سردار نقدی: رييس‌جمهور آمريكا به دنبال كاخ سفيد مجازي هم باشد

کد خبر: ۴۷۱۳۴

تاریخ: ۲۳ آذر ۱۳۹۰ - ۱۱:۳۸

رييس سازمان بسيج مستضعفين اظهار كرد: مردم آمريكا به زودي تفاله‌هاي نظام سرمايه‌داري را از كاخ سفيد بيرون مي‌ريزند و رييس‌جمهور آمريكا بايد از حالا به فكر كاخ سفيد مجازي هم باشد.

به گزارش انتخاب، سردار محمدرضا نقدي در جمع مسوولان بسيج كارگري در مشهد، در توصيف شرايط رژيم حاكم بر آمريكا گفت: امروز آمريكا ديگر فقط يك ابرقدرت مجازي است و سران رژيم آمريكا بازگشت به دوره ابرقدرتي خود را بايد در خواب و خيال جستجو كنند.

وي اضافه كرد: دوران ننگين ابرقدرتي آمريكا به تاريخ پيوسته است و امروز جز يك ارتش شكست‌خورده و بي‌روحيه، يك اقتصاد ورشكسته و يك ايدئولوژي رسوا و ناتوان در اداره امور معمولي جامعه، چيزي در دست نظام سرمايه‌داري باقي نمانده است.

رييس سازمان بسيج مستضعفين با اشاره به راه‌اندازي سفارتخانه مجازي از سوي آمريكا، خاطرنشان كرد: آمريكا حق دارد سفارتخانه مجازي درست كند و بايد پس از اين، يك ايران مجازي و يك تهران مجازي هم بسازد و در خيابان‌هاي آن قدم بزند تا مردم آنجا را مثل گذشته تحقير و نفت و ذخاير آن را غارت كند تا شايد قدري زخم شكست را با اين بازي‌هاي رايانه‌اي التيام بخشد.

نقدي افزود: اگر پيشتر شاهان شكست‌خورده، بازگشت به تاج و تخت را در خواب مي‌ديدند و با خيال خود لذت مي‌بردند، امروز خوبي فضاي مجازي اين است كه ابرقدرت‌هاي شكست‌خورده مي‌توانند در فضاي مجازي به سلطه خود ادامه دهند و قدري از عقده‌هاي خود گره‌گشايي كنند.

وي در ادامه خطاب به رييس‌جمهور آمريكا گفت: توصيه مي‌كنيم بعد از درست كردن سفارتخانه مجازي به فكر كاخ سفيد مجازي هم باشد؛ چراكه به زودي ملت آمريكا تفاله‌هاي نظام سرمايه‌داري را از كاخ سفيد بيرون مي‌ريزند و براي آن‌ها راهي جز لذت بردن از خيال باقي نمي‌ماند.

رييس سازمان بسيج مستضعفين با بيان اين‌كه "سرنوشت سوسياليسم و سرمايه‌داري همان چيزي است كه امروز مي‌بينيم و البته بايد از اين سرنوشت عبرت گرفت"، تاكيد كرد: دنباله‌روي از روش‌هاي سوسياليسم و سرمايه‌داري ـ حتي اگر آن را با ظواهر اسلام پيوند دهيم ـ سرنوشتي جز آنچه نصيب اين دو تفكر شد، ندارد. تنها راه سعادت، راه ملت ماست كه در آغاز شعار "نه شرقي، نه غربي، جمهوري اسلامي" سردادند.

نقدي در پايان، تصريح كرد: حاكم كردن اسلام در تمام روابط اجتماعي و حاكم كردن احكام دين در مناسبات ميان كارگر و كارفرما، كارگران با يكديگر و كارگر و كارفرما با سرمايه و ابزار كار، مي‌تواند نظام الگوي اسلامي را شكل دهد و امروز مردم دنيا انتظار چنين نظامي را مي‌كشند و براي تحقق آن به ما چشم دوخته‌اند.