ريشه يابی يك كينه تمام نشدنی؛ عبدی عليه هاشمی

مسائلی که عباس عبدی علیه هاشمی مطرح می‌کند، خود نوعی خاطره است که معلوم نیست چقدر قابل اتکا باشد. در حقیقت همان ادعایی که عبدی علیه هاشمی مطرح می‌کند و می‌گوید که او تاریخ را به نفع خود روایت کرده، برای خود عبدی نیز جاری است

کد خبر: ۴۷۸۵۵۹

تاریخ: ۳۱ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۲۳:۵۲

روزنامه شرق نوشت: «عباس عبدی در بخشی ازگفت‌وگوی اخیر خود با اندیشه پویا گفته است خاطرات هاشمی رفسنجانی چندان قابل اعتنا نیست. او که بخشی‌هایی از گفت‌وگوی خود را در کانال شخصی‌اش نیز بازنشر کرده است، هاشمی را متهم کرده که روایاتش بی‌طرفانه نیست و آن چه را به نفع خود بوده، آورده است: «شخصا کم‌تر به خاطرات ایشان ارجاع می‌دهم؛ مگر آنجا که در مورد خودشان شبیه اقرار است ولی در مورد اظهارات ایشان نسبت به دیگران شک دارم که روایت دقیق و بی‌طرفانه‌ای ثبت شده باشد. می‌توان گفت که این خاطرات با سوگیری حتی ناخواسته به نفع خودشان نوشته شده است.»

این سخنان در شرایطی مطرح می‌شود که تازه‌ترین جلد خاطرات هاشمی به‌تازگی منتشر شده است؛ جلدی که در آن رویدادهای سال ۷۵ را روایت می‌کند. البته ابراز چنین سخنانی از سوی عباس عبدی چندان تعجب‌آور نیست زیرا او در سال‌های پس از فوت هاشمی چنین گفت‌وگوهایی کم نداشته است. برای مثال او در گفت‌وگویی با روزنامه ایران گفته بود: «با اطمینان می‌توان گفت که ریشه بخش عمده‌ای از مشکلات کشور، ناشی از نوع تربیت کارگزاران اجرایی در دوره آقای هاشمی بود. به این معنی که آنان فکر می‌کردند باید با قدرت جلو رفت و خود را چندان ملتزم به قانون یا رضایت دیگران نمی‌دیدند. به‌عنوان نمونه حضور وزارت اطلاعات در امور اقتصادی یکی از بدترین اتفاقات آن دوره بود. در حالی که این وزارتخانه در بخش حاکمیتی تعریف می‌شود و نباید وارد این حوزه‌ها شود.»

یا در جای دیگری از همین گفت‌وگو هاشمی را مقصر تقسیم‌شدن آرای اصلاح‌طلبان در انتخابات سال ۸۴ دانسته و مدعی شده بود: «اساسا نتیجه انتخابات ۸۴ محصول اشتباه آقای هاشمی است. یک نفر از ایشان نپرسید که چرا وارد انتخابات شدید؟ چطور نمی‌دانستید که رأی ندارید و شناخت درستی از پایگاه اجتماعی خود نداشتید؟ در حالی که شما ۱۰ سال رئیس مجلس، هشت سال رئیس‌جمهوری و هشت سال اخیر هم رئیس مجمع بودید. اگر آقای هاشمی به جای حضور خود، آقای نجفی را به نامزدی ملزم می‌کرد، تقریباً می‌توان گفت همه نیروها متفقا از آقای نجفی حمایت می‌کردند.»

البته عبدی در آن گفت‌وگو توضیح نداده بود که علت تکثر نامزدهای جبهه اصلاحات چه بود و آیا نیروهای اصلاح‌طلب خود توانسته بودند به یک نامزد واحد برسند؟ البته انتقادهای عبدی در دوران هاشمی نیز جریان داشت. او در سال ۸۷ در یادداشتی نوشته بود: «توهین و تحقیر دیگران و استفاده از الفاظ و گفتمان متناسب با آن، ویژگی جدایی‌ناپذیر آقای هاشمی شده و اگر مصاحبه او مورد مطالعه قرار گیرد فقط در یک بخش آن، بیش از صد بار از «من» و کلمات مترادف آن استفاده شده است.»

