غلامرضا ظریفیان، استاد دانشگاه و تحلیلگر، در گفتگو با «انتخاب» بررسی کرد:

پیام «تشکیل کمیته ضدفیلترینگ» در دولت

غلامرضا ظریفیان می گوید: اگر به مشکلاتی که فیلترینگ رواج می دهد، دقت کنیم، ‏به راحتی می توانیم تلاش برای مقابله با فیلترینگ را اقدامی به جا از سوی ‏دولتی ها بدانیم. به هر حال مسیر فیلتر ضررهای خودش را دارد. در واقع با توجه ‏به گستردگی اینرنت و پیشرفت روز افزون علم، امکان اعمال تحدید دیک به صفر ‏می شود. همچنین با فیلترینگ جامعه را به سمت شیوه ها و رویه های نادرستی ‏می بریم که ٱن شیوه ها و رویه ها کمک می کند، مردم از طرق غیرطبیعی به ‏فضای اینترنت وصل شوند که باعث می شود،به قانون گریزی عادت کند.

کد خبر: ۴۵۷۲۵۴

تاریخ: ۱۵ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۳:۱۴

‏

«وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در هشتمین همایش سالانه ی بانکداری ‏الکترونیک و نظام های پرداخت، از تشکیل کمیته ای برای جلوگیری از فیلترینگ ‏خبر داد. » این خبر، با توجه به گستردگی استفاده از فضای اینترنت، بازتاب گسترده ای داشت. «برای تاثیرگذاری کمیته ضدفیلترینگ چه الزام هایی لازم است؟» ‏

غلامرضا ظریفیان شفیعی استاد تاریخ دانشگاه تهران و تحلیلگر ‏سیاسی‎-‎اجتماعی در گفت وگویی کوتاه با «انتخاب» در این باره به پرسش ها ‏پاسخ داده است:‏
‏

تشکیل کمیته ضدفیلترینگ چقدر می تواند موثر باشد؟
به هر حال با توجه به اقتدار یا اختیاری که دولت دارد، برداشتن چنین قدم هایی را ‏باید اتفاقی خوب و مثبت قلمداد کرد. دولت از مردم رای گرفته است تا ‏مشکلات شان را کمتر کند و دغدغه های شان را جدی بگیرد. فیلتر هم ‏موضوعی است که برای مردم محدودیت و مشکل درست می کند و تلاش برای ‏مقابله با این نوع رفتار، تلاش در راستای رضایت مندی عمومی محسوب می-‏شود.‏

دولتی ها می تواند برنامه های در نظر گرفته شده را اجرایی ‏کنند؟
چرا نتوانند؟ یکی از وظیفه های هر دولتی این است که جامعه را نسبت به ‏عملکرد خود قانع کند. اگر به مشکلاتی که فیلترینگ رواج می دهد، دقت کنیم، ‏به راحتی می توانیم تلاش برای مقابله با فیلترینگ را اقدامی به جا از سوی ‏دولتی ها بدانیم. به هر حال مسیر فیلتر ضررهای خودش را دارد. در واقع با توجه ‏به گستردگی اینرنت و پیشرفت روز افزون علم، امکان اعمال تحدید دیک به صفر ‏می شود. همچنین با فیلترینگ جامعه را به سمت شیوه ها و رویه های نادرستی ‏می بریم که ٱن شیوه ها و رویه ها کمک می کند، مردم از طرق غیرطبیعی به ‏فضای اینترنت وصل شوند که باعث می شود،به قانون گریزی عادت کند. معلوم ‏است، خسارت های چنین حالتی بسیار بسیار بیشتر از هزینه های احتمالی ای ‏است که برای جلوگیری از آنها دست به دامان فیلترینگ می شویم. در واقع به ‏جای فیلتر، باید برنامه ای ریخت تا با توانمند کردن مردم، آنها را به جایی برسانیم ‏که خودشان بدانند چه چیزهایی مفید و خوشایند هستند و چه موردهایی را ‏باید با بی توجهی از کنارشان گذشت. یعنی مردم باید خودشان، خودشان را ‏فیلتر کنند.‏
‏

شما به توانمندی دولت اشاره کردید. در شرایطی تندوری ها معمولا با این کار مخالفند.‏
حرف شما را قبول دارم. اما معتقدم، اگر دولت توانایی هایش را به کار بگیرد، ‏طبیعتا می تواند هر مانعی را برای اعمال مدیریت از پیش رو بردارد. به شرطی ‏که دولت خودش بخواهد از پایگاه قانونی و حقوقی خود استفاده کند.‏
دولت هم باید بخواهد و هم باید همه هم وغم اش را برای ‏انجام آنچه صحیح می داند، به کار بگیرد.

در مورد مخالفت ها چه نظری دارید؟
ببینید، اگر دستگاه های رسمی بنا را بر تعامل و همکاری بگذارند، طبیعتا نفوذ و ‏احتمال تاثیرگذاری دستگاه های غیر رسمی به همان میزان پایین می آید که اگر ‏این مهم صورت بگیرد، بسیاری از مشکلات و معضلات فعلی با راه حل های ‏اصولی حل و فصل می شوند. مهم، این است، تصمیم گیران مشکلات و مانع ها ‏را به خوبی تشخیص بدهند و برای ترمیم شان، راه حل هایی اساسی و واقعی ‏در نظر بگیرند. مثل تشکیل کمیته ضددوپینگ که اگر بنای دست اندکارانش ‏همکاری با همه نهادها باشد و در راستای هدف شان از انجام کارهای ‏غیراصولی و هیچانی پرهیز کنند، شک نداشته باشید که به نتیجه مطلوب ‏خواهند رسید. در نهایت این را باید در نظر بگیریم، که فیلترینگ پدیده ای هزینه ‏ساز است و به همین دلیل، لازم است تا همه با دولت در اجرای برنامه های ‏کمیته ضدفیلترینگ همراهی کنند