تحلیل «الحیات» از ائتلاف غیرمنتظره سائرون و الفتح؛

سفر سردار سلیمانی به کربلا همزمان با دیدار مقتدی صدر و هادی العامری؛ آیا ایران پیامی برای آن دو داشت؟ / تحلیل‌ها اشتباه بود؛ مقتدی صدر همه مخالفان تهران را ناامید کرد

مقتدی صدر بسیاری از کسانی را که گمان می کردند ‏پیروزی وی در انتخابات اخیر عراق به معنای شکست ‏تهران است، نا امید کرده و آرزوهای آنها در این ‏مورد را نقش بر اب کرد. طبعا سرچشمه این ناامیدی، ‏اعلام ائتلاف بین سائرون و الفتح است، چرا که رهبری ‏الفتح را هادی العامری بر عهده دارد که مرد اول ‏تهران در عراق است.‏

کد خبر: ۴۱۴۷۴۳

تاریخ: ۲۹ خرداد ۱۳۹۷ - ۲۱:۰۰

الحیات چاپ لندن در مطلبی به قلم حازم الأمين نوشت: مقتدی صدر بسیاری از کسانی را که گمان می کردند ‏پیروزی وی در انتخابات اخیر عراق به معنای شکست ‏تهران است، نا امید کرده و آرزوهای آنها در این ‏مورد را نقش بر اب کرد. طبعا سرچشمه این ناامیدی، ‏اعلام ائتلاف بین سائرون و الفتح است، چرا که رهبری ‏الفتح را هادی العامری بر عهده دارد که مرد اول ‏تهران در عراق است.‏

به گزارش «انتخاب»، این رسانه عرب زبان ادامه داد: با این اوصاف، صحبت از اینکه تهران در انتخابات ‏عراق شکست خورد، اشتباه است. حتی اگر معتقد باشیم ‏پیروزی صدر به معنای از بین رفتن جایگاه تهران در ‏عراق است، احتساب مجموع کرسی های تشکلهای ‏انتخاباتی نزدیک به ایران نشان می دهد تهران صاحب ‏نفوذ بزرگی در پارلمان جدید عراق شده است. کسانی ‏که پیروزی صدر را به معنای پیروزی دشمن تهران می ‏دانستند، در ادعای خود مبالغه کرده و طبیعت رابطه ‏شیعیان عراق و عمق مذهبی آنها در ایران را نادیده ‏می گیرند.‏

شیعیان عراق می دانند که عرب هستند و از تفاوتهای ‏بین تشیع عراقی و تشیع ایرانی و تفاوتهای فرهنگی، ‏اقتصادی، حیاتی و زبانی آگاهند؛ اما در مقابل می ‏دانند که عمق مذهبی آنها بر عمق قومی و ملی شان ‏مقدم است و اگر مرارتهای ارتباط با تهران احساسات ‏خوبی را در آنها بر نمی انگیزد، مرارتهای رابطه ‏آنها با عمق عربی، بسیار فراتر از احساسات اولیه ‏انها در مورد تهران است.‏

مساله دیگری که باید به آن توجه شود آن است که ‏تهران در تمام تفاصیل زندگی عامه مردم عراق حاضر ‏است؛ در شبه نظامیان، در جنگها، در میان زائران ‏شهرهای زیارتی، تشکیل ائتلافها، ارتباط با اهل سنت ‏و کردها، این در مقابل غیاب پر سر و صدای عربی از ‏تمام مظاهر زندگی سیاسی در عراق است. هیچ نشانی از ‏حضور عربی در بغداد نیست، جز سفارتهایی که ‏دیپلماتهایی ساکن آن هستند که تمام زمان خود را در ‏این مکانها می گذرانند بی آنکه کار مهمی انجام ‏دهند.‏

این واقعیت هر گونه تلاشی برای دوری از تهران را ‏شبیه به سفر به سمتی نا معلوم می کند. چه کسی از ‏این مساله استقبال می کند که عراق از تهران دور ‏شود؟ و اگر چنین کسی پیدا شود، چطور این اتفاق می ‏افتد و چنین کسی چگونه از عربهایی کمک می خواهد که ‏اصلا در این کشور وجود ندارند؟!‏

هیچ بحثی برای فهم طبیعت ارتباط بین مقتدی صدر و ‏تهران انجام نشده است؛ این مردِ به ظاهر دور از ‏ایران، سالها در قم اقامت داشته و در محضر علمای ‏این شهر تحصیل کرده است؛ وی فرزند حوزه ای است که ‏به دست پدرش تاسیس شده و نزدیک ترین مکتب فقهی ‏عراقی به مکتب ولایت فقیه در ایران است. ‏

و امروز، صدر اعلام می کند که وارد ائتلافی با هادی ‏العامری، رهبر شبه نظامیان عراق شده است، کسی که ‏با قاسم سلیمانی در ارتباط است. در چارچوب اعتقاد ‏به اینکه پیروزی صدر به معنای شکست تهران است، ‏امکان فهم این رفتار صدر وجود ندارد. به نظر می ‏رسد واقعیت مذهبی در عراق، قویتر از گزینه های ‏سیاسی و تمایلات سیاستمداران برای دوری از آن است. ‏

نکته دیگری که طرفداران نظریه شکست تهران در پی ‏پیروزی صدر به آن توجه ندارند، آن است که اتفاق ‏نظری بین مقتدی صدر و واشنگتن وجود ندارد و جوانب ‏اختلافات بین آنها بسیار بیشتر از اختلافات بین صدر ‏و تهران است.‏

در حالی که صدر و عامری در نجف با یکدیگر دیدار ‏کردند، قاسم سلیمانی به کربلا سفر کرد تا تفاصیل ‏این دیدار را از نزدیک رصد کند و پیامهای لازم را ‏به آنها برساند.

مترجم: مریم نصرالهی