تحلیل جروسالم پست از سفر اخیر اردوغان به تهران: گرم شدن روابط ایران-ترکیه خبر بد برای آمریکا و اسرائیل است

کد خبر: ۳۶۹۶۶۶

تاریخ: ۱۷ مهر ۱۳۹۶ - ۱۹:۱۴

روزنامه صهیونیستی با پرداختن به تلاش‌های ایران و ترکیه در تحکیم پیوند‌ها، به روابط گرم اردوغان از گذشته با رهبر انقلاب اسلامی ایران اشاره کرد.

به گزارش فارس، روزنامه صهیونیستی «جروزالم پست» در گزارشی با اشاره به سفر اخیر «رجب طیب اردوغان» رئیس جمهور ترکیه به ایران نوشت: آنکارا و تهران مدت‌هاست که در پی روابط نزدیک‌تر با هم هستند و نشست جدید بین این دو کشور در بحبوحه دیدار پادشاه عربستان از روسیه رخ داد.

بر این اساس، «حسن روحانی» رئیس جمهور ایران در نشست با اردوغان تاکید کرد که بی‌ثباتی در خاورمیانه، نتیجه برنامه‌های بیگانگان در جدایی طلبی‌های قومی و درگیری‌های فرقه‌ای است.

ترکیه و ایران در نشست اخیر در مورد تمایل به افزایش سطح تجارت به 30 میلیارد دلار در سال از جمله واردات گاز طبیعی ترکیه به گفت‌‌وگو پرداختند.

این روزنامه ادامه داد: گرم گرفتن ترکیه با ایران موردی  جدیدی نیست و اردوغان حتی در اکتبر سال 2009 به روزنامه "گاردین" گفت: «ایران دوست ما است."

در آن زمان «محمود احمدی نژاد» رئیس جمهور ایران و اردوغان نخست وزیر ترکیه بود، اما حتی پس از آن هم اردوغان گفت که روابط بسیار خوبی با رهبر ایران داشته است .

جرزوالم پست نوشت: روابط آنکارا با تهران پس از بحران سال 2016 تقویت شده است. ترکیه در ماه ژوئن پس از قطع روابط عربستان سعودی، امارات متحده عربی، بحرین و مصر با قطر، نیروهای خود را به این کشور فرستاد.

این روزنامه با پرداختن به سفر اردوغان به ایران و ملک سلمان به روسیه نوشت: مسئله بزرگتر درباره نشست‌های ترکیه ایران و عربستان سعودی این است که قدرت‌های سنتی منطقه می‌بینند که جنگ‌های عراق و سوریه در حال کاسته شدن است و آن‌ها نه تنها در پی  اعلام مجدد احاطه خود در منطقه بلکه ثبات نظام دیپلماسی هستند.

این امر ممکن است برای اسرائیل خبر ناگواری باشد چرا که ایران قدرتمند شده و اشاره رهبران ایران به کردستان به عنوان "اسرائیل دوم" در کنار گزارش‌های رسانه‌های ترکیه پیرامون  توطئه‌های موساد در همه پرسی کردستان همگی مخالفت منطقه‌ای با اسرائیل  را تقویت نمودند.

در خاتمه این تحلیل آمده است: سئوال این است که آیا روسیه و عربستان سعودی ممکن است گرمای روابط بین آنکارا و تهران را متعادل کنند. به نظر می‌رسد در هرد دو مورد سیاست‌های آمریکا بار دیگر توسط قدرت‌های منطقه‌ای که این کشور را کمتر قابل توجه می‌دانند، نادیده گرفته می‌شود.