بغض فروخورده

کد خبر: ۳۴۸۸۳

تاریخ: ۲۳ مرداد ۱۳۹۰ - ۰۲:۲۹

اصولاً من در شروع هر کار،به اين فکر مي کنم که اين فيلم چه چيزي به من اضافه مي کند.خيلي هنرپيشه ها هستند که فقط قرار است بازيگر باشند و با هيچ جهان ديگري ارتباط ندارند، اما همين جهان ديگر است که مرا به بازيگري کشانده است.

انگيزه خيلي ها از بازيگري اين است که ديده شوند و به آن ها توجه شود، اما وقتي از من مي پرسند:انگيزه شما از بازيگري چيست؟ مي گويم:درد!

من در محيط و منطقه اي زندگي کرده ام که پر از درد و زير خط فقر بوده. هميشه احساسم اين بود که اين بغض فروخورده اي را که دارم، چه جوري مي توانم بيرون بريزم.

من در آن محيط، حتي حق تماشاکردن تلويزيون را نداشتم و از پشت شيشه هاي قهوه خانه ها تلويزيون مي ديدم. در چهارده سالگي، وقتي معلمم از من پرسيد که براي چه مي خواهم بازيگر شوم و دوست دارم جاي کدام هنرپيشه باشم، گفتم که من اصلاً نمي خواهم جاي کسي باشم! بازي کردن را دوست دارم. اين «از خود خارج شدن و تبديل شدن به کسي ديگر» را دوست دارم.

* پروزیر پرستویی