چرا زنان به «خشونت» دست می زنند؟

دکترمصطفی اقلیما

کد خبر: ۳۸۱۳۶

تاریخ: ۲۲ شهريور ۱۳۹۰ - ۱۷:۰۹

به طور کلی «جرایم» همچون درختی هستند که از یک سو خود معلول و حاصل بذری معیوب بوده و از سوی دیگر عامل و مادر پدیده های مخرب اجتماعی محسوب می شوند.

از همین رو در جامعه ای که گرفتار مشکلات ساختاری در حوزه های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی است شاهد افزایش بروز بزهکاریهای گوناگون خواهیم بود. در این جوامع از احترام و اطمینان متقابل کاسته شده و بر روند گسترش بزهکاری ها افزوده می شود.

وضعیت «جرایم خشن» در بین زنان نیز چنین است. چنانکه شاهدیم زمانی بنا بر پایبندی فرهنگی و اجتماعی به زنان توصیه می شد؛ آرام صحبت کنند و صدایشان را بیرون از حریم خانه بلند نکنند تا مبادا غریبه ای صدایشان را بشنود، اما امروز که از جلوی منازل عبور می کنیم به وضوح فریاد «زنان» را می شنویم. زیرا امروز زنان نیز همانند دیگر اقشار جامعه دریافته اند؛ اگر فریاد نکشی کسی حرفت را نمی شنود و اهمیت نمی دهد! این در حالی است که «زن» مظهر زیبایی و آرامش و مهربانی است.

اما اگر شرایط جامعه به گونه ای باشد که افراد بدون فشار و خشونت از طریق راههای قانونی و منطقی مشکلات خود را حل کنند و نتیجه بگیرند دیگر شاهد خشونت در جامعه نخواهیم بود. در حالیکه مردم بر اساس تجربه دریافته اند وقتی نمی توان امیدوار به قانون و منطق بود باید قانون خود را اجرا کنند.

در اخبار حوادث رسانه ها می بینم؛ فردی که نتوانسته چک و بدهی خود را دریافت کند دست به خشونت می زند. وحشتی نیز از زندان و مجازات ندارد چون قبح این مسایل ریخته است. نکته مهمتر اینجاست که با گذشت زمان، این زورگویی و خشونت حالت همه گیر یافته و به عنوان عادت، رایج می شود. چنانکه اگر زمانی برای احقاق حق دست به خشونت می زدند به مرور زمان، بر اساس یک عادت، به اعمال خشونت و زورگویی می پردازند.

اینگونه رفتارهای مخرب به عنوان رفتار و باور فرهنگی به نسلهای دیگر منتقل می شود، چنانکه در حال حاضر مشاهده می کنیم رفتارهای خشونت بار در میان کودکان و نوجوانان نیز رواج یافته است. فرزندان امروزی دریافته اند هرچه بیشتر فریاد بزنند بهتر به خواسته ها و فرصت ها دست می یابند. والدین نیز تابع چنین شرایطی شده اند، چنانکه اگر فرزند آرام و کم توقعی داشته باشند کمتر به خواسته ها و نیاز هایش بها می دهند و سعی می کنند از فرزندی که مدام طلب می کند و زورگوست حمایت کنند. در حالی که برای داشتن خانواده و جامعه ای سالم که به درستی پایبند به اعتقادات و ارزشهای اجتماعی و فرهنگی است باید بر اساس معیارهای عاقلانه و مراتب و جایگاه شایسته افراد، به آنها توجه داشت و آن ها را حمایت کرد.