الحیات بررسی کرد؛

حملات اسرائیل با هدف «خروج ایران از سوریه»، با هماهنگی «روسیه» انجام می‌شد اما ... / آیا «ماه عسل» پوتین و نتانیاهو تمام شده است؟

پس از گذشت یک هفته از حادثه سقوط جنگنده روسی و اعلام نتایج تحقیقات در این باره، به نظر می رسد مسکو تمایل دارد در برخورد با این حادثه، تعدیل هایی را در استراتژی خود در سوریه ایجاد کند، تا مانع از خسارتهای بیشتری برای نیروهای خود در این کشور شده و شکست در محاسباتش در مورد ایالات متحده را جبران کند.

کد خبر: ۴۳۱۸۷۳

تاریخ: ۰۷ مهر ۱۳۹۷ - ۲۳:۳۶

عبدالوهاب بدرخان در الحیات نوشت: پس از گذشت یک هفته از حادثه سقوط جنگنده روسی و اعلام نتایج تحقیقات در این باره، به نظر می رسد مسکو تمایل دارد در برخورد با این حادثه، تعدیل هایی را در استراتژی خود در سوریه ایجاد کند، تا مانع از خسارتهای بیشتری برای نیروهای خود در این کشور شده و شکست در محاسباتش در مورد ایالات متحده را جبران کند.

به گزارش «انتخاب»، این رسانه عرب زبان ادامه داد: لازم به ذکر است که توافق محکم بین رؤسای جمهور روسیه و آمریکا در هلسینکی، مربوط به دو مساله مهم بود؛ مساله اول، امنیت اسرائیل، که مورد التزام مسکو بود و مساله خروج ایران از سوریه، بی آنکه روس ها در این مورد تضمین واضحی بدهند، که البته علت آن، کامل نبودن پیشنهاد آمریکا در این مورد بود. در ادامه، مسکو اهداف مربوط به تامین امنیت اسرائیل در سوریه را محقق شده دانست، تا اینکه سقوط جنگنده روسی، ولو اینکه توسط موشکهای دفاعی سوریه اتفاق افتاده باشد، فرصتی شد برای کنترل اسرائیل و جلوگیری از اقدامات آن که در خارج از چارچوب تفاهم های بین پوتین و نتانیاهو، انجام می شد و براساس آن، اسرائیلی ها می توانستند پایگاههای ایرانی در سوریه را هدف بگیرند.

پس از اعلام روسها در مورد بستن دو فضای دریایی و هوایی، با هدف انجام مانورهای موشکی و بعد از آنکه اسرائیلی ها دریافتند که فعالیتهای آنها در سوریه در حال به تعلیق درآمدن است، نتانیاهو و لیبرمن تاکید کردند که اسرائیل از هدف قرار دادن پایگاههای ایرانی در سوریه دست برنخواهد داشت.

اقدامات انتقام آمیز روسها در پاسخ به سقوط جنگنده روسی، پیش از هر چیز، با هدف تامین امنیت نیروهای نظامی روسیه در سوریه انجام شد و در همین راستا، مقامات روسی خواسته های ملتمسانه اسرائیل در مورد عدم واگذاری اس 300 به نظام سوریه را نادیده گرفتند. نکته مهمتر در این میان آن است که روسیه از ابزار تشویش و تنش زایی استفاده کرد تا به نوعی مانع از حملات اسرائیل به اهداف ایرانی نیز بشود، بویژه با توجه به اینکه با وجود دور شدن چند کیلومتری نیروهای ایران از مرزهای اسرائیل، دیگر توجیهی برای ادامه حملات صهیونیستها به اهداف ایرانی وجود ندارد.

این شرایط، خسارتی سخت برای اسرائیل محسوب می شود، که ضمن إعمال محدودیت در دخالتها و خواسته های آن در سوریه، درگیری آن در جبهه گشوده شده با ایران را تعطیل می کند و هر ساختار جدیدی برای بازگشت همکاری های آن با روسیه، دیگر نمی تواند اسرائیلی ها را به «ماه عسل» روابط با مسکو، بازگرداند.

اقدامات روسیه البته پیامی برای ایالات متحده نیز دربردارد؛ در حالی که آمریکا از حملات هماهنگ شده اسرائیل با روسیه، برای محقق شدن استراتژی خروج ایران از سوریه، حمایت می کرد، اکنون این پوتین است که دیگر به استراتژی قبلی پایبند نیست و نمی تواند اشتباه اسرائیل را بدون مجازات بگذارد. علاوه بر اینکه پوتین قصد دارد خطاب به سران آمریکا بگوید که سیاست تحریمها که توسط دولت ترامپ اتخاذ شده است، روسیه را به سمت هماهنگی با قدرتهای منطقه ای آماده همکاری با آن، سوق می دهد.