ستاره‌هایی که بیشترین فینالها را از دست دادند

کد خبر: ۳۷۹۴۵۹

تاریخ: ۰۳ آذر ۱۳۹۶ - ۱۳:۳۸

برخی از بازیکنان برزگ جهان تجربه های تلخی در دیدارهای نهایی داشتند و فینال ها را با شکست به پایان رساندند.

ستاره ها نقش اصلی را در موفقیت تیم هایشان دارند و تیم ها به امید درخشش آن ها پا به مسابقات می گذارند. با این حال همیشه اوضاع بر وفق مرادشان نیست. برای یک ستاره تنها فتح عناوین ارزش دارد اما برخی از آن ها بار ها فینال را با شکست پشت سر گذاشتند، دیدارهایی که اگر با پیروزی به پایان می رسیدند کارنامه درخشانشان را تکمیل  می کردند.

در ادامه به پنج بازیکن بزرگ جهان اشاره می شود که بیشترین فینال ها را از دست دادند.

زین الدین زیدان

سرمربی کنونی رئال مادرید در دوران بازیگری یکی از بهترین هافبک های جهان بود. با این حال او چهار بار در فینال ها شکست خورده است و برای بازیکن بزرگی مانند او اتفاق تلخی محسوب می شود. زیدان به همراه بوردو جام یوفا را در سال ۱۹۹۵ برابر کارلسروهه از دست داد. بازیکن فرانسوی سپس با یوونتوس در دو دیدار نهایی لیگ قهرمان اروپا مغلوب شد. تیم ایتالیایی در سال ۱۹۹۷ دو بر یک از دورتموند شکست خورد و یک فصل بعد بازی را مقابل رئال مادرید واگذار کرد. با این حال تلخ ترین فینال برای زیدان دیدار نهایی جام جهانی ۲۰۰۶ برابر ایتالیا بود. او در آن بازی به خاطر ضربه سر به قفسه سینه ماتراتزی از بازی اخراج شد و تیمش  از ایتالیا شکست خورد.

میشاییل بالاک

مهاجم آلمانی دو ناکامی را در فینال لیگ قهرمانان تجربه کرد. ابتدا در سال ۲۰۰۲ با پیراهن بایرلورکوزن مغلوب رئال مادرید شد و زمانی که برای چلسی بازی می کرد مقابل منچستریونایتد فینال را با شکست به پایان رساند. او نتوانست در یورو با آلمان قهرمان شود و مغلوب اسپانیا شد. بالاک پیش از این در جام جهانی ۲۰۰۲ شکست را برابر برزیل تجربه کرده بود.

خاویر زانتی

زانتی یکی از محبوب ترین مدافعان جهان بود و جزو بازیکنانی به حساب می آمد که پس از ۳۰ سالگی درخشان عمل کردند. مدافع آرژانتینی به همراه اینتر فینال یوفا را برابر شالکه ۰۴ در ضربات پنالتی از دست داد. او به همراه تیم ملی نیز سه فینال دیگر را با شکست به پایان رساند. آرژانیتن در سال های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۵  به ترتیب از دانمارک و برزیل در جام کنفدراسیون ها شکست خورد. آلبی سلسته  در سال ۲۰۰۴ در ضربات پنالتی باز هم مغلوب برزیل شد.

پائولو مالدینی

مالدینی ایتالیایی یکی از بهترین مدافع های تاریخ  جهان بود اما او سه فینال لیگ قهرمان را به همراه میلان با شکست به پایان رساند. درسال های ۱۹۹۳، ۹۵ و ۲۰۰۵  تیم ایتالیایی به فینال صعود کرد اما به ترتیب مغلوب مارسی، آژاکس و لیورپول شد. دیدار برابر لیورپول یکی از تلخ تیرن فینال ها برای مالدینی بود چون تیمش پیروزی سه بر صفر را با تساوی به پایان رساند و در ضربات پنالتی مغلوب شد. مدافع ایتالیایی با پیراهن تیم ملی دو بار در دیدار های نهایی شکست خورد. آتزوری ها در فینال جام جهانی ۱۹۹۴ مغلوب برزیل شدند و در یورو ۲۰۰۰ بازی را برابر فرانسه با گل طلایی دیوید ترزگه از دست دادند.

الساندرو دل پیرو

آخرین بازیکن این فهرست نیز به یک ایتالیایی تعلق دارد. دل پیرو با یوونتوس چهار فینال را تجربه کرد و فقط  یک بار توانست جام قهرمانی را بالای سر ببرد. علاوه بر فینال های ۹۷ و ۹۸ در سال ۲۰۰۳ نیز مغلوب میلان شد. مهاجم ایتالیایی یورو ۲۰۰۰ را با پیراهن تیم ملی برابر فرانسه از دست داد.