در گفتگوی «انتخاب» با هانی زاده، تحلیلگر مسائل بین الملل بررسی شد:

اگر ایران به قطر کمک نمی کرد...

کد خبر: ۳۵۶۱۷۱

تاریخ: ۰۱ مرداد ۱۳۹۶ - ۱۲:۵۹

پس از چندین هفته سکوت، امیر قطر از بی اثر بودن تحریم ها و شرطش را برای مذاکره با کشورهای تحریم کننده سخن گفت. تحریم هایی که به زعم دکتر حسن هانی‌زاده، تحلیل‌گر مسایل کشورهای عربی می تواند «ریشه در تفکرات اقتصادی دونالد ترامپ داشته باشد.»

هانی زاده در گفتگو با «انتخاب» اظهار داشت: «اظهارات اخیر امیر قطر نشان می‌دهد دولتش تحت فشار آمریکا و عربستان و سایر کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس قرار دارد، اما تاکنون به کمک ایران توانسته با فشارها مبارزه کند.»

وی افزود: «امیر قطر به طور تلویحی از گشایش کانال های هوایی برای تردد هواپیماهای قطری، همچنین استفاده از آب‌های اقلیمی ایران تشکر کرد که نشان می‌دهد وی به خوبی از نقش تاثیرگذار تهران در منطقه آگاهی دارد. این اتفاقات پیامی نیز برای عربستان دارد: علی رغم تحریم‌ها و فشارهایی که علیه این کشور اعمال کردند، دوستان قطر این کشور را تنها نمی‌گذارند. تاکید او بر ایران، نشان می‌دهد که در تلاش است به برخی کشورهای منطقه بفهماند، که ایران دروازه‌ بسیار بزرگی برای دوحه تلقی می‌شود و امکان ندارد تحت فشار، از سیاست های اصولی خود عدول کند.»

وی افزود: «اکنون که فشار ها تاحدودی کاهش یافته است. شروط از 13 بند به 6 بند رسیده است که آن را هم اکنون قطر نپذیرفت. بنابراین با توجه به اینکه عربستان در فشارهای خود به قطر با شکست مواجه شده است، فشارها را به کویت منتقل کرد که کویت هم سطح روابطش با ایران را به کمترین حد ممکن رساند.»

وی با اشاره به کاهش شروط عربستان اظهار داشت: سقف مطالبات عربستان از قطر کاهش یافته و آن هم به این دلیل است که ریاض نتوانست قطر را در همان روزهای نخست به زانو درآورد. ممکن است در آینده بازهم سطح مطالبات سعودی از دوحه کاهش پیدا کند.»

هانی زاده با اشاره به نقش امریکا در بحران قطر خاطرنشان کرد: «باتوجه به کمک های تهران، ترامپ فشارهای خود علیه ایران را به بهانه های مختلف از جمله بازداشت آمریکایی ها تشدید می‌کند. ایران تمام امکانات را در اختیار قطر قرار داد که این مسیله باعث شد که قطر به عنوان یک کشور کوچک عضو همکاری خلیج فارس از این تحریم‌ها آسیبی نبیند. بنابراین، اگر کمک های ایران نبود، قطر ممکن بود دربرابر فشارهای عربستان سعودی تسلیم می‌شد.»