چند نکته درباره بریدگی انگشت با کاغذ

همه ما درد شدید بریدگی پوست با کاغذ را حس کرده‌ایم. احساس درد می‌کنید و کمی خون روی پوست خود می‌بینید و متوجه می‌شوید برش بسیار کوچکی روی پوست‌تان ایجاد شده است. اما دلیل این درد شدید چیست؟

کد خبر: ۴۶۰۱۵۷

تاریخ: ۲۹ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۷:۰۶

کاغذ بسیار سبک، سست و بی‌خطر به نظر می‌رسد، با این حال می‌تواند باعث بریدگی پوست با درد بسیار شدیدی شود که ممکن است تا چند روز طول بکشد.

دکتر "هیلی گلدباخ"، متخصص پوست و موی در دانشگاه کالیفرنیا در این مقاله شرح کاملی از دلایل درد شدید ناشی از بریدگی پوست با کاغذ و چگونگی اطمینان از بهبود سریع زخم ارائه کرده است.

به گفته این متخصص، یکی از دلایلی که این بریدگی‌ها درد شدیدی دارند، این است که به طور عمده در انگشتان رخ می‌دهند. پایانه‌های عصبی در سراسر بدن وجود دارند. نقاطی که حرکات و حس‌های لطیف‌تر دارند، مانند لب‌ها و نوک انگشتان، پایانه‌های عصبی با تراکم بیشتری وجود دارند. این پایانه‌های عصبی با نام گیرنده‌های درد شناخته می‌شوند و سیگنال‌هایی در مورد چیزهایی که می‌توانند باعث بریدگی در پوست شوند، مانند مواد شیمیایی و دمای بالا و پایین را به مغز ارسال می‌کنند.

یکی دیگر از دلایل اینکه بریدگی با کاغذ درد زیادی دارد این است که شما در طول روز به طور مداوم از دست‌ها و انگشتان خود استفاده می‌کنید و این بدان معناست که زخم بریدگی زمان زیادی باز می‌ماند و ترمیم نمی‌شود.

بریدگی‌های کاغذ معمولاً در نوک انگشتان ایجاد می‌شوند و با نقاطی که در معرض بریدگی با چاقو هستند، متفاوت است. استفاده نکردن از انگشتان در طول روز ممکن نیست و بنابراین فشاری دائمی روی زخم وجود داشته و مهلت ترمیم شدن به زخم نمی‌دهد.

همچنین خود کاغذ از دلایل دیگر ایجاد درد شدید با وجود سطحی بودن بریدگی‌ها است. کاغذ ممکن است در ظاهر صاف و هموار به نظر برسد اما در صورتی که زیر میکروسکوپ به آن نگاه کنید در واقع لبه‌های آن ناهموار و دندانه‌دار است.

کاغذ بسیار تیز و ناهموار است و لبه‌های دندانه‌دار دارد و بسیار سریع‌تر از آنچه که بتوانید متوجه شوید، پوست شما را می‌برد. این باعث می‌شود بریدگی به جای صاف بودن، ناهموار باشد.

علاوه بر این کاغذ از خمیر چوب، پنبه و دیگر الیاف ساخته شده که می‌توانند در زخم باقی بمانند. این نوع بریدگی با زخم‌های ایجاد شده با چاقو و تیغ که مواد بسیار کمی بر جای گذاشته و زود از بین می‌روند، بسیار تفاوت دارد.

زخم‌ها و بریدگی‌های ایجاد شده با کاغذ ممکن است حاوی مواد و الیاف التهاب آوری باشد. به همین دلیل مهم است که بلافاصله پس از بریدگی، زخم را به آرامی با آب و کمی صابون شست‌وشو دهید.

هم‌چنین بریدگی‌های کاغذها بسیار سطحی هستند که این امر کنار آمدن با آن‌ها را آزاردهنده‌تر می‌کند. هنگامی که یک زخم عمیق ایجاد می‌شود، لخته‌های خون برای جلوگیری از خون‌ریزی آن را پوشانده و سپس یک لایه برای حفاظت از آن روی پوست دَلَمه می‌بندد.

اما بریدگی‌های با کاغذ با وجود آنکه به اندازه کافی برای برانگیختن گیرنده‌های درد عمیق هستند، برای به کار انداختن مکانیسم لخته‌سازی زخم عمیق نیستند و این به معنی نیاز به زمان بیشتر برای تشکیل پوست جدید و جایگزینی سلول‌های مرده پوست است.

هم‌چنین عوامل ذهنی و عاطفی وجود دارد که باعث می‌شود بریدگی با کاغذ بیش از بریدگی‌های دیگر دردناک باشد.

در این رابطه عامل روان‌شناختی غافل‌گیری وجود دارد، چرا که این اتفاق به قدری سریع رخ می‌دهد که فرد قادر به عقب کشیدن دست خود نیست. در حالی که در برخی دیگر از بریدگی‌ها و آسیب‌ها فرد احساس فشار کرده و برای واکنش نشان دادن زمان دارد.

علاوه بر این فرد به هنگام کار با کاغذ انتظار آسیب دیدن ندارد و همین موضوع احساس درد ناشی از بریدگی را بیشتر می‌کند. اما به هنگام کار با وسیله‌ای تیز مانند چاقو حواس خود را بیشتر جمع می‌کند چرا که می‌داند امکان خطر وجود دارد. در واقع دقتی که به هنگام کار با چاقو وجود دارد به هنگام کار با کاغذ وجود ندارد.

دکتر گلدباخ پیشنهاد می‌کند در صورتی که دست خود را با کاغذ بریدید، آن را با آب و صابون شست و شو دهید و سپس با چسب زخم بپوشانید تا زخم دوباره آسیب نبیند و سر باز نکند.

او تاکید می‌کند که نباید به باورهای غلطی که می‌گویند پوشاندن زخم‌ها مانع از لخته شدن و ترمیم آن‌ها می‌شود، توجهی کرد.

زخم‌هایی که در رطوبت نگهداری شده و با باند پوشش داده می‌شوند، کمتر دردناک هستند و سلول‌های مرده پوست نیز در آن‌ها سریع‌تر با سلول‌های جدید جایگزین می‌شوند.

بنا بر گزارش دیلی میل، باید توجه کرد در زخم‌های ناشی از بریدگی با کاغذ میزان بالایی از احتمال عفونت وجود ندارد اما شرایطی وجود دارد که باید نسبت به آن‌ها احتیاط کرد. برای مثال در صورتی که زخم قرمز شده باشد، خونابه از آن می‌آید و آلوده یا عفونی به نظر می‌رسد باید حتماً به پزشک مراجعه کرد.