کیهان: گلشیفته فراهانی بگوید غلط کردم

کد خبر: ۳۶۵۷۹

تاریخ: ۰۷ شهريور ۱۳۹۰ - ۰۷:۲۶

کیهان نوشت:

دختر خارج نشين و فراري يك بازيگر سينما دنبال بهانه اي براي بازگشت است.

به گزارش جهان، اخيراً آقاي «ب-ف» پدر «گ-ف» ضمن يادداشتي كه در يكي از نشريات زنجيره اي چاپ شده، نوشته است: اين روزها بيش از هر چيز به ياد بچه هايي هستم كه ايران نيستند و در خارج از كشور فعاليت مي كنند، نقاشان، موسيقي دان ها، بازيگران، كارگردانان و... همه هنرمنداني كه ايران را ترك كرده اند و دور از اينجا مشغول كارهاي هنري شده اند، دليل آنها براي ترك ايران هر چه باشد، ما بايد به اين فكر كنيم كه چه راهي براي آنها وجود دارد. ما غربت را نمي شناسيم اما وقتي در آن قرار مي گيريم، مي فهميم خيلي سخت تر از آن چيزي است كه تصور مي كرده ايم. من وقتي كه در پاريس سكته كردم و چند روزي خوابيدم. ايراني هاي مقيم آنجا به ديدنم آمدند و بسيار به من لطف كردند.

وقتي به اين اتفاقها نگاه مي كنم، مي بينم جواناني كه ساكن خارج از ايران هستند، عاطفه شرقي شريف خود را دارند، اما غصه ناهنجار غربت هم در دلشان هست و آنها را رنج مي دهد. وقتي از دور به آنها نگاه مي كنيم، مي بينيم دارند زندگي مي كنند، كار مي كنند و... اما غصه هايشان را نمي بينيم، چرا بايد آنها ترجيح دهند جاي ديگري زندگي كنند؟ اين موقعيت بايد سامان داده شود. دولت بايد با كساني كه از اينجا رفته اند، برخورد موجهي داشته باشد، چون انسان هاي شريفي هستند. هم دولت و هم ما بايد شرايطي را فراهم كنيم كه آنها براي بازگشت احساس امنيت كنند و به فكر برگشتن باشند. اما اين اتفاق نمي افتد و اين تلخ است.

حاشيه پردازي اين بازيگر سينما در حالي است كه دختر وي بي هيچ علتي و صرفاً به خاطر شهرت طلبي و چراغ سبزي كه از سوي سازمان ناتوي فرهنگي- شاخه هاليوود - دريافت كرد از كشور خارج شد و در اوج فتنه سبز اقدام به كشف حجاب و مصاحبه عليه جمهوري اسلامي كرد اما به سرعت در عرض چندماه، تمام شد و از سر فصل رسانه ها حذف شد. بنابراين آقاي «ب-ف» بايد صورت مسئله را درست طرح كند كه چرا فرزند وي با دشمنان ملت ايران هم پياله شد و حاضر گرديد سياهي لشگر آنها در جنگ رواني و فرهنگي عليه ملت ايران باشد و معلوم نيست چرا به جاي «غلط كردم»، آسمان و ريسمان را به هم مي بافند و رطب و يابس مي گويند و البته كه معلوم است عناصر فراري فريب خورده در كمتر از 6 ماه تمام مي شوند و به حاشيه پرتاب مي گردند و تازه نوستالژي وطن و غم غربت و آوارگي و احساس بازي خوردگي سراغشان مي آيد.