تحلیل «القدس العربی» از مواضع سیاسی «مقتدی صدر» و نگرش دولت‌های عربی به او؛

امارات و عربستان درباره «صدر» توهم دارند؛ «مقتدی» بیشتر وقت خود را در ایران می‌گذراند / رهبران جریان صدر ایران آموزش دیده‌اند / بزودی با حل اختلافات، یک دولت همسو با تهران در بغداد تشکیل می‌شود

بسیاری گمان می کردند که می توانند صدر را به هم ‏پیمان شیعه خود برای مقابله با ایران تبدیل کنند، ‏بویژه پس از افزایش اختلافات جریان صدر با دیگر ‏جریانهای شیعه در نجف و وقوع مقابله های محدودی ‏بین جیش المهدی و ایالات متحده در نجف، کوفه و شهر ‏صدر، تا دو سال پس از سقوط بغداد.

کد خبر: ۴۰۹۴۲۳

تاریخ: ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۱۰:۱۶

القدس العربی چاپ لندن در گزارشی به قلم وائل عصام نوشت: بسیاری گمان می کردند که می توانند صدر را به هم ‏پیمان شیعه خود برای مقابله با ایران تبدیل کنند، ‏بویژه پس از افزایش اختلافات جریان صدر با دیگر ‏جریانهای شیعه در نجف و وقوع مقابله های محدودی ‏بین جیش المهدی و ایالات متحده در نجف، کوفه و شهر ‏صدر، تا دو سال پس از سقوط بغداد. در زمانی که ‏مقاومت نظامی در برابر اشغالگران در مناطق سنی ‏شعله ور شده و احساس همکاری و هماهنگی بین دو محور ‏مخالف یکدیگر، در برابر اشغال متولد شده بود. بر ‏این اساس، تحرکات سنی امید زیادی به جریان صدری ‏بستند و تصمیم گرفتند اختلافات و تباینهای طایفه ای ‏عمیق بین خود را کنار بگذارند. ‏

به گزارش «انتخاب»، این رسانه عرب زبان ادامه داد: از آن زمان، یک حالت «توهم دوباره» ای در نظر برخی ‏فرماندهان سنی در عراق نسبت به جریان صدری بوجود ‏آمد و صدری ها و برخی دیگر از رجال دینی شیعه ‏اعراب خالصی خوانده شدند که می توانند هم پیمانان ‏سیاسی خوبی برای علاج مرض طایفه گرایی باشند. ‏

برخی دولت‌های عربی که در مقابله با نفوذ ایران در ‏عراق شکست خوردند، به این فکر افتادند که با ورود ‏به حلقه شیعیان مؤثّر در عراق وارد شوند؛ تا آنجا ‏که امارات را می بینیم که سعی در ورود به ‏قراردادهایی در زمینه انرژی تجدید پذیر با عراق را ‏دارد و به همراه عربستان غرق در این توهم است که ‏بدین وسیله با نفوذ ایران در عراق مقابله کرده و ‏جریان‌های شیعه را بنابر درخواست آمریکا به سمت خود ‏جذب کنند؛ همچنانکه این دولتها هزینه های فراوانی ‏برای جذب رهبران شیعه از جمله جریان صدری و دیگر ‏شیوخ عشایر شیعه کرده و ترتیب دیدار آنها با ‏رهبران سنی عراقی را داده اند. البته این تلاشها با ‏انتخابات سال 2010 به بن بست خورد؛ زمانی که ‏شیعیان عراق احزاب دینی پیرو ایران را انتخاب ‏کردند که در نهایت با مقتدی صدر در تکشیل دولت ‏مشارکت نمودند.‏

در این شرایط، حتی گزینش جزئیاتی در جهت تلاش برای ‏نشان دادن دشمنی و مخالفت صدر با ایران، تلاشی سطحی ‏به نظر می رسد؛ چرا که از حیث تاریخی محمد صادق ‏صدر، خود شاگرد امام خمینی در درس فقه اسلامی بوده ‏و تمام رهبران جریان صدر که در ادامه از آن جدا ‏شدند، برای ماهها در پادگانهای ایران آموزش دیدند؛ که اغلب یا در ارتش آمریکا ‏زندانی شدند یا در لیست تروریستها قرار گرفتند. ‏مقتدی صدر نیز اغلب وقت خود را در ایران می گذراند ‏و روابط خوبی با فرماندهان ارشد نظامی در ایران ‏دارد؛ همانطور که در سفر دو ماهه اش به ایران با ‏استقبال شمخانی مواجه شد. بنابراین، هر چه در ‏آرشیو جریان صدری جست و جو کنیم، هیچ موضع یا صحبت ‏مخالفی در رابطه با ایران نمی یابیم.‏

پس از انتخابات 2018 نیز شرایط با گذشته تفاوت نمی ‏کند، تمام نظریه های مبتنی بر توهم دوباره که مطرح ‏می شود، پیش از اینها آزموده شده و به نتیجه ای ‏نرسیده است. از این رو، اختلافات جریان صدری با ‏رقبای آن در بین شیعیان، به زودی با درایت و رهبری ‏ایران، حل شده و به پایان خواهد ‏رسید. و صدر در چارچوب توافقی شیعی و در ضمن یک ‏نظام همسو با ایران به فعالیت خود ادامه می دهد، ‏همانطور که در انتخابات گذشته چنین شد.‏

تشکلهای بزرگ شیعه با وجود صدر با بدون آن موفق به ‏تشکیل دولت می شوند و به احتمال زیاد شرایط اعراب ‏سنی در منظومه دولت عراق همچنین در حاشیه باقی می ‏ماند.‏

مترجم: مریم نصرالهی