نگاه متفاوت نشریه «نیشن» به نتایج انتخابات آمریکا؛

اتفاقی مهم در انتخابات میان دوره‌ای آمریکا: ایالت‌هایی که باعث پیروزی ترامپ در ۲۰۱۶ شدند، اکنون علیه او شده‌اند

جان نیکولز در نشریه نیشن نوشت: ایالات ویسکانسین، میشیگان و پنسیلوانیا موجب پیروزی ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری شده بودند اما امسال برنده رقابت ‏عای اصلی در این ایالات، دموکرات ها بودند.

کد خبر: ۴۴۰۱۳۵

تاریخ: ۱۹ آبان ۱۳۹۷ - ۱۵:۳۵

به گزارش «انتخاب»، علی رغم از دست دادن سه میلیون رای مردمی در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶، پیروزی های نزدیک در سه ایالت عمدتا ‏دموکرات موجب شد ترامپ در کسب آرای کالج الکترال پیروز شود و به ریاست جمهوری برسد. این سه ایالت، ویسکانسین، ‏میشیگان و پنسیلوانیا بودند. پیروزی ترامپ در ویسکانسین با ۰.۷ درصد (۲۲۷۴۸) رای، در میشیگان با ۰.۲ درصد(۱۰۷۰۴ ‏رای) و در پنسیلوانیا با ۰.۷ درصد (۴۴۲۹۲ رای) محقق شد. یعنی این ۷۷۷۴۴ رای او را به کاخ سفید فرستاد. ‏

تیتر هفته نامه محافظه کار ویکلی استاندارد این بود: "تعیین نتیجه با ۷۷۷۴۴ رای در ویسکانسین، میشیگان و پنسیلوانیا". ‏واشنگتن پست نیز اعلام کرد: "با تکیه بر ۸۰۰۰۰ رای در سه ایالت، ترامپ رییس جمهور شد". یک سال پس از انتخابات، ‏کاندیدای دموکرات ها، هیلاری کلینتون که برنده آرای مردمی بود، یک فصل از کتابش را به بررسی آنچه در این سه ایالت ‏صنعتی غرب میانه روی داده بود، اختصاص داد. ‏

بنابراین سه ایالت مذکور، نقش محوری در رقم زدن نتایج انتخابات سال ۲۰۱۶ داشتند. اما این سه ایالات در انتخابات اخیر سال ‏‏۲۰۱۸ نیز چنین نقشی را ایفا کردند. هر سه ایالت شاهد رقابت برای انتخاب نماینده سنا میان چهره های برجسته محافظه کار با ‏مبارزان دموکرات خود بودند. رقابت فرمانداری نیز در هر سه ایالت جریان داشت. این شش رقابت بزرگ در سه ایالت، ریاست ‏جمهوری را به ترامپ تقدیم کرد. ‏

دموکرات ها برنده تمام این شش رقابت بودند. سه سناتور دموکرات یعنی تامی بالدوین از ویسکانسین، دبی استابنو از میشیگان و ‏رابرت کیسی از پنسیلوانیا به سنا راه یافتند. سه فرماندار دموکرات نیز پیروز انتخابات بودند: تونی اورز در ویسکانسین، گرشن ‏ویتمر در میشیگان و تام ولف در پنسیلوانیا. در میشیگان رقابت برای پر کردن صندلی خالی دادستان جمهوریخواه پیشین نیز ‏جریان داشت که وکیل دموکرات حقوق مدنی، دانا نسل موفق به کسب آن شد. در ویسکانسین نیز رقابت مشابهی صورت گرفت و ‏کاندیدای دموکرات، جاش کائول موفق شد پست دادستانی متعلق به رقیب جمهوریخواه را از چنگ او در بیاورد. ‏

تغییر در ویسکانسین بسیار قابل توجه بود. فرماندار جمهوریخواه، اسکات واکر، یک متعصب ضدکارگری که به نوعی مبدع ‏سیاست تفرقه بینداز و حکومت کن بود (سباستی که بعدها ترامپ آم را به سطح ملی گسترش داد) قصد داشت برای سومین دوره ‏پیاپی به رفابت بپردازد. واکر از سال ۲۰۱۱ برای استراتژیست های جمهوریخواه راست، کاندیدای محبوبی بوده است. در واقع ‏پس از انتخابات ریاست جمهوری، گروور نورکیست، سیاستمدار شهیر مخافظه کار درباره او نوشت: "پیروزی غیرمنتظره دونالد ‏ترامپ در انتخابات سال ۲۰۱۶ زمینه ساز سیطره سیاسی جمهوریخواهان نشد بلکه این امضای قانون شماره ۱۰ در مارس ۲۰۱۱ ‏توسط فرماندار ویسکانسین، اسکات واکر درباره اصلاح اساسی قوانین کار بخش دولتی بود که منجر به این اتفاق شد. توضیح ‏قضیه این است: اگر این قانون در دوازده ایالت دیگر نیز تصویب شود، حزب نوین دموکرات قدرت رقابتی خود را در آمریکا از ‏دست خواهد داد. این اتفاق بزرگی است".‏

