روایت روزنامه اصولگرا از «اعتصاب دستوری کروبی»

کد خبر: ۳۶۲۲۳۰

تاریخ: ۰۴ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۴:۴۶

روزنامه صبح نو اعتصاب غذای مهدی کروبی را «دستوری» خواند و نوشت: «هر کنش سیاسی هدفمند، نیازمند بسترسازی فضای اقدام در جامعه و پیوست رسانه‌ای مؤثر است. تاج‌زاده آغازگر بود. او «آرامش جامعه» را تابع «رفع حصر» دانست و پس از آن با هدایت‌گری «پارلمان در سایه» کمیته‌ پیگیری مطالبه رفع حصر در فراکسیون امید تشکیل شد. مرجع تصمیم گیری اعتصاب غذای مهدی کروبی به مانند اقدامات سال ۸۸ - به اعتراف نزدیکان وی در دادگاه - شخص وی نبود. او مجری «اعتصاب دستوری» بود که هنگامه رأی اعتماد فرصت مناسبی برای اقدام در اختیار آنان قرار داد.

به گزارش انتخاب، روزنامه «صبح نو» که مواضعی نزدیک به اصولگرایان دارد و در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری دوازدهم مواضعی نزدیک به محمدباقر قالیباف، شهردار سابق تهران داشت در نوشتاری با عنوان «هتل اختر» درباره «نیمه پنهان حصر و خدماتی که نظام در اختیار محصوران گذاشت» نوشت: «از شامگاه ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ برای بازدارندگی پروژه جنگ داخلی مانند منازعات سوریه، شرایط حفاظتی متناسب با تصمیم شورای عالی امنیت ملی برای میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد اتخاذ شد. چنین شرایط حفاظتی علاوه بر حفظ جان آنان بر اثر اقدامات لایه‌دار دشمن برای حذف، دورنمایی برای ممانعت از کلید خوردن رخدادهای مشابه درگیری‌های پیشین بود. این تدبیر دوراندیشانه در جلسه‌ای با حضور تمامی اعضای شورای امنیت ملی در همان ایام و برای حفظ شرایط زندگی مطلوب آنان اتخاذ شد.»

«صبح نو» در ادامه می‌نویسد: «هیچگاه «نیمه پنهان» حفاظت قانونی از میرحسین موسوی و مهدی کروبی به صورت جدی بیان نشده و این منجر به مظلوم‌نمایی خلاف واقع شده است. نشریه رمز عبور، قسمتی از ناگفته‌های حفاظت قانونی از این افراد را بیان داشت. به نحوی که نوشت: «مهدی کروبی مرتباً به استخر انقلاب می‌رفت؛ به گونه‌ای که در برخی هفته‌ها تا سه نوبت استخر برای حضور او قرق می‌شد. ماموران امنیتی کروبی را برای سفر به هر نقطه از ایران آزاد گذاشته بودند. کاشان، قم، کرج، چند سفر شمال تنها بخشی از سفرهای مهدی کروبی و محافظانش بود. او در قم به منزل خواهر مرحومش رفت و یکی از افراد فامیل کروبی به محافظان گفته بود که این برای اولین بار پس از انقلاب است که مهدی کروبی به منزل آنها می‌رود! بعضی سفرها البته برای کروبی تلخ می‌شد. هر جایی که مردم عادی او را می‌دیدند، با کنایه و گاهی مرگ بر سران فتنه، از او پذیرایی می‌کردند. مانند ماجرایی که در رستورانی در کرج رخ داد و نزدیک بود به جاهای باریک کشیده شود!» و حتی وی خواهان استمرار حضور در منزلش در قیطریه بود ولی با فشار همسر و اطرافیانش مجبور به تخلیه خانه و رهسپار منزلی در جماران شد.»

این روزنامه در ادامه به نقل از مجله رمز عبور مدعی شده است، «بر خلاف مهدی کروبی، میرحسین موسوی شوق سفرهای ایران‌گردی در دوران تأمین حفاظتی را ندارد. او ترجیح داد در عید نوروز سال ۹۳ به همراه دخترانش به ویلای یکی از آشنایانش در شمال کشور سفر کند.»

رمز عبور درباره چگونگی برخورد موسوی با مسئولان تأمین حفاظتی‌اش هم نوشته است که «موسوی از محافظان می‌خواست که هر سه‌ وعده برای او نان تازه تهیه کنند که این مسأله با مخالفت آنها رو به رو شد و به او گفته شد که می‌تواند خود شخصاً به نانوایی مراجعه کند. موسوی پس از آن که به او گفته شد خریدهای روزمره‌اش مانند خرید نان را باید خود یا همسرش انجام دهد و محافظان از انجام کارهای شخصی این خانواده معذورند، چند روزی اعتصاب کرد و سپس مجبور شد که بپذیرد یکی از نزدیکانش خریدهای منزل را انجام دهد. یا حضور زهرا رهنورد در بانک برای دریافت حقوق‌اش که تصاویرش در رسانه‌ها منتشر شد.»

