نیز بافت تاریخی مشهوری است و در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. فرمانروایان نارا که با احترام به تایچو به او به عنوان مردبزرگ بافضلیتی از اتسو ، کمک بسیار کردند ، و در جریان توسعه این محوطه بود که نخستین و قدیمی ترین مسافرخانه جهان با انگیزه هایی معنوی و در خدمت به بیماران شکل گرفت.

هتل هوشی به سرعت با سنت های هنری و صنایع دستی منطقه مرتبط شد و درنتیجه هم اکنون این هتل موزه ای دارد که بسیاری از آثار هنری و میراث فرهنگی ژاپن را در خود حفظ و عرضه می کند. آثار هنرمندانی چون ساهیو سومیا درزمینه صنعت شمشیر سازی و نیز استادان بنام دیگر درصنایع دستی و سنتی ژاپن چون ایسو کیچی آساکورا و یاسوکیچی توکودا و مانند آن در هنرهای نقاشی و انواع ظروف و اشیای مختلف از جمله آثاری است که درموزه این هتل دراختیار علاقمندان قرار می گیرد.

امروزه اگر به سایت این هتل مراجعه کنید با بخش های متنوعی مواجه می شوید که ضمن معرفی خدمات مختلفی که دراین هتل عرضه می شود، نقش و جایگاه فرهنگی و تاریخی آن را نیز در تداوم سنت و میراث محلی این بخش از کشور ژاپن مشاهده می کنید.

بخش های متنوعی که علاوه بر بخش «یو» که در زبان ژاپنی به معمنی چشمه های آب معدنی است ، شامل بخش های دیگری چون بخش «شوتسو » به معنی اتاق ها است که امکانات اقامتی این هتل را به شما معرفی می کند . همچنین بخش های «نیووا» یا باغ و نیز «یاکاتا »یا تالار هتل که بخش های دیگر هتل است که هریک خدمات ویژه خود را به مشتریان و توریست ها عرضه می کنند.

اما درکنار بخش های فیزیکی و ساختمان های هتل ، حفظ میراث معنوی و نمایش و عرضه فرهنگ ژاپنی در تمام ابعاد مادی و معنوی آن توامان - به گونه ای که گویی آسمان و زمین و مادیت و معنویت را با یکدیگر پیوندی عمیق و مکمل هم داده ، دراین هتل جلب نظر می کند.

این بخش ها شامل بخش «شوکو» یا غذا که درخدمت معرفی انواع غذاها و سنت های آشپزی این کشور و منطقه است یا «ماتسوری» که به معنی فستیوال ها و جشنواره هایی است که برگزار می شود، بخش نووه یا تاتر و نمایش ،و از همه جالب تربخش« پاکو» یا سرگرمی و تفریح ولذت ، درکنار بخش «آروجی» یا استادان فنون معنوی است. نوعی هماهنگی نرم و منعطف که در عمل و نه صرفا در گفتار، کوشیده است به تضاد پایان ناپذیر ماده و معنا درنگرش های رایج جهان خط بطلان کشد و نشان می دهد که این دو عنصر به ظاهر متضاد چگونه می توانند در عمل و نه تنها در حرف، مکمل و حیات بخش یکدیگر باشند.

علاوه بر نحوه شکل گیری این هتل ، هنرمندان و کسانی که به طریقی در توسعه و تزیین و اداره این هتل درگذشته و حال همکاری کرده اند نیز بسیار جالب توجه است.

در بخش موسوم به خوش نویسی با شخصی به نام «سوان اوزکی» آشنا می شویم که از راهبان معبد«دایی توکو» است. وی که راهبی بودایی است پس از پایان تحصیلاتش در رشته آموزش از دانشگاه نارا امروزه در بسیاری از کشورهای جهان در امریکا و اروپا شهرت دارد.

او به ویژه به سبب طراحی باغ و معماری و نقاشی های خاصی شهرت دارد که برخی از آن ها همانند باغ و نقاشی هایی به سبک آبستره که با ترکیب خاصی در چیدمان درختان، سنگ و شن خلق کرده و به طور کلی در خلق مناظر و چشم انداز های طبیعی متناسب با فرهنگ ذن که با فرهنگ بومی مردم ژاپن درپیوندی عمیق است، شهرت بسیار دارد.