دیوید کین، رییس سابق موسسه ملی سلاح و مدیر سابق اتحادیه مخافظه کاران آمریکایی، بابت ضرباتی که به اتحادیه های ‏کارگری وارد کرد (با تخریب اتحادیه های معلمی و تصویب قانون ضدکارگری) از واکر تمجید کرد. کین اشتیاق زیادی به واکر، ‏رقیب شکست خورده در انتخاب کاندیدای جمهوریخواه برای سال ۲۰۱۶، داشت و پیشنهاد داده بود که ترامپ از گام های او تقلید ‏کند. او گفته بود که واکر بهترین الگو برای ترامپ است.‏

تصمیم واکر برای آغاز رقابت فرمانداری با حمله به معلمان مدارس دولتی، پرستاران، رانندگان برف روب و اتحادیه های آنان ‏موجب اعتراضات عمومی در ویسکانسین شد. اما درست همانطور که ترامپ موفق شد باوجود اعتراضات به جنسیت گرایی، ‏تعصب و هراس افکنی نژادی دوام بیاورد، واکر نیز در انتخابات موفق شد. کین در مصاحبه با ژورنال ایالتی ویسکانسین پس از ‏انتخابات ریاست جمهوری گفت که راهبرد ایجاد جدال های پرسروصدای زودتر از موعد توسط واکر بسیار خوب بود. وقتی شما ‏برنده یکی دو جدال مشابه پیش از انتخابات باشید، موفقیت در ادامه راه چندان دشوار نیست چراکه باقی موارد از نظر معترضان ‏کم اهمیت فرض می شود.‏

ترامپ به یکی از هواداران واکر تبدیل شد. این دو نفر به همکاری در پروژه هایی مانند طرح سوبسید چهار میلیارد دلاری برای ‏شرکت تایوانی فاکسکان پرداختند و ترامپ چند روز پیش از انتخابات ۲۰۱۸ با خطاب قراردادن واکر به عنوان یکی از ‏تواتمندترین اعضای دولت، وارد رقابت های ویسکانسین شد. ترامپ حتی به رقیب واکر، بازرس ایالتی تحصیلات عمومی، تونی ‏اورز حمله کرد و مدعی شد او می خواهد بیگانگان و مهاجران غیرقانونی به ویسکانسین هجوم بیاورند. واکر با تکرار ادعاهای ‏ترامپ، یک کمپین پرسروصدا و گران تبلیغاتی علیه اورز به راه انداخت.‏

به بیان دیگر در ایالتی که موجب پیروزی ترامپ در انتخابات ۲۰۱۶ شد، واکر یک کمپین به سبک ترامپ در سال ۲۰۱۸ به راه ‏انداخت. در نهایت اورز، این معلم بازنشسته موفق شد با حمایت همان اتحادیه هایی که واکر به توطئه تخریبشان دست زده بود، ‏پیروز انتخابات شود. اورز کمپین بهتری از رقبای پیشین واکر به راه انداخت اما این پیروزی چیری فراتر از مساله کاندیداها و ‏راهبردهای تبلیغاتی بود.‏

پس از سالها شکست، دموکرات ها موفق شدند پیروز انتخابات ویسکانسین شوند. سناتور دموکرات، بالدوین که هدف هجمه ترامپ ‏و برادران کخ بود، به عنوان مخالف طرح های مالیاتی ترامپ و طرفدار بیمه سلامت همگانی با ۵۵ درصد آرا پیروز شد. ‏کاندیدای خزانه دار ایالتی، سارا گادلسکی نیز توانست رقیب جمهریخواه خود را با آرای مشابه شکست دهد. آخرین بار که ‏دموکرات ها شاهد چنین پیروزی های گسترده ای در ویسکانسین بودند به سال ۱۹۸۲ برمی گردد که حزب دموکرات در اوج ‏اقتدار خود به سر می برد. ‏