الشرق الاوسط:

امیر قطر به محور جدید «ایران، عراق، ترکیه» ملحق شده / قطری ها در شرایطی که ریاض موشک باران می شد، در آغوش تهران پناه گرفتند / ظریف در دوحه به عربستان و امارات ناسزا گفت؛ او همزمان به وزرای خارجه قطر و ترکیه لبخند می زد

امیر قطر، شیخ تمیم بن حمد خلیفه آل ثانی، در جریان نشستی در دوحه از دیگران درخواست کرد در مسائل داخلی دولتها دخالت نکنند. وی همچنین تاکید کرد که مذاکره باعث از بین رفتن اختلافات می شود.

کد خبر: ۴۴۷۱۲۹

تاریخ: ۲۶ آذر ۱۳۹۷ - ۲۲:۲۲

مشاري الذايدي در الشرق الاوسط نوشت: امیر قطر، شیخ تمیم بن حمد خلیفه آل ثانی، در جریان نشستی در دوحه از دیگران درخواست کرد در مسائل داخلی دولتها دخالت نکنند. وی همچنین تاکید کرد که مذاکره باعث از بین رفتن اختلافات می شود.

به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب روزنامه سعودی آمده است: سخن زیبایی است اما با واقعیتهای سیاسی قطر در زمان حاضر، هماهنگی ندارد. دیروز یکشنبه، وزیر خارجه ترکیه، حمله لفظی تندی به دو دولت عربستان و امارات کرده و از سیاست های فتنه انگیز قطر دفاع کرد.

محمد جواد ظریف، وزیر خارجه ایران، دیگر مقامی است که از تریبون دوحه، به عربستان و امارات ناسزا گفت، در حالی که به همتایان خود، وزرای خارجه ترکیه و قطر لبخند می زد!

چه کسی بود که تمام دشنامهایی که پیش از بحران خاشقجی، نثار عربستان سعودی می شد را حمایت کرد؟ چه کسی رسانه های ترکیه را که اقدام به نشر اخبار کذب در مورد عربستان، امارات و مصر می کنند را مورد حمایت قرار می دهد؟

چه کسی شبکه های الجزیره و دیگر شبکه های وابسته را علیه عربستان سعودی، دولت، ملت، سیاستها و تاریخ آن، مسلط کرد؟ چه کسی به آغوش ایران پناه برد؟ آن هم در شرایطی که موشکهای حوثی ها بر ریاض، نجران، أبها و مکه می بارید؟ چه کسی بذر نفاق و فتنه را در بین دولتهای خلیج فارس پاشید؟

در مورد حرکت سران قطر برای پیوستن به محور جدیدی که اساس آن« تهران، بغداد، آنکارا» است، سخن بسیار است، اما از باب مثال، می توانیم این گفته وزیر خارجه قطر را ذکر کنیم:«ائتلافهای منطقه ای نیازمند تشکیل دوباره است و این مساله وضع مبادی جدیدی برای اداره آن را می طلبد».

مشکل ما با سیاستهای قطر، جدی است و این، موضع نویسنده سطور حاضر، حتی قبل از درگرفتن بحران با قطر است، در پاسخ به کسانی که گمان می کنند موضع فعلی عربستان مبنی بر صلح نکردن با قطر، تنها مولود توطئه بین چهار دولت عربی علیه قطر است.

و مخاطب گفته های ما در این مقاله، تنها سران حاکم بر قطر هستند، نه ملت آن...