فارین پالیسی:

آیا نانسی پلوسی نخستین کسی خواهد بود که از پس ترامپ برمی‌آید؟

مواجهه نیرویی توقف ناپذیر با مانعی کنارنرفتنی؛ این بهترین توصیف از ملاقات ترامپ با رییس مجلس، نانسی پلوسی در کاخ سفید پس از دوهفته تعطیلی دولت بود. اما آنچه موجب غافلگیری ترامپ شد، سازش‌ناپذیری پلوسی برخلاف انتظار رییس‌جمهور بود.

کد خبر: ۴۵۲۱۸۰

تاریخ: ۲۰ دی ۱۳۹۷ - ۲۰:۲۰

فارین پالیسی نوشت: مواجهه نیرویی توقف ناپذیر با مانعی کنارنرفتنی؛ این بهترین توصیف از ملاقات ترامپ با رییس مجلس، نانسی پلوسی در کاخ سفید پس از دوهفته تعطیلی دولت بود. اما آنچه موجب غافلگیری ترامپ شد، سازش‌ناپذیری پلوسی برخلاف انتظار رییس‌جمهور بود. این مسأله پنجشنبه شب و مدت کوتاهی پس از به دست گرفتن رهبری مجلس برای دومین بار توسط پلوسی نمایان شد. پلوسی یک جنبش تقنینی علیه لایحه پیشنهادی ترامپ برای احداث دیواری در مرز مکزیک به راه انداخت و در آن بر ارزش‌های آمریکایی تاکید کرد. او گفت: «ما دیواری نخواهیم ساخت. آیا کسی تردیدی در این باره دارد؟ ساخت دیوار نشانه بی‌اعتمادی میان کشورهاست و ملت ما اهل چنین کاری نیست».

به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: سخنان او تیری بود بر قلب تبلیغات پوپولیستی ترامپ برای جذب هواداران سفیدپوست که از ابتدای کار، بنیان سیاستش را بر هراسان سازی مردم از نژاد تیره پوست گذاشته بود. همچنین پلوسی با این اقدام نشان‌ داد که مانند رقبای جمهوریخواه خود و سیاستمدارانی که تاکنون با آنها سروکار داشته نیست. به علاوه بیانیه پلوسی نشان داد که تعطیلی دولت که ناشی از مخالفت دموکرات‌ها با تصویب لایحه پیشنهادی ترامپ بود، دست‌کم تا زمانی که اصلاحات پیشنهادی او در لایحه گنجانده نشود، ادامه خواهد یافت. این اقدام با هدف جلب نظر جمهوری‌خواهان معقول انجام شد تا از نبردی بدون برنده برای دیواری که هرگز دست‌کم طبق وعده‌های انتخاباتی ترامپ ساخته نخواهد شد، جلوگیری به عمل بیاورد.

در زمان انتخابات ترامپ وعده‌های دلربایی می‌داد مبنی بر اینکه در مرز مکزیک دیوار زیبایی خواهد ساخت که خرج آن نیز ص ددرصد از جیب دولت مکزیک پرداخت خواهد شد. اما دولت مکزیک اعلام کرد هیچ پولی برای ساخت این دیوار نخواهد پرداخت و در نتیجه ترامپ پیشنهاد داد این دیوار از محل منابع توافق تجاری جدید با کانادا و مکزیک تامین مالی شود؛ توافقی که هنوز به تصویب کنگره نرسیده و در آن چیزی درباره بودجه احداث چنین دیواری نیز نیامده است. البته ترامپ وعده‌های پوچ خود را در آخرین کنفرانس خبری خود دوباره تکرار کرد: «ما میلیاردها و میلیاردها دلار درآمد برای کشور کسب می‌کنیم. من معتقدم که تمام هزینه دیوار از جیب مکزیک پرداخت خواهد شد».

همچنین ترامپ اظهار کرد که به پلوسی و رهبر اقلیت سنا، چاک شومر گفته که اگر او به خواسته اش نرسد، تعطیلی دولت ماه‌ها و حتی سال‌ها ادامه خواهد یافت. او در مقام دفاع از حقوق صدها هزار نفر از کارکنان دولت برآمد که به مرخصی اجباری رفته‌اند و مدعی شد اکثر آنها دموکرات هستند. طبق اظهارات یک کارمند مجلس که از مذاکرات محرمانه کمیته‌های پارلمانی اطلاع دارد، راهبرد پلوسی به دقت طراحی و برنامه‌ریزی شده است و مطمئنا نماینده تفکر اکثریت مجلس است. وی افزود: «پلوسی درخواست ترامپ برای احداث دیوار را غیراخلاقی و خارج از ارزش‌های آمریکایی می‌داند و در ادامه شاهد انعکاس همین نگاه در اظهارات اکثریت نمایندگان مجلس خواهید بود».