یا آن که در گفت‌وگویی گفته بود: «آقای هاشمی وقتی که تحلیل‌های مرکز تحقیقات استراتژیک را دید، گفت اینها ژورنالیستی است. دیگر معلوم است که این حرف چه معنایی می‌دهد. این روحیه، کل کار را خراب می‌کند. می‌خواهم بگویم برخوردهای آقای هاشمی هم در فاصله‌گرفتن جناح چپ از ایشان کاملاً مؤثر بود. کسی که در مسند قدرت است، موظف است که مراقب برخوردهایش با دیگران باشد.»

گفته می‌شود عبدی به دلیل انتقادهایی که به دولت هاشمی داشت، در دولت سازندگی بازداشت شد و از آن زمان این موضوع را از چشم هاشمی می‌بیند؛ گرچه خودش در جایی گفته بود که بازداشتش به هاشمی ارتباطی نداشت اما پس از آزادی به هاشمی نامه‌ای نوشت و نسبت به آن چه در وزارت اطلاعات می‌گذشت، گلایه کرد که به گفته او، تنها کاری که هاشمی انجام داد آن بود که آن را نامه به وزیر اطلاعات ارجاع داد. به نظر می‌رسد به هر حال، عبدی از آن واقعه همچنان دلگیر است و نتوانسته این موضوع را از ذهن خود کنار بگذارد.

عبدی در همه این سال‌ها هر کنش یا واکنش سیاسی هاشمی رفسنجانی را محکوم کرده است. مثلاً وقتی سیدحسن خمینی برای انتخابات مجلس خبرگان رد صلاحیت شد و هاشمی در رد صلاحیت او به شورای نگهبان انتقاد کرد، عبدی ناگهان با لحنی تند علیه هاشمی گفت: «به نظرم عدم تأیید و حضور حسن‌آقا در انتخابات را ترجیح می‌دهند یا می‌خواهند اگر احتمالاً ایشان تأیید شدند آن را به حساب حرف‌های خود بگذارند و دیگران را مدیون خویش بدانند و با توجه به منطق سخنان ایشان انتظارشان از تبعات این مدیونی هم روشن است. همان طور که سعی کردند آمدن حسن‌آقا را بر خلاف واقعیت به حساب خود بگذارند.»

به نظر می‌رسد عبدی در مقطعی که حسن خمینی رد صلاحیت شده بود باید بر اساس جبهه متبوع خود یعنی اصلاحات از رد صلاحیت او انتقاد می‌کرد نه آن که در آن شرایط نیز به هاشمی انتقاد می‌کرد. اکنون نیز عباس عبدی در جدیدترین حمله خود به هاشمی خاطرات او را زیر سوال برده است؛ فردی خاطرات تازه منتشرشده را رد کرده که سال‌هاست با بهانه‌های دقیق یا غیر دقیق هاشمی را مورد هجمه قرار داده است. ضمناً مسائلی که عباس عبدی علیه هاشمی مطرح می‌کند، خود نوعی خاطره است که معلوم نیست چقدر قابل اتکا باشد. در حقیقت همان ادعایی که عبدی علیه هاشمی مطرح می‌کند و می‌گوید که او تاریخ را به نفع خود روایت کرده، برای خود عبدی نیز جاری است. از سوی دیگر در شرایطی که هاشمی‌ستیزی و پروژه حذف این شخصیت مهم انقلاب به‌ویژه پس از مرگش آغاز شده است، عباس عبدی که خود را اصلاح‌طلب می‌داند، نیز بر هیزم‌های این آتش می‌افزاید و در این شرایط می‌گوید که شک دارم هاشمی روایت دقیق و بی‌طرفانه‌ای ثبت کرده باشد یا می‌گوید که نباید خاطرات او را زیاد جدی گرفت.