صبح نو در ادامه به اشاره به این که «بر خلاف میرحسین موسوی، همسرش خواهان افزایش رفت و آمد با نزدیکانش است» می‌نویسد: «زهرا رهنورد بارها به دیدار پدر و مادرش رفته است؛ هر چند میرحسین موسوی تمایل به دیدار خانواده همسرش را نداشته و ترجیح داده است بر سر مزار پدرش در بهشت زهرا حاضر شود.»

به ادعای نشریه رمز عبور «در این مدت دیدارها و تماس‌های تلفنی دختران میرحسین موسوی به صورت کامل انجام گرفته است؛ به‌ نحوی که بیانیه تحریم انتخابات و نحوه رأی‌دهی در انتخابات ریاست‌جمهوری از طریق آنان به بیرون منتقل شده است. همین طور مهدی کروبی با آگاهی از تحولات اعتراضی اعضای حزب اعتماد ملی نسبت به تصمیمات شورای عالی اصلاحات، از دبیر کلی آن استعفاء داد که پس از میانجی‌گری‌ها از تصمیمش منصرف شد. از سوی دیگر، در این فضای حفاظتی وضعیت سلامت این افراد در بالاترین سطح بررسی و وضعیت این سه نفر در سطح نظارت وزیر بهداشت و درمان پیگیری می‌شود؛ به نحوی که چشمان میرحسین موسوی و زهرا رهنورد و مهدی کروبی مورد عمل جراحی قرار گرفت و عمل‌های قلب مهدی کروبی از سوی پزشکان حاذق صورت گرفته است. در همین راستا حجت‌الاسلام اژه‌ای، سخنگوی قوه‌قضاییه، اظهار داشت: «برخی از افراد محصور که به بیمارستان رفته بودند، وقتی پرونده‌شان را برخی پزشکان دیده بودند، گفته بودند که سرویسی که به اینها داده شده به مقامات درجه یک کشور داده نشده است و حتی رؤسای قوا هم چنین سرویس پزشکی دریافت نمی‌کنند.»

صبح نو اعتصاب غذای مهدی کروبی را «دستوری» خواند و نوشت: «هر کنش سیاسی هدفمند، نیازمند بسترسازی فضای اقدام در جامعه و پیوست رسانه‌ای مؤثر است. تاج‌زاده آغازگر بود. او «آرامش جامعه» را تابع «رفع حصر» دانست و پس از آن با هدایت‌گری «پارلمان در سایه» کمیته‌ پیگیری مطالبه رفع حصر در فراکسیون امید تشکیل شد. مرجع تصمیم گیری اعتصاب غذای مهدی کروبی به مانند اقدامات سال ۸۸ - به اعتراف نزدیکان وی در دادگاه - شخص وی نبود. او مجری «اعتصاب دستوری» بود که هنگامه رأی اعتماد فرصت مناسبی برای اقدام در اختیار آنان قرار داد.»

این روزنامه اصولگرا افرادی مانند «مصطفی تاج‌زاده و عبدالله نوری» را از جمله افرادی قلمداد کرد که «مدیریت فضای اعتصاب دستوری را بر عهده داشتند.» صبح نو در ادامه مدعی شده است: «آنان پیش از این خواهان اصلاحات ساختاری ترجمان تغییرات معطوف بر براندازی بودند. اتاق فکر داخلی و خارجی اعتصاب غذا پس از این که ضریب واکنش جامعه به این رخداد را کم ارزیابی کردند؛ پایان اعتصاب را با انتشار خبر دروغ پذیرش یکی از شروط مهدی کروبی اعلام کردند و اعتصاب دستوری وی کمتر از ۲۴ ساعت طول کشید. هر چند هنگامی که جریان رسانه‌ای تندرو از شرایط بد وضعیت مهدی کروبی سخن می‌گفت، وی در بیمارستان «صبحانه مفصلی» خورد؛ هر چند مثلث برنامه‌ریزی اعتصاب از بیان آن امتناع کردند.»

صبح نو همچنین اظهار نظر «اسحاق جهانگیری»، معاون اول رئیس‌جمهور در این باره را «خارج‌ از حیطه مسوولیتش» خواند. جهانگیری از پذیرش شرط مهدی کروبی خبر داده و در همین راستا گفته بود: «حتماً این کار انجام شده است و آن چه که قابل گفتن باشد، توسط مسوولان امنیتی اعلام می‌شود و به اطلاع خانواده ایشان هم می‌رسد.»

این روزنامه اصولگرا در پایان «جریان اصلاحات» را پس از انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم گریبانگیر «هویت‌زدایی ساختاری» خواند که «بر خلاف عهد پیشین» عیار اصلاح‌طلبی را فراموش کردند و کسب قدرت را به هر قیمت حتی همسو با اصولگرایان ریشه‌دار دستور کار قرار دادند و حتی وعده‌های حداقلی آنان در دولت یازدهم و کابینه دوازدهم جامه عمل پوشانده نشد و فرسایش پایگاه اجتماعی آنان را در پی خواهد داشت.»