رای الیوم: دولت‌های عربی خلیج فارس با اشتباهات خود، در حال سوق دادن پادشاه اردن به آغوش ایران هستند / ملک عبدالله هیچ گاه تهدیدی از جانب ایران حس نکرده؛ او قصد دارد رویکرد نزدیکی به تهران را تا پایان ادامه دهد

معامله قرن تبدیل به فوبیایی شده که با معرفی قدس بعنوان پایتخت اسرائیل و به رسمیت شناختن حاکمیت آن بر جولان از سوی ترامپ، شدت گرفته است و با توجه به اینکه معامله قرن نیاز به موافقت اردن نیز دارد، وارد آوردن فشار اقتصادی بر اردن و ممانعت از بازگشت روابط اقتصادی آن با سوریه، می تواند در این راستا مفید باشد.

کد خبر: ۴۶۷۸۷۴

تاریخ: ۱۱ فروردين ۱۳۹۸ - ۱۴:۱۳

خالد الجيوسي در رای الیوم نوشت: معامله قرن تبدیل به فوبیایی شده که با معرفی قدس بعنوان پایتخت اسرائیل و به رسمیت شناختن حاکمیت آن بر جولان از سوی ترامپ، شدت گرفته است و با توجه به اینکه معامله قرن نیاز به موافقت اردن نیز دارد، وارد آوردن فشار اقتصادی بر اردن و ممانعت از بازگشت روابط اقتصادی آن با سوریه، می تواند در این راستا مفید باشد.

به گزارش سرویس بین الملل «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: اما آمریکا باید این مساله را در نظر داشته باشد که فشار اقتصادی بر اردن، خط قرمز این کشور است؛ چرا که عراق و سوریه دریچه اصلی روابط اقتصادی اردن هستند و در واقع به رسمیت شناختن الحاق جولان به اسرائیل نیز به منزله مجازاتی بود برای سوریه که با داشتن روابط اقتصادی با اردن به نحوی به اجرایی نشدن معامله قرن کمک کرده است.

در این میان، دولتهای خلیج فارس نیز برای پایان دادن به محورهایی که در فلک انها نمی گردد تلاش زیادی می کنند. به نظر می رسد یکی از این محورها اردن و مغرب است که متوجه تعامل نادرست دولتهای عربی خلیج فارس شده اند. در همین رابطه، اردن پیامهای سیاسی و نظامی پنهان خود در مورد ورود به مرحله دیگری برای مقابله با طرح شهرک سازیها و قیومیت اسرائیل بر قدس را اشکار کرده اند؛ مساله ای که بیش از هر چیز هاشمی های اردن را تحریک می کند؛ با اینکه سفیر عربستان در اردن در این باره اعلام کرد از هاشمی های این کشور حمایت می کند. اما برخی تحلیلگران تبلیغات رسانه ای خلیج فارس مبنی بر اینکه ایران یک خطر سیاسی برای اعراب بوده و جولان پیش از این به اسرائیل فروخته شده است را عاملی برای ایجاد ائتلاف های قوی میان طرفهایی می دانند که از این رفتار دولتهای عربی خلیج فارس خسته شده اند و مهمترین این طرفها، ترکیه، قطر، اردن و مغرب هستند.

این در حالی است که پس از هشدار دولتهای عربی خلیج فارس به اردن در مورد هلال شیعه و گسترش نفوذ ایران، اردن خود را در معرکه ای در ضمن محوری سنی یافت که تلاش می کرد این کشور را نیز مجبور به حرکت در مسیر مبادی خود کرده و با وارد آوردن فشار اقتصادی به آن، باعث براندازی نظامش شود، تا در ادامه مانعی برای اجرایی شدن معامله قرن نباشد!

درست است که مواضع اردن کاملا مطابق مواضع سوریه و محور آن نمی شود، اما بر این عقیده ایم که دولتهای خلیج فارس حامی معامله قرن با اینگونه اقداماتی حمایتی خود از اسرائیل، در واقع اردن را به سمت آغوش «خطر ایرانی» سوق می دهند. به نظر می رسد پادشاه اردن قصد دارد این معرکه را تا پایان ادامه دهد. در این میان، اردن هیچگاه ایران را تهدیدی برای امنیت خود نیافته است، بلکه خطر واقعی را از سوی هم پیمانان سابق و دوستان امروز خود تا این ساعت، احساس می کند.

در این شرایط، ما در برابر تحولات بزرگی قرار داریم؛ چرا که عبارتی رایج در اردن وجود دارد که می گوید: امنیت منطقه در گرو امنیت اردن است. خوب به این جمله دقت کنید. باقی مسائل را به درک مخاطب واگذار می کنیم.