لاشخورها بر فراز لیبی

نصر الله تاجیک

کد خبر: ۴۲۴۲۲

تاریخ: ۰۳ آبان ۱۳۹۰ - ۱۸:۵۴

بررسی مسائل داخلی لیبی و مشکلاتی که مردم این کشور با نظام سیاسی حکومتی خود و در راس آن با قذافی داشتند با بررسی اهدافی که غرب در لیبی دنبال میکند متفاوت است.

می توان ادعا کرد که مردم ایران به خوبی حلاوتی که مردم لیبی این روزها می چشند را بخوبی احساس میکنند ودر خوشحالی و سرور آنها شریک هستند. ولی این امر نباید مردم و نخبگان آنان در این کشور تازه از زیر ستم رها شده را از این واقعیت که غربیها فقط به دنبال منافع خود هستند و راه رهائی واقعی استقلال و اعتماد به توان واقعی مردم و جدا نشدن از آنهاست را غافل نماید. راهی که اگر چه قذافی چهل و دوسال پیش با سرنگونی رژیم سلطنتی و زیر سلطه غرب خوب اغاز کرد ولی متاسفانه به دلیل نداشتن تئوری حکومتی و سازماندهی مناسب سیاسی اجتماعی و تکیه بر فرد گرائی و پیروی از نظریه ساختار به جای عملکرد برای پاسخگوئی به عقده هائی که غربیها در او بوجود آورده بودند نتوانست آنرا ادامه بدهد. و این نه تنها انتهای راه قذافی بلکه مسیر مقدر بد فرجامی است که همه حاکمان ستمگر و مادام العمر که خود را به انحاء گوناگون بر گرده مردم تحمیل می کنند قرار دارد. قذافی یک افسر انقلابی دهه شصت یک شبه به یک دیکتاتور تبدیل نشد.

ولی بیش از مردم لیبی که همچون سایر مردم کشورهای توسعه نیافته با فرهنگ منحط بت سازی خود باعث رشد خصیصه عدم پاسخگوئی مسئولان خود میشوند و در کنار انحطاط اطرافیان و سایر مسئولان حکومتی باید بیشترین تقصیر را به مسئولین و رهبران کشورهای خارجی نسبت داد. آنهایی که صرفا" برای انتفاع از منابع اقتصادی لیبی و فروش تسلیحات به وی و نیز به یغما بردن منابع و ذخایر مالی این کشور پنج ملیونی که مساحتی سه برابر عراق و با موقعیتی ویژه در شمال آفریقا دارد به توسعه این روحیه نخوت و تکبر و دوری از مردم دامن زدند.

آخرین میزان قدرت صدور نفت روزانه لیبی یک میلیون و ششصد هزار بشکه نفت بوده که حجم عظیمی از این سرمایه مردم لیبی بی حساب و کتاب به جیب کشورها خارجی رفته است و کمپانیهای غربی به دنبال بهره برداری بیشتری از گذشته هستند وگرنه سرشان درد نمیکرد که وارد دردسری اینچنینی شوند. همانگونه که منافعشان در یمن و بحرین نیز همچنان چنین اقتضا میکند که بر زمین ریختن خون مردم این دو کشور را با چشم اغماض بنگرند!

اگر چه تعداد کشته شدگان این انقلاب به پنجاه هزار نفر بالغ میشود ولی هنوز از تعداد واقعی و نیز هزینه خسارتی که بمبارانهای بی حساب هواپیماهای ناتو که لیبی را به ویرانه ای تبدیل کرده اند امار ارقام مشخصی ارائه نشده است. متاسفانه با سیاست نادرست و غیر شفاف غرب در مقابل این کشور که صرفا" به دنبال جای پا برای منافع اقتصادی و به یغما بردن منابع نفت و گاز و نفت این  کشور طراحی شده است این هزینه سنگین صرفا" برای مشارکت اتی کمپانیهای غربی در منابع اقتصادی این کشور صورت پذیرفته است.

الآن کشورهای غربی که در مشکلات اقتصادی فراوانی به سر میبرند همه امید خود را در بهره برداری از امکانات اقتصادی این کشور و ایجاد بازار کار و سرمایه برای خود در این کشور معطوف کرده اند.از طرف دیگر مردم لیبی برای این پیروزی هزینه سنگینی پرداخت کرده اند ولی هم انها و هم مسئولین کنونی این کشور راهی بس دشوار را در پیش روی خود دارند.

مشکلات داخلی سیاسی اجتماعی این کشور برای گذار از یک جامعه قبیله ای با منابع و در آمد سر شار نفتی و اتحاد جامعه لیبی حول اصول اساسی مدونی که بتواند نقشه این راه پر سنگلاخ را ترسیم کند به مجاهدت و از خود گذشتگی فراوان و در عین حال توجه به اهداف نیروهای خارجی نیاز دارد. کشورهای غربی برای برقراری دموکراسی به لیبی حمله نکرده اند. آنها خود تا آخرین لحظه به عناوین مختلف هم باعث قدرت گیری بیشتر قذافی و هم دوشیدن او و استفاده از منابع و ذخایر این کشور بوده اند. نیروهای ناتو باعث کشته شدن تعداد بیشماری از مردم غیر نظامی شده اند. بارها مناطق مسکونی را بی دلیل و کور بمباران کرده اند. حتی مقدمه دستگیری قذافی نیز حمله به یک کاروان غیر نظامی بوده است که یکی دو روزی مورد انتقاد رسانه های غربی واقع شد ولی برای آنکه از هم اکنون میخ خود را بر مقدرات این کشور بکوبند هم اکنون همه آن جنایاتی که تا کنون در اینکشور انجام داده اند به فراموشی سپرده و به این چسبیده اند که چرا قذافی بدون محاکمه توسط جوانانی خشمگین در یک جو انقلابی که کنترل اوضاع به راحتی نیست کشته شده است؟

البته این حق هر فردی است که از حق محاکمه عادلانه برخوردار باشد ولی مگر خود غربیها چنین استاندارهایی برای دیگران هم قائل هستند؟ مگر آندسته از مردم این کشورکه توسط بمبارانهای آنها کشته شده اند از چنین حقی برخوردار بوده اند؟ این سناریو صرفا" برای شروع نقطه فشار بر مسئولین کنونی لیبی و ایجاد جوی روانی برای بهره برداری آینده است. غرب به مسئولین کنونی لیبی اعتماد ندارد و مترصد فرصتی برای دخالت و نفوذ در این کشور هستند تا منافع اقتصادی خود را برای اینده تضمین کنند لذا آینده ای به غایت سخت برای ازمایشی برای مردم و مسئولین لیبی در انتظار است. مردم مسلمان با دیده ائی نگران وضعیت این کشور و نیز امتحان صداقت و درستی مسئولین کشورهای غربی که اجازه بدهند بدون دخالت در مقدرات این کشور مردم خود سرنوشت خویش را برای بنای یک جامعه آزاد متحقق کنند نه با فشار کشورهای غربی.