پیمان امنیت جمعی در مسیر حفظ امنیت رهبران منطقه

کد خبر: ۳۸۸۴۸

تاریخ: ۳۰ شهريور ۱۳۹۰ - ۰۱:۴۷

حاتم زاده مقدم: بتازگی رئیس جمهور بلاروس طرحی را پیشنهاد کرده است که بر اساس آن نیروهای واکنش سریع پیمان امنیت جمعی می توانند در موارد ضروری به قلمرو کشورهای عضو وارد و با مخالفان دولتها یا متجاوزان مقابله کنند.

آلکساندر لوکاشنکو پس از دیدار با «نیکولای بردیوژا» دبیرکل پیمان امنیت جمعی در این باره گفته است: تغییرات جدید امکان ایجاد پایگاه های نظامی در قلمرو کشورهای عضو پیمان امنیت جمعی را فراهم خواهد کرد.
هرچند این سخنان رئیس جمهور بلاروس حاصل نگرانی های وی از اقدامهای مخالفان سیاسی اش و فراهم کردن شرایط طلب کمک نظامی از نیروهای نظامی روسیه و دیگر کشورهای عضو پیمان امنیت جمعی است، اما نیکولای بردیوژا در توضیح این موضوع گفته است، اجرای این طرح در صورت تصمیم نهایی اعضا، گسترش روابط کشورهای ارمنستان، بلاروس، روسیه، تاجیکستان، ازبکستان، قزاقستان و قرقیزستان و تقویت قدرت دفاعی این کشورها می باشد.
به هر حال موافقت رئیس جمهور بلاروس در اعزام نیروهای نظامی این کشور به خارج از مرزها، بیانگر نگرانی های وی از انقلاب رنگی در مینسک است.
اما با وجود این باید دانست این تصمیم با نظامنامه ای که اعضای این پیمان در سال 1992 به امضا رساندند و در آن تأکید کردند که از نیروهای نظامی در کشورهای عضو استفاده نشود، مغایرت دارد.
باید گفت، با توجه به وضعیت موجود و تحرکات مخالفان در کشورهای ازبکستان، بلاروس و قزاقستان، احتمال این وجود دارد رهبران این کشورها در اجلاس کشورهای عضو این پیمان که در ماه اکتبر سال جاری در مسکو گردهم جمع خواهند شد به تغییر این نظامنامه رأی دهند و مسیر استفاده از ابزار و تجهیزات نظامی یکدیگر را برای تحقق اهداف خود فراهم کنند.
از آن سو نیز باید دید واکنش سازمانهای بین المللی بویژه آمریکایی ها و اروپایی ها که حمایتهای سیاسی و مالی از این کشورها دارند چه خواهد بود؟ آیا با توجه به اینکه این تصمیم، رهبران کشورهای عضو پیمان امنیت جمعی را به سمت خودکامگی رهنمون خواهد ساخت، باز هم حمایت غربیها را در پی خواهد داشت یا خیر؟
نکته جالب اینکه این احتمال نیز وجود دارد با مخالفت غربیها، این تصمیم محقق نشود.
به هر حال با توجه به اینکه زمزمه های پیوستن اکراین نیز به این پیمان در اجلاس آینده شنیده می شود، دور از ذهن نیست که روسها به دنبال تشکیل یک نیروی نظامی قدرتمند و کارا برای اهداف خود و رهبران این کشورها باشند.