چرا شرکت گاز از دستور احمدی‌نژاد سرپیچی می‌کند؟

کد خبر: ۴۵۴۷۶

تاریخ: ۰۶ آذر ۱۳۹۰ - ۱۰:۲۵

در تمام این سال‌ها کارشناسان و محققان مختلف حوزه‌ی انرژی چه در داخل کشور و چه در سطح بین‌الملل تاکید داشته‌اند که همواره استفاده از انرژی گاز بهترین راه‌حل نیست و در بسیاری موارد جایگزین‌کردن منابع دیگر انرژی نسبت به گازرسانی اولویت دارد.براساس دستور رییس جمهوری انتقال انرژی به روستاهایی که از خطوط انتقال فاصله زیادی دارند یا جزو روستاهای صعب‌العبور به شمار می‌روند، با در نظر گرفتن شرایط مناسب‌تر و اقتصادی‌تر از یکی از تکنولوژی‌های متداول مانند سی.ان.جی، ال.پی.جی، ال.ان.جی یا برق صورت خواهد گرفت

به گزارش انتخاب به نقل از ایسنا ,  مدیر عامل شرکت ملی گاز در تازه‌ترین اظهارات خود از گازرسانی به 11 هزار روستا خبر داده و گفته که پیش از سال 1384 تنها سه هزار و 200 روستای کشور از نعمت گاز برخوردار بوده‌اند، اما اکنون این رقم به 11 هزار و 300 روستا رسیده و طی دو سال و نیم گذشته به حدود چهار هزار روستا گازرسانی شده‌ است.

این اظهارات در شرایطی صورت می گیرد که در تمام این سال‌ها کارشناسان و محققان مختلف حوزه‌ی انرژی چه در داخل کشور و چه در سطح بین‌الملل تاکید داشته‌اند که همواره استفاده از انرژی گاز بهترین راه‌حل نیست و در بسیاری موارد جایگزین‌کردن منابع دیگر انرژی نسبت به گازرسانی اولویت دارد.

مدتی پیش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی نیز در نظر کارشناسی خود درباره‌ی طرح تسریع در گازرسانی به روستاها توسعه این موضوع بدون توجه به افزایش میزان تولید گاز کشور را قابل تامل دانسته بود.

ایران دومین کشور دارنده‌ی ذخایر گازی محسوب می‌شود و از نظر تولید و مصرف به ترتیب رتبه‌های چهارم و سوم دنیا را به خود اختصاص داده است و 78 درصد از جمعیت آن که معادل 56 میلیون نفر می‌شود، تحت پوشش شبکه‌ی گاز قرار دارند. به عبارت دیگر در کشور ما 96 درصد جمعیت شهری و حدود 45 درصد از جمعیت روستایی از نعمت گاز بهره‌مندند، اما با این وجود هنوز به جز مخزن سراجه که بهره‌برداری از آن نیازمند شش تا 9 ماه تزریق گاز است، مخزن فعال دیگری برای ذخیره‌ی گاز در کشور وجود ندارد و در چنین شرایطی قطعا افزوده‌ شدن به جمعیت مشترکان می‌تواند موجب ایجاد مشکل در مواقع خاص شود.

اما علاوه بر مجلس، سید رضا کسایی‌زاده - مدیر عامل قبلی شرکت ملی گاز، از دیگر منتقدان این نوع گاز‌رسانی محسوب می‌شود.

وی در سال 1386 و در زمان مسوولیت خود با بیان این‌که بیش از پنج هزار روستای کشور از نعمت گاز برخوردارند، گفته بود که با وجود تاکید برنامه‌ی سوم توسعه‌ی به برق‌رسانی به استان‌های گرم به جای استفاده از سوخت مایع یا گاز، به دلیل برخورد نامناسبی که با این موضوع صورت گرفت، این طرح مورد استقبال قرار نگرفت.

وی در عین حال خاطر نشان کرده بود که ما در شرایطی توسعه‌ی شبکه‌ی گاز را انجام می‌دهیم که به این شرایط انتقاد داریم و بر این باوریم که گازرسانی به برخی نقاط به هیچ عنوان اقتصادی نیست.

کسایی‌زاده با بیان این‌که ساخت هر هزار کیلومتر خط لوله 56 اینچ نیاز به دو میلیارد دلار سرمایه‌گذاری دارد، گفته بود که به نظر می‌رسد توسعه‌ی تاسیسات برق در این بخش‌ها می‌تواند به مراتب راحت‌تر و ارزان‌تر باشد.

در سال 1388 هم مصطفی کشکولی - معاون شرکت ملی گاز، برای گازرسانی به روستاها دو مولفه‌ی مهم را مورد توجه قرار داده و گفته بود که لازم است برای این کار جمعیت روستا و نزدیکی آن به خطوط لوله مورد بررسی قرار گیرد.

بر اساس آخرین آمار‌هایی که شرکت ملی گاز منتشر کرده، با وجود روند شتابان گازرسانی به روستاها تاکنون تنها حدود 40 درصد از مصوبات سفرهای استانی در بخش گازرسانی محقق شده و تکمیل این پروسه نیازمند بودجه‌ای شش میلیارد تومانی است.

مسوولان شرکت ملی گاز پیش از این در پاسخ به سوال ایسنا، مبنی بر اقتصادی‌نبودن طرح گازرسانی به روستاها، گفته بودند که براساس دستور رییس جمهوری انتقال انرژی به روستاهایی که از خطوط انتقال فاصله زیادی دارند یا جزو روستاهای صعب‌العبور به شمار می‌روند، با در نظر گرفتن شرایط مناسب‌تر و اقتصادی‌تر از یکی از تکنولوژی‌های متداول مانند سی.ان.جی، ال.پی.جی، ال.ان.جی یا برق صورت خواهد گرفت.

مدیرعامل شرکت ملی گاز چندی پیش در پاسخ به این سوال ایسنا که با توجه به اینکه در اکثر کشورهای دنیا تنها از یکی از حامل‌های انرژی برای گرمایش منازل استفاده می‌شود، آیا این حجم از گازرسانی به روستاها ضروری و درست است؟ توضیح داده بود که در این زمینه قرار است هیات دولت برنامه جامع انرژی را تدوین کند که پس از تدوین این سند تکلیف ما در این زمینه مشخص خواهد شد.

او درباره این‌که گفته می‌شود گازرسانی به روستاها مخاطراتی هم برای محیط زیست به دنبال دارد، خاطرنشان کرد: تمام طرح‌های ما پس از اخذ مجوزهای لازم از سازمان محیط زیست کشور آغاز می‌شود و ما بدون هماهنگی با این نهاد هیچ طرحی را آغاز نمی‌کنیم.