میلاد حضرت معصومه (س) : اینجا فرشتگان خدا بال می زنند

حضرت فاطمه معصومه علیهاالسلام، دختر حضرت باب الحوائج امام موسی بن جعفر(ع) در اول ذیقعده سال 173 هـ .ق در خانه امامت و ولایت، از مادری پاک و متقی به نام تُکتم یا نجمه خاتون دیده به جهان گشود.

کد خبر: ۳۹۶۸۷

تاریخ: ۰۶ مهر ۱۳۹۰ - ۲۲:۲۹

در خاندان عصمت و طهارت رشد کرد و از محضر دو امام همام بهره ها برد و به حد کمال و بالندگی دست یافت. زنی عاقل، عابد، کریم، محدث و باتقوا بود. به القابی مانند معصومه، کریمه اهل بیت، طاهره، برّ، تقیّه، رضیِه، سیده، حمیده، رشیده، نقیه، مرضیه و اختالرضا معروف و مشهور است.

مأمون، خلیفه عباسی برای این که بتواند سیاست های خائنانه خویش را در جامعه مسلمین محقق سازد، در سال 200 هـ .ق امام علی بن موسی الرضا(ع) را به خراسان دعوت کرد و با زور ایشان را به پذیرش ولایت عهدی مجبور نمود.

حضرت معصومه در سال 201 هجری قمری، به شوق دیدار برادر به همراه گروهی از برادران و غلامان و کنیزان، مدینه را به قصد مرو ترک کرد. وقتی که کاروان به ساوه رسید، جنگ سختی بین آنها و معاندین اهل بیت درگرفت که منجر به شهادت 23 تن از همراهان آن حضرت گردید. مردم قم وقتی این فاجعه دل خراش را شنیدند، به ساوه رفتند و آن بانوی بزرگوار را به قم دعوت کردند.

دختر امام کاظم(ع) در میان استقبال پرشور مردم وارد قم گردید و 17 روز با تن بیمار و رنجور، به زندگی خود ادامه داد و سرانجام در دهم ربیع الثانی 201 هـ .ق در دیار غربت جان به جان آفرین تسلیم نمود. پس از عروج ملکوتی اش او را غسل دادند و کفن کردند و آن جسم پاک را به باغ موسی بن خزرج بردند و بر سر این که چه کسی او را دفن کند، اختلاف افتاد؛ اما طولی نکشید که دو سوار از سمت رودخانه قم آمدند، بر حضرت بانو نماز گزاردند و او را در قبری که معین شده بود دفن کردند و بی آنکه با کسی سخن بگویند بازگشتند.

روایات درباره مقام و فضیلت زیارت حضرت معصومه(س)

1. تعدادی از اهالی ری خدمت امام صادق(ع) رسیدند. حضرت فرمود: آفرین بر برادران قمی ما. گفتند: ما اهل ری هستیم (نه اهل قم). حضرت سخن خویش را تکرار فرمود و آنان چندین بار گفتند که ما اهل قم نیستیم و حضرت هم چندین بار فرمود که ای برادران قمی ما خوش آمدید. سپس حضرت فرمود: «إِنَ لِلّهِ حَرَماً وَ هُوَ مَکَةُ وَ إِنَ لِلرَّسُولِ (ص) حَرَماً وَ هُوَ الْمَدِینَهُ وَ إِنَ لِأَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ(ع) حَرَماً وَ هُوَ الْکُوفَهُ وَ إِنَ لَنَا حَرَماً وَ هُوَ بَلْدَهٌ قُمَّ وَ سَتُدْفَنُ فِیهَا امْرَأَهٌ مِنْ أَوْلَادِی تُسَمَّی فَاطِمَةَ فَمَنْ زَارَهَا وَ جَبَتْ لَهُ الْجَنَةُ؛ خداوند حرمی دارد که مکه است و رسول خدا حرمی دارد که مدینه است و برای امیرالمؤمنین حرمی دیگر است که کوفه است و برای ما اهل بیت حرمی دیگر است که آن شهر قم است و به زودی بانویی از اولاد من در آن دفن می شود که نامش فاطمه است. پس هر که او را زیارت کند بهشت بر وی واجب می شود».

راوی می گوید این سخن امام صادق(ع) پیش از ولادت حضرت فاطمه معصومه بود.

