دانش عصب شناسی در آستانه شناسایی کانون های مغزی ذخیره اطلاعات؛ بازگشت خاطره ها از دیار فراموشی!

عصب شناسان بر این باورند در آستانه یافتن محل ذخیره اطلاعات در حافظه قرار دارند و بزودی می توانند مشخص کنند هر یک از سلول ها چه بخش از اطلاعات را در خود جا داده اند.

کد خبر: ۴۸۲۹۷

تاریخ: ۰۴ دی ۱۳۹۰ - ۱۵:۲۲

امیرحسین کریمان: سلول های حافظه شناسایی می شوند.

دانشمندان «مؤسسه فناوری ماساچوست»، ژنی را یافته اند که هنگام ذخیره اطلاعات در مغز فعال می شود.

پژوهشگران «ام آی تی» امیدوارند پی جویی و رهگیری فرایندهای به خاطر سپاری رویدادها، آنان را به بخشی از مغز رهنمون شود که اطلاعات گوناگون را در خود نگهداری می کند.
با ادامه این پژوهش ها حتی ممکن است آشکار شود هر یک از سلول های حافظه، کدام اطلاعات را نگهداری می کنند.

یافته های جدید، افق های نوینی را پیش روی دانش عصب شناسی می گشاید و درک دانشمندان را از فرایندهای مغزی دگرگون می کند.

از سویی، راه های تازه ای به سوی حافظه و دانسته های آدمی گشوده می شود که از آن طریق می توان اندخته های ذهنی را دستکاری، جایگزین یا به صورت بنیادی ایجاد کرد.

هنگام رویارویی آدمی با رخدادهای جدید، مغز گزارشی از آنها رمزگذاری کرده و با تغییر ارتباط بین نرون ها(یاخته های مغزی) فرایند ذخیره سازی را آغاز می کند. همزمان با این عملیات مغزی، ژن های بسیاری فعال می شوند اما عملکرد یکی از آنها اهمیت بیشتری دارد.

اینک عصب شناسان «ام آی تی» موفق شده اند ژنی را شناسایی کنند که فرماندهی این فرایند پیچیده عصبی را بر عهده دارد.

میدان عمل این ژن به صورت ویژه در هیپوکامپ مغز متمرکز است. این ساختار مغزی در شکل گیری حافظه بلند مدت نقشی حیاتی ایفا می کند.

برای واکاوی ساز و کارهای ژنتیکی حافظه، پژوهشگران موش های آزمایشگاهی را وارد اتاق ویژه ای کرده و در معرض تکانه های الکتریکی قرار دادند. در مدت چند دقیقه، موش ها یاد گرفتند از ورود دوباره به این اتاق بیمناک باشند.

هنگامی که این فرایند عصبی شکل گرفت ژن «Npas4» به شدت فعال شده بود.

پس از آنکه دانشمندان برای اطمینان از نقش این ژن در ساز و کارهای حافظه، آن را نابود کردند، دریافتند موش ها شرایط هراس انگیز اتاق شوک الکتریکی را دیگر به یاد نمی آورند.

به باور پژوهشگران، این ژن در همه انواع فرایندهای مغزی منتهی به حافظه زیستی، نقش بنیادی بر عهده دارد.

همچنین دانشمندان «ام آی تی» می خواهند بدانند آیا نرون های یکسانی وظیفه به خاطر سپاری رویدادها و نیز بازیابی و یادآوری دوباره آنها را بر عهده دارند؟

با یافتن پاسخ این پرسش، احتمال شناسایی دقیق نرون هایی که به صورت ویژه وظیفه دارند اطلاعات و رویدادها را در خود ذخیره کنند، دو چندان می شود.