در گفت و گو با «انتخاب»؛

صالحی امیری: ساختار‌های ورزش در دنیا با ایران ‏متفاوت است / در ۲۰۶ کشور جهان، کمیته المپیک حضور فعال دارد / در گذشته، ‏اختلاف کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش لطمات سنگینی را به ورزش کشور زده بود؛ استراتژی ما، استراتژی وفاق است

سیدرضا صالحی امیری، رئیس کمیته ملی المپیک می گوید: ورزش کشور در طول چهل سال گذشته به دلیل اختلاف کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش ‏لطمات سنگینی را متحمل شده است و در شرایط کنونی، عقل و منطق و مصلحت ایجاب می‌کند که اختلافات ‏را کنار بگذاریم و به اصل توسعه ورزش قهرمانی برای دستیابی به سکوهای بین‌المللی فکر کنیم. در این مسیر، ما ‏به‌عنوان کمیته ملی المپیک، وزارت ورزش و فدراسیون‌ها در حال پیمودن مسیری واحد هستیم اما با ‏مأموریت‌های متفاوت. ‏

کد خبر: ۴۵۹۷۲۰

تاریخ: ۲۷ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۶:۴۸

او در گفت‌وگو با خبرنگار «انتخاب» به سوالی درباره وزارت ورزش، کمیته ملی المپیک و نحوه مدیریت ورزش در کشور پاسخ داده است.

بحثی قبلاً راه افتاده بود که می‌گفت در اکثر کشور‌های دنیا متولی اصلی ورزش کمیته ملی المپیک است نه ‏نهادی به نام وزارت ورزش. چون وزارت ورزش ذاتاً دولتی است و گفته می‌شود به جز فوتبال، ترجیح کشور‌ها ‏در دیگر رشته‌های ورزشی نیز عدم دخالت دولت در آن است. شما چه جایگاهی برای کمیته ملی المپیک در ‏مقایسه با وزارت ورزش قائل هستید؟

اساساً ساختار ورزش در ایران چهار رکن دارد: وزارت ورزش، کمیته ملی المپیک، فدراسیون‌های ورزشی و ‏رسانه‌ها. آنچه در ایران می‌تواند به‌طور عقلانی و واقع‌گرایانه تحقق بیابد، چیزی نیست جز انسجام میان این چهار ‏رکن اساسی. ‏

این بحث که دنیا از چه مدلی تبعیت می‌کند، به‌واقع در کشور‌های مختلف متفاوت است. ما در این مورد ‏مطالعاتی انجام داده‌ایم که نشان می‌دهد در 206 کشور جهان کمیته المپیک حضور فعال دارد. در برخی ‏کشورهای دنیا نیز محوریت با وزارت ورزش و جوانان و در برخی دیگر، وزارت فرهنگ و میراث و ورزش ‏است. گروهی از کشورها وزارتخانه‌ای با عنوان ورزش و خانواده دارند، بخشی دیگر نیز سازمان ورزش و ‏جوانان دارند. برخی از کشورها نیز شورایی به‌نام سیاست‌گذاری ورزش دارند؛ در بسیاری از کشورها نیز کمیته ‏ملی المپیک مستقلاً کار خود را انجام می‌دهد. بنابراین ساختار‌های ورزش در دنیا و در کشورهای مختلف با ایران ‏متفاوت است. از نظر من، در ایران تنها راه رسیدن به قله توسعه ورزشی انسجام درونی میان چهار رکن است. در ‏طول یک سال گذشته، استراتژی خود را مبنی بر وفاق حداکثری میان کمیته ملی المپیک، وزارت ورزش، ‏فدراسیون‌ها و رسانه‌ها انتخاب کرده‌ایم و تا امروز نیز بر این استراتژی وفادار بوده‌ایم و خواهیم ماند. ‏

از این منظر، سکاندار ورزش ایران وزیر ورزش است و بقیه باید بپذیریم که نمی‌توان دو داور را در یک زمین ‏کنار هم قرار داد، لذا ما ضمن حفظ اصول، قواعد و قوانین حاکم بر کمیته ملی المپیک، استراتژی وفاق را در ‏پیش گرفته‌ایم و برای اینکه وفاق به جنبة شعاری محدود نباشد و شکل عملیاتی به خود بگیرد سازوکاری را ‏طراحی کردیم تحت عنوان «ستاد عالی‌». این ستاد، به ریاست وزیر شکل گرفته است. تمام تصمیمات اصلی ‏ورزش قهرمانی در ستاد عالی گرفته می‌شود و بر این اساس، هم ما، هم وزارت ورزش و هم فدراسیون‌ها به آن ‏وفادار هستیم. ‏

نکته دیگر اینکه ورزش کشور در طول چهل سال گذشته به دلیل اختلاف کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش ‏لطمات سنگینی را متحمل شده است و در شرایط کنونی، عقل و منطق و مصلحت ایجاب می‌کند که اختلافات ‏را کنار بگذاریم و به اصل توسعه ورزش قهرمانی برای دستیابی به سکوهای بین‌المللی فکر کنیم. در این مسیر، ما ‏به‌عنوان کمیته ملی المپیک، وزارت ورزش و فدراسیون‌ها در حال پیمودن مسیری واحد هستیم اما با ‏مأموریت‌های متفاوت. ‏

امروز رسانه، فدراسیون‌های ورزشی، هیئت‌های ورزشی، کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش مانند قطاری ‏به‌سمت قله‌های توسعه در حال حرکت‌اند و تصمیم گرفته‌اند که اختلافات و حاشیه‌ها را کنار بگذارند. ‏