جدال دیرینه بر سر برتری نژادی

کد خبر: ۴۷۵۶۱

تاریخ: ۲۷ آذر ۱۳۹۰ - ۱۳:۴۹

فرزانه کاویان: دانشمندان همیشه متهم بوده اند سلیقه و برداشت های شخصی را در یافته های پژوهشی خود دخالت می دهند.
جمجمه های مورد مطالعه انسان شناس معروف قرن نوزدهم، ساموئل جورج مورتون از نمونه هایی به شمار می آیند که در این زمینه می توان به آنها استناد کرد.
مورتون پس از اندازه گیری جمجمه گروه زیادی از اروپایی ها، آسیایی ها و آفریقایی ها اعلام کرد بین اندازه مغز و جمجمه آدمی ارتباط مستقیمی دارد. او نشان داد مغز اروپایی ها از آفریقایی ها بزرگتر است و به همین دلیل، اروپایی ها باهوش ترند.
اما دکتر استفان جی گلد، دیرین شناس صاحب نام در سال 1981 در کتاب «خطای سنجش انسان» نوشت: مورتون با این باور که اندازه مغز، معیار سنجش میزان هوش است اندازه گیری های حجمی نمونه های مغزی را دستکاری کرده تا به نتیجه ای دلخواه دست یابد.
اما اینک انسان شناسان آمریکایی که مجموعه جمجمه های مورد استناد مورتون را در اختیار دارند، بار دیگر آنها را اندازه گیری کرده و در نهایت با اعلام این که مورتون هیچ یک از اطلاعات خود را دستکاری نکرده به این بحث تاریخی خاتمه دادند.
به گفته این انسان شناسان، هیچ مدرکی که ثابت کند مورتون پیش از اندازه گیری جمجمه ها پبش داوری هایی داشته، وجود ندارد.
مورتون تنها سعی کرده پژوهش هایش را درباره این پرسش که «آیا خداوند نژادهای مختلف انسانی را جداگانه آفریده یا خیر؟» دنبال کند. کشمکش بر سر این موضوع، پیش از آن که داروین اعلام کند همه انسان ها به یک نژاد واحد تعلق دارند، بسیار رواج داشت.
بر پایه ادعای دکتر گلد، یافته های مورتون آمیزه ای از سخنان بیهوده و جهت گیرانه است با وجود این، بیهوده گویی او عمدی نبوده بلکه تحت تأثیر ضمیر ناخودآگاهش اتفاق افتاده است.
گلد بر این باور است اگر مورتون زیر گروه های نژادی را نیز بررسی می کرد در دام چنین اشتباهی گرفتار نمی آمد.
اینک گروه پژوهشگران آمریکایی تأکید می کنند نتیجه گیری های مورتون بیهوده یا برآمده از باورهای شخصی او نبوده است.
آنها پس از اندازه گیری دوباره نیمی از جمجمه های آزمون های مورتون اعلام کردند پژوهش های مورتون دقیق بوده و هیچ نشانی از دستکاری در آنها مشاهده نمی شود.
در واقع، آنان دکتر گلد را متهم می کنند با غفلت از زیر گروه های نژادی در نتیجه گیری های خود دچار اشتباه های فراوانی شده است. این گروه آمریکایی به گونه طعنه آمیزی، تحلیل های دکتر گلد را نمونه قوی تری از تأثیر تعصب های فکری بر نتیجه گیری دانشمندان می انگارند!
با وجود یافته های جدید، جدال فکری و نظری بر سر برتری نژادی هنوز به نتیجه روشنی نرسیده است.