گلايه شركت هاي هواپيمايي از سنگيني هز ينه هاپس از هدفمندي

متورم شدن زخم هاي ناوگان كهنه هوايي

آزادسازي نرخ بليت حمل ونقل هوايي قبل از اجراي قانون هدفمندي يارانه ها ذهن مسوولان وزارت راه وترابري و مديران شركت هاي هواپيمايي كشور را با خود درگير كرده بود اما پس از گذشت ماه ها از اجراي قانون هدفمندي يارانه ها خبري از آزادسازي قيمت ها نيست.

کد خبر: ۳۶۰۹۹

تاریخ: ۰۳ شهريور ۱۳۹۰ - ۱۲:۱۲

اعتماد نوشت: آزادسازي نرخ بليت حمل ونقل هوايي قبل از اجراي قانون هدفمندي يارانه ها ذهن مسوولان وزارت راه وترابري و مديران شركت هاي هواپيمايي كشور را با خود درگير كرده بود اما پس از گذشت ماه ها از اجراي قانون هدفمندي يارانه ها خبري از آزادسازي قيمت ها نيست.

مديران شركت هاي هواپيمايي تصور مي كردند با اجراي اين قانون تا تحقق آرزوي ديرينه فاصله چنداني ندارند. حالاديگر آرزوهاي آنها نه تنها رنگ باخته است بلكه افزايش هزينه هاي شركت هاي هواپيمايي بر اثر تورم و گراني هزينه سوخت در ماه هاي اخير نارضايتي مديران ايرلاين هاي هوايي را در بر داشته است بطوري كه مديران اين شركت ها خواهان افزايش حداقل 30درصدي نرخ بليت هستند تا حداقل بتوانند در اين وضع خدمات رساني انجام دهند.

فعالان بخش حمل ونقل هوايي معتقدند كه افزايش نرخ بليت هواپيما تا 14درصد كه اخيرا دولت اجازه داده تا پس از هدفمندي يارانه ها نرخ ها را افزايش دهند باري از دوش آنها در رفع مشكلات شان برنمي دارد.

درحالي كه مسوولان دولتي قبل از هدفمندي يارانه ها به شركت هاي هواپيمايي وعده داده بودند تا آزادسازي نرخ ها همزمان با اجراي هدفمندي يارانه ها انجام شود اما در عمل اين اتفاق رخ نداد.

رشد سرسام آور هزينه ها پس از هدفمندي
مديران شركت هاي هواپيمايي داخلي كه چند ماهي است به علت مشكل اقتصادي و ناهماهنگي درآمد و هزينه ها با هدفمندي يارانه ها در سكوت به سر مي برند گويا ديگر از اعلام مشكلات و دغدغه هايشان خسته شده اند. وقتي هزينه هاي شركت هاي هواپيمايي داخلي براساس نرخ بين المللي دريافت مي شود، اما درآمدهايشان تكليفي و ثابت است و از سوي ديگر با وجود افزايش 14 درصدي قيمت بليت هواپيما مسافران از شركت ها مبني بر ارتقاي كيفيت خدمات و كاهش تاخير ها انتظار دارند اما با وجود اين مشكلات ايرلاين هاي هوايي چگونه مي توانند پاسخگوي اين مسائل باشند؟ حال اگر مشكلات تحريم را كه طي ساليان اخير بيشترين فشار را بر حمل ونقل هوايي كشور وارد كرده است بيفزاييم چگونه توقع داريم هم شركت هاي هواپيمايي سرپا باشند و خدمات با كيفيت بالاارايه دهند و هم ايمني پروازها تضمين شده باشد!

