علم‌الهدی: قیام عاشورا مسلحانه و سیاسی نبود / دعوت به‌ نجات از حاکمیت ظلم، به‌این دلیل بود که مردم حاکمیت امام را قبول نداشتند؛ می‌گفتند می‌خواهیم نان و آب بخوریم؛ بنابراین، برای ما معاویه بهتر است

نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی با اشاره به اینکه قیام عاشورا قیام مسلحانه‌ای نبود، گفت: قیام عاشورا دعوت مردم به نجات آنها از حاکمیت ظلم بود.

کد خبر: ۴۳۰۳۸۴

تاریخ: ۲۸ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۵:۳۴

به گزارش «انتخاب»، حجت الاسلام سید احمد علم‌الهدی پیش از ظهر امروز در مراسم عزاداری تاسوعای حسینی که در رواق امام خمینی(ره) برگزار شد، با اشاره یکی از آیات قرآن کریم، اظهار کرد: دلیل انتخاب این آیه توجه به‌ ماهیت انقلاب سیدالشهدا است.

به نوشته فارس، نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی با اشاره به نکات مهم درخصوص قیام امام حسین(ع) در روز عاشورا، متذکر شد: مسأله اول اینکه قیام ایشان نه تنها مسلحانه و سیاسی نبود، بلکه دعوت مردم به دین اسلام بود، همچنین، باید به این نکته توجه داشت که وضعیت سیاسی مردم کوفه در این قیام موثر بود یا خیر؟، نکته سوم اینکه آیا امام حسین(ع) در این قیام شکست خوردند یا پیروز شدند؟ مگر می‌توان اسم مصیبت‌ها را پیروزی گذاشت؟، مسأله بعدی اسارت اهل بیت(ع) است و مسأله پنجم اینکه چه شد، انقلاب کربلا ماندنی شد؟

وی با اشاره به نقش مردم کوفه در قیام کربلا، ادامه داد: قیام عاشورا قیام مسلحانه‌ای نبود، بلکه قیام عاشورا دعوت مردم برای نجات آنها از حاکمیت ظلم بود.

علم‌الهدی بیان کرد: ملتی که تحت ظلم، ظالم و مستکبر زندگی کند، قبرستانی مرده است که به شکل زنده حرکت دارد.

نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی با اشاره به اینکه وقتی معاویه گفت، یزید جانشین من است، مردم کوفه را شناخته بود و از آنها بیعت گرفت، تصریح کرد: در چنین شرایطی، امام حسین(ع) تصمیم داشتند مردم را به‌ نجات از ظلم دعوت کنند.

وی با تأکید بر اینکه در زمان امام علی(ع)، بزر‌گ‌ترین مصیبت امیرالمؤمنین این بود که ایشان را با معاویه مقایسه می‌کنند، خاطرنشان کرد: دعوت امام حسین(ع) از مردم به‌نجات آنها از حاکمیت ظلم به‌این دلیل بود که مردم حاکمیت امام را قبول نداشتند، آنها می‌گفتند، نمی‌خواهیم هیچ مسأله‌ای ما را تهدید کند، ما می‌خواهیم نان و آب بخوریم و هیچ مزاحمی برای ما وجود نداشته باشد، بنابراین، برای ما معاویه بهتر است.

علم‌الهدی تصریح کرد: آن روزی که مردم کوفه به‌ نبرد با امام علی(ع) و امام حسن(ع) پرداختند، آنها معاویه را بر امام حسن(ع) ترجیح دادند، چراکه فقط قصد زندگی کردن داشتند.