آیت الله جوادی آملی: نباید در استیضاح، شخصی را بی آبرو کنید

جوادي آملي با بيان اينكه جامعه ديني با بزرگواري و گذشت جلوي مشكلات را مي‌گيرد، افزود: خيلي كم اتفاق مي‌افتد كه عذرخواهي باعث تجري افراد بشود. وقتي كسي بگذرد، ديگري هم عذرخواهي مي‌كند. اين زندگي شيرين است و شيرين‌تر مي‌شود.

کد خبر: ۴۳۱۲۷

تاریخ: ۱۰ آبان ۱۳۹۰ - ۱۱:۴۰

آيت‌الله جوادي آملي با بيان اينكه جامعه ديني با بزرگواري و گذشت جلوي مشكلات را مي‌گيرد، تاكيد كرد: در استيضاح و طرح سوال از افراد اصل نبايد بي‌آبرو کردن آنان باشد.

به گزارش انتخاب به نقل از ایسنا، اين استاد دانشگاه شامگاه دوشنبه در ديدار حجت‌الاسلام و المسلمين محمدتقي رهبر ـ رئيس فراكسيون روحانيون مجلس ـ و محمدرضا آشتياني ـ از اعضاي اين فراكسيون ـ تصريح كرد: دين سه فصل دارد كه بخشي مربوط به خداست. در اين بخش جايي براي گذشت، تسامح و تساهل نيست. گذشت هم بكنند، خدا نمي‌گذرد.

وي ادامه داد: جامعه با عدل يك‌جانبه اداره نمي‌شود، اگر دوجانبه بود به خوبي اداره مي‌شود. نه انسان تجاوز مي‌كند، نه مورد تعدي قرار مي‌گيرد اما اگر جامعه برخي‌هايشان عادل نبودند، حق انسان را ضايع كردند، انسان بخواهد عادلانه رفتار كند سنگ روي سنگ بند نمي‌شود و نشانه‌اش اين چند ميليون پرونده دستگاه قضايي است. اين چند ميليون پرونده براي آن است كه از يك طرف اجحاف مي‌شود، از يك طرف گذشت نيست و پرونده چند سال مي‌ماند.

اين مفسر قرآن كريم اظهار كرد: در اداره مجلس هم اين‌چنين است. گاهي مي‌خواهند سوال كنند از مسئولي يا استيضاح كنند، اصل اين نباشد كه شخصي را بي‌آبرو كنند. اصل اين باشد كه نظام محفوظ بماند. بالاخره او ممكن است اشتباه كرده باشد، ولي آبروي او و خانواده‌هاي او و بچه‌هاي او تا كجا بايد خدشه‌دار شود؟

وي خاطرنشان كرد: ما حق داريم استيضاح و سوال كنيم اما تنها ما نيستيم، تنها اين نماينده نيست، تنها آن وزير نيست، نظام است، مردم است. همه اين جوانب را به ويژه روحانيون مجلس كه ديگران به آنان اقتدا مي‌كنند بايد رعايت كنند.

جوادي آملي اضافه كرد: مجلس حق ملت را استيفا كند اما اين را مد نظر داشته باشد كه نظام ما به اين آساني‌ها به دست نيامده است. اگر يك روحاني، يك قانون‌گذار و يك مسئول براي رضاي خدا يك قدم بردارد، ماموران الهي براي حفظ نظام 10 قدم كمك مي‌كنند.

اين استاد حوزه همچنين با اشاره به وظايف دستگاه ديپلماسي كشور تاكيد كرد: وزارت امور خارجه بايد ديپلماسي قوي‌اي داشته باشد. كسي كه سابقه اين كار را دارد مي‌داند كه زبان ديپلماسي زبان خاصي است.