قيمت بليت مجددا گران نمي شود
گلايه شركت هاي هواپيمايي از افزايش تنها 14درصدي نرخ بليت هواپيما در حالي است كه علي نيكزاد، وزير راه و شهرسازي در مقابل اين خواسته شركت هاي هواپيمايي گفته است: «اين ميزان افزايش پيشنهاد ايرلاين ها بوده و اگر خواهان افزايش بيشتر هم بودند موافقت نمي كرديم.» حتي شهريار افندي زاده، نماينده تام الاختيار وزارت راه و شهرسازي در هدفمندسازي يارانه ها تاكيد كرده است كه از افزايش مجدد قيمت ها خبري نيست و اين افزايش صورت گرفته هم به دليل جبران مابه التفاوت نرخ سوخت و تورم بوده است. افندي زاده حتي از قول شركت هاي هواپيمايي گفته است كه بنا شده شركت هاي هواپيمايي پس از افزايش قيمت ارايه خدمات را در سطح مطلوب داشته باشند و اكنون افزايش قيمت ديگري در دستور كار ستاد هدفمندسازي نيست.

اين نقل و قول ها در حالي از سوي مديران وزارت تازه تاسيس راه و شهرسازي مطرح مي شود كه بر اساس قانون برنامه پنجم، قيمت بليت هواپيما بايد تا سال سوم اين برنامه به صورت تدريجي آزاد شود و دست اندركاران صنعت نيز تاكيد دارند كه تنها با آزادسازي حمل و نقل هوايي و تقويت ايرلاين ها، رقابت افزايش مي يابد كه مي تواند باعث ارتقاي ايمني، كيفيت خدمات و افزايش بهره وري شود.

هرچند رييس سازمان هواپيمايي كشوري به تازگي گفته است كه نرخ بليت هواپيما تا پايان سال 92 بايد آزاد شود و در اين راستا سازمان هواپيمايي كشوري و شركت هاي هواپيمايي بايد بتوانند بسته هاي خدماتي خود را متنوع كنند، به اين صورت كه مسيرهاي مختلف ساعات اوج پرواز، فصول سال و تقاضاي سفر تعيين كننده قيمت باشد. حتي رضا نخجواني خبر داده كه بسته حمايتي شركت هاي هواپيمايي در شرف بررسي بوده و هنوز به تصويب نرسيده است.

احتمال تعطيلي ايرلاين ها
كمتر از 5درصد حمل و نقل از طريق هواپيما انجام مي شود كه بنا به اعلام كارشناسان مسافران بالقوه يي داريم كه مي توانند با هواپيما جابه جا شوند اما چون ناوگان ضعيف است و مشكلاتي در بردارد، نتوانسته ايم در اين زمينه موفق باشيم. بنابراين قيمت بليت هواپيما اگر هم تكليفي تعيين مي شود بايد براساس هزينه تمام شده باشد، در غير اين صورت با ادامه روند موجود علاوه بر اينكه احتمال تعطيلي شركت هاي هواپيمايي مي رود، به نظر مي رسد روز به روز از تعداد مسافران حمل و نقل هوايي نيز كاسته و در نتيجه سهم حمل و نقل هوايي در جابه جايي ها ناچيزتر از اكنون شود.

ادامه بي مهري هاي مسوولان
در حالي بارها از سوي كارشناسان اعلام شده حمل و نقل و بويژه حمل و نقل هوايي نقش بسزايي در توسعه اقتصادي دارد بطوري كه برخي از آن به عنوان ستون فقرات طرح هاي توسعه اقتصادي و اجتماعي ياد مي كنند كه مورد بي مهري و بي توجهي مسوولان دولتي قرار گرفته است. تنها در مواقعي كه سانحه هوايي رخ مي دهد توجه مسوولان امر به اين بخش جلب مي شود و همه به دنبال مقصر هستند اما پس از چندي ماجرا به حاشيه مي رود و مديران مسوول فراموش مي كنند به تازگي هواپيمايي سقوط كرده و با آن سانحه جان ده ها مسافر بي گناه گرفته شده است.

تنها حمل ونقل هوايي و شركت هاي هواپيمايي مانده اند و باز هم با زخم هاي چركين و متورم از فرسودگي ناوگان در پس هزينه هاي سنگين و تحريم كه در حال دست و پنجه نرم كردن به حيات خود ادامه مي دهند!