نیرا تاندن، رییس مرکز امریکن پروگرس، موضع سرسختانه و دارای ریسک سیاسی پلوسی را لحظه‌ای سرنوشت‌ساز برای دموکرات‌ها می‌داند. او به فارین پالیسی گفته است: «دو سال انفعال و تسلیم ماندن جمهوری‌خواهان در برابر خواست‌های ترامپ، باعث احساس نیاز به این شده که کسی باید حقیقت را برای او نمایان کند.» مانند سایر دموکرات‌ها، تاندن معتقد است اکنون این وظیفه بر دوش پلوسی قرار گرفته است. « مسأله ای که ترامپ را تهدید می‌کند، این است که سرمایه سیاسی او در حال فرسایش است. هیچ دموکراتی سمت او نمی‌رود. فقط تعدادی از جمهوری‌خواهان به او نزدیک خواهند شد».

طبق نظرسنجی دانشگاه کویینپیاک، در مجموع ۵۴ درصد از رای‌دهندگان آمریکایی مخالف احداث دیوار هستند اما ۸۶ درصد از جمهوری‌خواهان حامی ایده ترامپ هستند. همزمان با ادامه مذاکرات درباره احداث این دیوار، روز پنجشنبه با ابتکار پلوسی، دو لایحه موقت تامین مالی دولت برای ادامه کار برخی ادارات دولتی از جمله وزارت امنیت داخلی که وظیفه گشت‌های مرزی را بر عهده دارد، به تصویب رسید. پنج نماینده جمهوری‌خواه و دو سناتور از این حزب در این اقدام با دموکرات‌ها هم‌آوا شدند. اما با هشدارهای صاحبنظران محافظه‌کار به ترامپ مبنی بر اینکه در صورت عقب‌نشینی از این طرح پیشنهادی برای احداث دیوار، پایگاه رای خود در جامعه آمریکا را به خطر خواهد انداخت، ترامپ و دولتش تصمیم گرفته‌اند که بر موضع خود پافشاری کنند.

ترامپ روز جمعه به خبرنگاران گفت: «تا زمان حل شدن قضیه احداث دیوار، ادارات دولتی را باز نخواهیم کرد.» یا چنانکه معاون رییس‌جمهور، مایک‌پنس در مصاحبه با فاکس نیوز گفت: «د پایان اگر دیواری نباشد، توافقی هم نخواهد بود». در جلسه‌ بدون پریسش و پاسخی که پنجشنبه با حضور مقامات مرزبانی در کاخ سفید برگزار شد، آشکار بود که ترامپ از کسب همراهی افکار عمومی مأیوس شده است و در نامه‌ای خطاب به اعضای کنگره نوشت: «احداث دیوار نتیجه خوبی خواهد داشت. به همین دلیل است که مردم موفق، پولدار و قدرتمند، در اطراف منازل خود دیوار برپا می‌کنند».

پس از جلسه روز جمعه که پلوسی آن را ستیزه‌جویانه نامید، ترامپ یک جلسه مطبوعاتی در رز گاردن تشکیل داد و گفت احداث این دیوار (که قرار بود بتنی باشد اما حالا فولادی شده) برای امنیت آمریکا حیاتی است. او گفت احتمال دارد در تعطیلات آخر هفته، دو طرف بار دیگر ملاقات کنند. اما شاید چنانکه رییس پرسنل برکنار شده ترامپ، جان کلی می‌گوید، بزرگترین مشکل ترامپ این است که این دیوار، آن دیواری نیست که او برای رای‌دهندگان توضیح داده بود. کلی در ماه دسامبر به لس آنجلس تایمز گفت: «اگر صادق باشم، باید بگویم این یک دیوار نیست. رییس‌جمهور هنوز از دیوار صحبت می‌کند اما گاهی صادقانه آن را فنس یا مرز می‌نامد و حالا به ستونهای فولادی روی آورده است.» لیندسی گراهام، سناتوری که گهگاه حامی رییس‌جمهور می‌شود می‌گوید: «دیوار تبدیل به استعاره‌ای از امنیت مرزی شده است». وی افزود: «اگر ترامپ اکنون دست از این پروژه بکشد، به معنای افول موقعیت و حتی ریاست‌جمهوری وی خواهد بود». در حال حاضر تنها یک سوم از مرز دو هزار مایلی میان آمریکا و مکزیک، با موانعی ماند حصار و فنس محافظت می‌شود و برخلاف ادعای ترامپ مبنی بر اینکه از حالا کار احداث آن را شروع کرده‌ایم، در بودجه سال ۲۰۱۸ تنها اصلاحات و تعمیراتی برای گذرگاههای پیاده‌رو میان آنها پیش‌بینی شده است. ترامپ که از این اتلاف وقت عصبانی است، اخیرا توییت کرد: «برخلاف ادعای رسانه‌ها، یک دیوار کاملا بتنی هرگز از دستور کار خارج نشده است. برخی قسمت‌ها کاملا بتنی خواهد بود اما متخصصان ترجیح می‌دهند بعضی جاها طوری ساخته شوند که هر دو طرف دیوار معلوم باشد». اما پلوسی و ترامپ با اتخاذ موضعی سازش‌ناپذیر، خود را در معرض خطر مقصر شناخته شدن برای تعطیلی دولت قرار داده‌اند؛ اتفاقی که نزد افکار عمومی مطلوبیتی ندارد.