2. امام صادق(ع) می فرماید: همانا قم کوفه کوچک است. آگاه باشید که بهشت هشت در دارد که سه در از آنها برای قم است. بانویی از اولاد من در آنجا از دنیا میرود که نامش فاطمه دختر موسی است و با شفاعت این بانو تمام شیعیان وارد بهشت خواهند شد.

جلال و جبروت حضرت فاطمه معصومه(س)

نقل شده که حضرت آیت الله العظمی مرعشی نجفی(ره) به طلاب می فرمود: علت آمدن من به قم این بود که پدرم آقا سید محمود مرعشی نجفی (که از زهّاد و عبّاد معروف بود) چهل شب در حرم حضرت علی(ع) بیتوته نمود که آن حضرت(ع) را ببیند. شبی (در حال مکاشفه) حضرت را دیده بود که به ایشان می فرماید: سید محمود، چه می خواهی؟ عرض می کند: می خواهم بدانم قبر فاطمه زهرا(س) کجاست تا آن را زیارت کنم. حضرت فرموده بود: من که نمی توانم برخلاف وصیتِ آن حضرت قبر او را معلوم کنم. عرض کرد: پس من هنگام زیارت چه کنم؟ حضرت فرمود: خدا جلال و جبروت حضرت فاطمه(س) را به فاطمه معصومه(س) عنایت فرموده است. هر کس بخواهد ثواب زیارت حضرت زهرا(س) را درک کند، به زیارت فاطمه معصومه(س) برود.

فضیلت زیارت حضرت معصومه در کلام امام رضا(ع) و امام جواد(ع)

امام رضا(ع) خطاب به «سعد بن سعد اشعری» فرمودند: ای سعد! از ما قبری در نزد شما هست. سعد می گوید: عرض کردم: فدایت گردم، آیا قبر فاطمه دختر حضرت موسی بن جعفر(ع) را می فرمایید؟ امام رضا فرمودند: آری، هر کس او را زیارت کند در حالی که عارف به حقّ او باشد، بهشت از آن ِاوست. پس هرگاه به کنارِ قبر او آمدی، بالای سرش بایست و 34 مرتبه الله اکبر، 33 مرتبه سبحان الله، 33 مرتبه الحمدلله بگو. آن گاه بگو: السلام علی آدَمَ صَفْوَةِ اللهِ ـ تا پایان زیارت شریفه .

نیز از امام رضا(ع) روایت شده که فرمودند: هر کس حضرت معصومه(س) را در قم زیارت کند، همانند کسی است که مرا زیارت کرده باشد.

از امام جواد(ع) روایت شده که فرمود: «مَنْ زارَ عَمَّتی بِقُمْ فَلَهُ الجَنَّهُ ؛ هر کس عمه ام را در قم زیارت کند، بهشت از آنِ اوست».

ماه بانو به شب دهکده نازل شد و بعد...

سهمش از برکت ده زهر هلاهل شد و بعد...

ابر شد آمد و بارید به اقبال کویر

خاک لم یزرع این ناحیه هم گل شد و بعد...

دری از نور به این سمت گشود از ملکوت

شهر با آمدنش نقل محافل شد و بعد...

آسمان یا حرم کوچک بانوی غریب؟

قصه حور و پری قصه  دل دل شد و بعد...

قرعه افتاد به نام من و همسایگی اش

و دلم وارث سرمایه دعبل شد و بعد...

بانو! چمدان خستگی هایم را بگیر و زمین بگذار؛ می خواهم برای دیدنت قد راست کنم.

کبوترها دور گنبد و گلدسته هایت می گردند و من سرسپرده شال ها و چراغ های سبز بالای ضریحم.

حرم؛ نقطه تلاقی همه دردها و درمان ها.

حرم؛ دری که رو به بهشت باز می شود.

حرم؛ آشیانه کبوترها و یاکریم های غریب.

وقتی با توام، حالم خوب است؛ حتی غروب های دلتنگ و نفس گیر.

چراغ های گنبد و گلدسته ها، قطب نمای قم اند و همه کوره راه های تاریک، به روشنای حرم می رسند.

مهمان توام بانو؛ آب و گلابی را که به من تعارف می کنی، به هیچ ثروتی نمی دهم.

گلدسته هایت دعا می کنند برای همسایه هایی که محتاج اجابت اند.

* منبع : پایگاه حوزه