فرستاده بارزاني در تهران چه می کند؟

گرچه آمدن او به تهران، نشانه فراهم كردن مقدمه براي سفر قريب الوقوع مسعود بارزاني، رييس فعلي اقليم به تهران است كه شايد بعد از ماه رمضان رخ دهد؛ زيرا رياست جمهوري عراق، جلال طالباني هم بر گرم بودن روابط في مابين اصرار دارد و شايد وصيت ابراهيم احمد – نويسنده مشهور كردستان عراق – را به ياد دارد كه كردها هر كجا باشند، ايراني اند.

کد خبر: ۳۶۰۹۶

تاریخ: ۰۳ شهريور ۱۳۹۰ - ۱۲:۰۷

عرفان قانعی فرد در شرق نوشت: عصر ديروز نچيروان بارزاني، فرستاده رسمي مسعود بارزاني و نخست وزير اسبق اقليم كردستان، وارد تهران شد؛ كسي كه مورد اعتماد جمهوري اسلامي است و همواره در اكثر محافل رسمي در بين اقليم و ايران، حضور فعال دارد و حتي در عيد نوروز هم ميهمان ويژه رياست جمهوري ايران بود.

روابط ايران و كردها و تاثير در منطقه در مقايسه با ديگر كشورهاي داراي مناطق كردنشين – عراق، سوريه و تركيه – نكته اي بسيار حايز اهميت است و در تاريخ معاصر كردستان كمك هاي ايران به دوباره نضج گيري قياده موقت و بعدها تجديد ساختار حزب دموكرات كردستان عراق، همكاري با اتحاديه ميهني كردستان عراق و حزب سوسياليست و كمك در شكل گيري احزاب جمعيت و اتحاديه اسلامي در كردستان و... و بعدها كمك ايران به فاجعه حلبچه و ميانجيگري ايران در جنگ كردكشي نكاتي حايز اهميت هستند، زيرا چه بسا سياست امنيتي و استراتژي سياسي جمهوري اسلامي ايران، نگاه خاص به بقا و حضور اقليم كردستان عراق بوده است و مي توان آن را سرمايه ايران دانست و هنوز هم در بازار اقتصادي و سياسي با ترك ها و آمريكايي ها، حضور ايران آنها را به چالش كشيده است و بعدها ايران از تاسيس حكومت اقليم كردي دفاع كرد و اينكه شخصي مانند مسعود بارزاني بر كرسي رياست اقليم بنشيند؛ شخصي كه از روزهاي اول انقلاب اسلامي با جمهوري اسلامي ايران رابطه تنگاتنگي را شروع كرد يا فردي مانند جلال طالباني بر صندلي رياست جمهوري قرار گيرد، شايد هر دو مرهون ايران باشد كه كردها هويت خود را در عراق باز يافتند.

البته برخي از كارشناسان امنيتي هم بر اين اعتقادند كه حضور و نضج گروه هاي سياسي كردستان ايران هم پس از وقوع انقلاب بوده است و شايد عامل توسعه سياسي كردستان، زيرا كردهاي ايران از 1325 به بعد اين تجربه را آزمودند و شايد از آن به عنوان نقطه عطف تاريخ معاصر كردستان ياد كنند كه شادروان پيشوا قاضي محمد سعي در به رسميت شناخته شدن هويت كردها در ساختار سياسي ايران و حضور و مشاركت سياسي كردها در قدرت مركزي داشت.

نچيروان بارزاني در حالي وارد ايران مي شود كه گلوله باران مناطق مرزي توسط نيروهاي ايران براي سركوب پژاك و بمباران قنديل توسط نيروهاي نظامي تركيه ادامه دارد و اين براي امنيت در كردستان عراق، مشكلي به وجود آورده است. بارزاني به ايران آمده است تا جمهوري اسلامي ايران را از حفظ امنيت مشترك با اقليم كردستان اطمينان خاطر بدهد و اينكه مساله ناامني مرزها، بر توسعه روابط اقتصادي و تجاري في مابين لطمه اي وارد نكند.

ايران و اقليم كردستان داراي هفت نقطه مرزي – خسروي، باشماغ، پرويزخان، نوسود، بانه، قاسم رش و حاج عمران – است و تبادل و تعامل تجاري و بازرگاني آنها سير صعودي را مي پيمايد و شهرهاي مرزي ايران را هم مستفيد كرده است و شايد حضور پژاك – فرقه تروريستي وابسته به پ .ك. ك - جز ضرر، سودي را براي مناطق كردنشين نداشته باشد و جز ناامني و عدم توسعه رهاورد ديگري ندارد.

زاييدن اين فرقه تروريستي و بعدها شاخه ايراني اش – پژاك – به غده اي سرطاني مبدل شد و جان هزاران انسان را گرفت و جز ناآرامي در كردستان، ثمره اي نداشت و امروزه هم با شعار آرمان گرايانه و پرسفسطه و انديشه ناموزون قدرت بلامنازع در كردستان و پيروي از مشي عقب مانده مسلحانه و افراطي گري در تحريك احساسات و غوغاسالاري - ترور و ايجاد رعب و وحشت در منطقه - بقايي نخواهد داشت و دركي از واقعيت جامعه كردنشين نداشته و ندارد و براي مشروعيت بخشيدن و تبرئه كردن خود از تروريسم از حقوق ملي و قومي استفاده مي كنند.

ديروز مسعود بارزاني در سخناني گفت: «پ.ك.ك و پژاك، يك پيكره اند و اين دو نمي توانند از راه جنگ و گلوله، چيزي را به دست بياورند و اگر ما نمي خواهيم كه آنها را از خاك كردستان بيرون كنيم، صرفا به اين دليل است كه جنگ كرد با كرد حرام است و بهتر است كردها در تركيه از راه پارلمان، خواسته هاي خود را مطالبه كنند و اين جنگ اخير پ.ك.ك، اشتباهي بزرگ بوده و هست و بهتر است

كه در سفارت آمريكا و سازمان ملل در تركيه حرف شان را بزنند تا اينكه 10 سرباز ترك را ترور كنند.» اين سخنان بارزاني پس از سخنان جلال طالباني ، هوشيار زيباري ، نچيروان بارزاني و ديگر چهره هاي سياسي كرد است كه در اين باره مطرح مي شود. بنابراين حضور نچيروان بارزاني، شخصيت جوان و عملگراي دموكرات را براي حل اين بحران امنيتي، بايد به فال نيك گرفت كه فرصت ديگري را براي تكاپوي كردها پديد آورده است.