در گفت و گو با «انتخاب» بررسی شد؛‏

آیا اظهارات روحانی در بغداد، زمینه ساز تعامل با ریاض است؟ / هرمیداس باوند: احتمال تعامل ‏ایران و عربستان در شرایط فعلی ضعیف است / بن سلمان نسبت به پیشینان خود، نگاه رادیکال تری به ایران دارد / سیستم قبیله ای عربستان باعث شده تا اشتباه پشتِ اشتباه صورت بگیرد

داوود هرمیداس باوند درباره احتمال تعامل ایران و عربستان می گوید: اظهارات گاه و بیگاه و نوع رفتاری که تصمیم گیران آل سعود درباره رابطه با ایران ‏انجام می دهند، در واقع تداوم همان خط مشي همیشگی شان است که البته در دوره ‏زمام داری بن سلمان شدت بيشتري داشته است.

کد خبر: ۴۶۴۳۹۵

تاریخ: ۲۱ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۴:۴۳

سرویس سیاسی «انتخاب»: «عراق کشور مهم اسلامی و عربی است که قادر است، نقش بسیار مهمی در امنیت ‏منطقه و روابط نزدیک بین کشورهای منطقه داشته باشد. از همین رو ما می خواهیم، با ‏عراق متحد شویم - نه متحد علیه دیگری - بلکه می خواهیم در اتحادمان کشورهای دیگر ‏منطقه را هم در جمع مان داشته باشیم»‏

این سخنان حسن روحانی در دیدار با برهم صالج رییس جمهوری عراق، نشان از این ‏دارد؛ ایران خواستار فضایی تعامل با خاورمیانه ای ها از جمله دولت سعودی است. ‏البته عربستان مخصوصا بعد از ولیعهدی محمد بن سلمان بنا را بر تقابل و چالش ‏با تهران گذاشته و از این رو، از هیچ تلاش و تصمیمی برای همراهی با آمریکا و ‏اسراییلی که کمر به تهدید و تحدید ایران بسته اند، دریغ نمی کند.‏
‏

«داوود هرمیداس باوند»، تحلیلگر مسائل سیاست خارجی در همین رابطه و در حالیکه موکدا تاکید دارد، احتمال ‏همصدایی ایران با عربستان احتمالی پایین است، در گفت و گو با «انتخاب» درباره این ‏موضوع به پرسش ها پاسخ می گوید:‏

‏

*ایران و عربستان همچنان حرکت روی دو خط موازی را تجربه می کنند. ‏اظهارات حسن روحانی در عراق می تواند فضای فعلی را ترمیم کند؟
قبل از جواب دادن به این سوال، حتما باید اشاره کنم که رابطه و همراهی این دو کشور ‏هم برای ایران، هم برای عربستان و هم برای کلِ منطقه تاثیرات مثبت زیادی خواهد ‏داشت. اما اگر قرار بر واقع بینی باشد، واقعیت موجود نشان از این دارد که احتمال تعامل ‏ایران با عربستان ضعیف است.‏
‏

*به چه دلیلی با این صراحت، چنین نظری را دارید؟
خب! اظهارات گاه و بیگاه و نوع رفتاری که تصمیم گیران آل سعود درباره رابطه با ایران ‏انجام می دهند، در واقع تداوم همان خط مشي همیشگی شان است که البته در دوره ‏زمام داری بن سلمان شدت بيشتري داشته است. البته آتش زدن سفارت عربستان در ‏تهران هم دامي بود كه ايران در آن افتاد و بهانه ها را به سعودی ها براي علني كردن و ‏شدت بخشيدن به سياست هايشان داد.‏
‏

*یعنی هیچ شانسی برای برطرف شدن یا کاهش فضای کدر موجود نیست؟‏
در عالم سیاست، دوست یا دشمن دائمی نداریم. اما فعلا درباره ایران و عربستان نمی ‏توانیم، از تعامل یا مذاکره احتمالی حرفی بزنیم. محمد بن سلمان نسبت به همسلفان ‏پیشین خود، نگاهی تندتر و رادیکالی تر به ایران دارد. این دلیل خوبی برای این است که ‏در شرایط فعلی، احتمال حل یا کاهش اختلاف ایران و عربستان منتفی به نظر می رسد. ‏محمد بن سلمان در این چند مدت، طوری کار کرده است، همه را به این نتیجه رسانده ‏است که عربستان قرار نیست رویه پراشتباهش را تغییر بدهد.‏
‏

*اما تصمیم هایی که بن سلمان در روزهای اول ولایت عهده ای اش گرفت، چیز ‏دیگری را نشان می داد.‏
بن سلمان با تصمیم ارایه مجوز به رانندگی زنان یا اخذ مالیات های سنگین از ‏منتسبین به آل سعود، سعی داشت تا نوآوری هایی در کشورش انجام بدهد. اما در کنار این ‏تصمیم ها، شاهد تهاجم به یمن بودیم. همچنین قرارداد 110 میلیاردی با آمریکا برای ‏خرید سلاح سبب شد تا افکار عمومی به این نتیجه برسد که روال عربستان با بن سلمان ‏به مانند قبل است. در واقع چون حاکمان عربستانی تا زمانی که با مسایل مهمی چون حقوق بشر بیگانه اند، ‏نمی توان روزی را تصور کرد که اصلاح شوند. چه با بن سلمان و چه بی بن سلمان، ‏تصمیم ها با نظر خاندان سعودی گرفته می شوند و به همین دلیل ارزش های آزادی و ‏دموکراتیک غریبه هستند. حتی در مباحث مربوط به بحث رابطه با دنیا هم این آل سعود ‏هستند که «تشخیص» می دهند و حاضر نیستند هیچ نظر یا تحلیلی را گوش کنند. به همین دلیل در سه سال و چند ماه اخیر، در یمن کشتار و ویرانه را به جا گذاشته اند، بی ‏آنکه دلیلی دیپلماتیک برای این کار خود داشته باشند. در کل درباره عربستان و کارهایی ‏که انجام می دهند، نمی شود با قائده سیاست نظر داد. چون سیستم قبیله ای و خانوادگی ‏باعث شده تا اشتباه پشتِ اشتباه صورت بگیرد که این ریشه در تاریخ این کشور دارد و ‏به ظاهر اصلاح ناپذیر به نظر می رسد.‏
‏

*ممنون؛ حرفی مانده است؟‏
سعودی ها در صورت ادامه وضع فعلی اصلاح ناپذیرند.